เบื่อวิชาเรียนด้วยแหละ  อย่างวันนี้เรียนการตลาด   ขาดไป 2 คาบแล้ว   วันนี้เข้าไป  อ.ก็ไม่ได้ว่าอะไร  สอนสบายๆ  แต่ตอนสอบนี่สิ   จะได้เปล่าวะ......กูไม่รู้เรื่องเลยยยยยยยยย

แม่เพิ่งออกจากโรงพยาบาล   ตอนนี้เราต้องเป็นเด็กดีมากๆ  ต้องอยู่ดูแลแม่   คงไม่ได้ออกไปไหนนานเลย   หลายงานด้วย  ช่วงนี้

พยายามพูดให้แม่ไปอยู่ต่างจังหวัด   แต่แม่ดูเหมือนไม่ยอม   เราเหนื่อยนะ   เราต้องออกไปเรียน  พ่อก็ออกไปทำงาน  แล้วใครจะดูแลแม่ล่ะ   บอกให้ไม่ให้ทำอะไร  ก็ยังดื้อ   เราเผลอเป็นไม่ได้   ต้องลุกขึ้นมาทำนั่นทำนี่ 

บอกให้อยู่เฉยๆ  ไม่ให้ลุกๆ นั่งๆ บ่อย  ก็ดื้อ   แล้วยิ่งไออีก   มันไม่ดีต่อแผลผ่าตัด  แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไงให้หยุดไอได้  ให้กินยา  ให้กินน้ำอุ่นอะไร  ก็ยังไอ   มันกระเทือนแผลนะ

แล้วเราทำงานบ้านได้ไม่เต็มที่หรอกนะ   ตอนเช้าออกไปเรียน  ก็ต้องกลับมาทำตอนเย็น   แล้วแม่ก็ไม่ยอมอยู่เฉยๆ แน่

โอ๊ยยยยยยยยย  เหนื่อย  ถ้าเกิดแผลปริขึ้นมา   เข้าโรงพยาบาลอีกรอบ

จะพูดยังไงให้ไปอยู่ต่างจังหวัดดี   มีน้าคอยดูแล  อากาศบริสุทธิ์  ไม่ต้องอุดอู้อยู่แต่ในกรุงเทพ    อธิบายอะไรไป  ก็เหมือนจะไม่ฟัง

ปวดหัวว่ะ

ค่าเทอมก็มาแล้ว   เงินจะพอจ่ายมั้ยเนี่ย  

พรุ่งนี้มีงานราเมน   คงไม่ได้ไปแล้ว   วันต่อไปงาน Fixxx อีก  คงไม่ได้ไป  วันต่อไป ก็อดไปดรีมเวิร์ล  

แล้วเรายังต้องไปเรียนอีก  จะดูแลยังไง  วันพุธเรียนเลิกทุ่มนึงงี้ 

เซ็งกับการบ้านว่ะ 

ตอนนี้ยิ่งเซ็งหนักเลย   เพราะแต่งฟิคไม่ออกเลยซักเรื่อง  มันต่อไม่ได้อ่ะ   คือ Devil อ่ะ  จบฉาก พิรัชต์กับธารฟ้าได้แล้ว   แต่ว่า ฉากต่อไป  จำไม่ได้ซะงั้นว่าวางอะไรไว้

เรื่อง รักสุดซึ้ง  จำไม่ได้ว่าคิดคำพูดต่อไปว่าอะไร  TL ก็ไม่มีอารมณ์เริ่มตอนใหม่  

ตอนแรก  คิดว่าเดือนนี้  จะต้องซื้ออะไรอีกมากมาย   แต่ตอนนี้คงซื้อไม่ได้แล้วล่ะ

เมื่อวานฮามาก  เรียนวัฒนธรรมเปรียบเทียบ  แล้วอ.พูดถึงเรื่องสงครามเย็น  ถามว่าเป็นการต่อสู้ระหว่างค่ายไหนกับค่ายไหน

เพื่อนที่อยู่ข้างหน้าอ.ตอบ........."แกรมมี่ กับ rs"  55555555555555555+

 อ้อ เมื่อวานไปสาย   แล้วพอดีไปเจอนัทก็มาสายพอดี  เลยเดินเข้าห้องเรียนไปด้วยกัน  เท่านั้นแหละ  แซวกันเป็นแถว

ทิพย์แกล้งถามว่า "เมื่อคืนไปนอนบ้านนัทมาเหรอ"    อ่านะ   แซวกันไป

แต่เราก็ไม่เข้าใจอ่ะ   ถ้าบอกว่า ไม่ได้ชอบแล้ว   แต่ทำไมยังยอมเจ็บตัว  แกล้งเราเล่น  เพื่อให้เราตอบสนองให้ตัวเองเจ็บตัว  

ยิ่งเป็นพวกระบบตอบรับอัตโนมัติอยู่   ใครแหย่นิดแหย่หน่อย  จี้ตรงไหนไม่ได้  ไม่ศอก  ก็หลังมือได้ปลิวกลับไปหาทุกทีเลย   ถ้าหลบทันก็รอดไป 

แต่นี่ก็ยังแหย่เราเพื่อให้เราตอบกลับไปเจ็บๆ อยู่ได้  

i-mobile 625 The Best i-mobile Camera Phone @ Central World   พรีเซนเตอร์   กอล์ฟ ไมค์  (ก็แหงสิ  เป็นคนอื่นเราจะไปทำไมล่ะ  เอาไว้ให้จินคาเมะมาก่อนเถอะ)

ไม่มีใครไปกับเราเลยอ่ะ  งานนี้   พี่แอ๋วก็ไม่ไป   ไกด์ก็ไม่ไป  ซันเดย์ก็ไม่ไป   โดนทิ้งอ่า   เราอยากไป เพราะว่าอยากมาฟังเพลง Inspiration 

เลยโทรมาถามหงส์กับมิ้ม  ก็เลยไปเจอกับหงส์กับมิ้ม

ไปถึงเกือบ 11 โมงล่ะ  หิว  ข้าวก็ยังไม่ได้กิน   ปวดท้องด้วย  ยิ่งปวดท้องยิ่งกินข้าวไม่ลง    มาถึงงานยังไม่เริ่มเลย  รู้งี้ไปหาข้าวกินก่อนดีกว่า  

วันนี้มึนไปหมดเลย  จำไม่ได้ว่าเจอใครบ้าง  แต่คนน้อยดีนะ   สบายๆ ดี  ไม่ต้องไปเบียดกับใคร

แล้วคือตอนนั้นตาลายแล้วไง  อยากจะนั่ง  แต่ไม่มีที่นั่งเลย  ก็เล็งๆ เก้าอี้ข้างหน้าที่พริตตี้นั่งประชุมกันอยู่ว่า  เดี๋ยวเค้าลุกไปแล้ว เราขอไปนั่งตรงนั้นละกัน  

กำลังคิดๆ อยู่ ครอบครัวนิธิไพศาลกุลก็มาถึง   ก็เลยแอบปาปาๆ  วันนี้เสียดาย  ไม่ได้รูปน้องหญิงมาคนเดียวเอง   แล้วพอหันไปทางเก้าอี้ 

อ้าวววววววว  พี่แซนด์  พี่แบงค์  ตามด้วยน้องหญิง ลงไปนั่งเรียบร้อยแล้ว  ฮือๆๆๆๆ

แล้วมิ้มก็มา  มิ้มเอาแล้ว   เริ่มเล็งแบ็กกราวข้างหลัง   งานเลิกอย่าเพิ่งรื้อนะคะ  5555+   ก็นะ  รูปกอล์ฟไมค์หล่อเวอร์อ่ะ  หลังจากนั่นก็เปิดงาน

แล้วก็พรีเซนเตอร์  ออกมาเต้นเพลง Inspiration   ท่าเต้นคล้ายๆ FFY  แต่มีอยู่ท่านึงที่เราก็ว่า  ทำไมมันเต้นกะย้องกะแย้ง  อ๋ออออออ  มันเป็นท่าหุ่นชักในโฆษณานี่เอง

บอกกับไกด์ไว้ว่า   จะพยายามอัดเพลงมาให้ฟัง   แต่พอเพลงขึ้นมันเต้น   เราก็มันแต่มอง  ลืมหมด  ว่าต้องทำอะไรบ้าง   กว่าจะนึกได้ก็ปาเข้าไปครึ่งเพลงแล้ว  เลยรีบถ่ายวิดิโอไว้

แดนเซอร์คอนเส็ปต์อะไรเนี่ย   ทาหน้ากันมาซะเงินเลย

วันนี้ได้ยืนใกล้เวทีมาก   จริงๆ ไม่ได้ต้องการจะเข้าไปใกล้ขนาดนั้นหรอก   แต่ขามันพาไปอย่างเลื่อนลอย    555+   เข้าไปจนแทบจะถึงไมค์อยู่แล้วอ่ะ  เลยต้องหยุดไว้แค่นั้น   เดี๋ยวถ่ายรูปออกมา  มันจะใกล้เกิน  ปรับซูมไม่ได้อีกเหมือนคราว Diary Hits  

ฮาเสียง voice ของกอล์ฟไมค์อ่ะ   ของกอล์ฟนี่   ออกแนว  เสียงหาเรื่องหน่อยๆ  "มันส์ล่ะสิ  รับโทรศัพท์ด้วย"  ส่วนไมค์  เสียงอ้อนเชียว  "ไมค์เองคร๊าบบบบ"  แต่ใครจะกล้าใช้วะ    

แล้วกอล์ฟก็มีโชว์บีทบ็อกด้วย  ว้าวววววววววววว   ยังกะนากามารุคุงมาเอง

แล้วในระหว่างที่เค้าสัมภาษณ์พี่  ไมค์ก็นั่งเล่นโทรศัพท์ไป  มีหันกล้องมาเหมือนจะถ่ายมาทางนี้ด้วย  ถ่ายเปล่าวะ 

วันนี้เราหลบกล้องหลายตัวมาก   กล้องรอบงานเลย  แต่ไม่หลบกล้องไมค์  ^v^

วันนี้สงสัยจะดวงอยู่กับไมค์   เพราะว่า มาอยู่มุมไมค์พอดี   มันก็บังพี่มันหมด  จนเราถ่ายกอล์ฟไม่ค่อยติดอ่ะ   ติดแต่ภาพไมค์น่ารักๆ มาทั้งนั้นเลย

แล้วพอตอนเลิกงาน  ที่ยืนให้ถ่ายรูป     อุตส่าห์ย้ายฝั่งแล้วนะ  ไมค์ดันย้ายตามไปอีก   สรุป  วันนี้เมนไมค์ชัดๆ

พอศิลปินหายไปแล้ว   ก็ตามหงส์กับมิ้มไปถ่ายนั่นถ่ายนี่มากมาย   อยากได้ตุ๊กตาที่มันตั้งๆ รูปกอล์ฟไมค์อ่ะ   น่ารักดี   ไปถ่ายไปเล่นมาด้วย 

คือ  นี่เราทำอะไรวะ??   แต่ก็สนุกดีนะ  ถ่ายรูปออกมาตลกดี  

อ้อ  อยากจะบูทูธเพลงมาลงเครื่องตัวเองด้วย   แต่ไม่ได้ทำ   คืออยากได้เพลงกับวอยซ์ของมันเท่านั้นแหละ  เพราะอย่างอื่น  เอาลงเครื่องได้อยู่แล้ว

แต่รุ่นนี้ดีไซน์ก็สวยดีนะ   น้ำหนักเบาดีด้วย   กล้องข้างหลังก็สวย (อืม  เราชอบแบบนี้อ่ะ)  แต่ก็ยังไม่เบื่อเครื่องเก่า  ไอ้ 6131 เครื่องนี้เนี่ย    มันมีหน้าจอหลายรูปดี   ที่สำคัญ  มันเป็นแบบพับอ่ะ  ถ้าซื้อเครื่องใหม่ ยังตัดใจซื้อทรงธรรมดาที่ไม่พับไม่ได้เลย

พอทุกอย่างจบหมดแล้ว  ก็เริ่มจะกลับมารู้ตัวอีกครั้งว่าปวดท้อง   แยกกับหงส์และมิ้ม  แล้วก็เลยกลับมาสยาม   แวะหาพี่เย็นแป๊บนึง   แล้วก็ไปกินฮาจิบัง (คนเดียว) วันนี้ลุยเดี่ยว   แต่กินไป  ก็เสียบสมอล์ทอร์คคุยกับไกด์ไป

ตอนนี้เป็นอันว่า   อะไรที่กะจะซื้อต้องงดไว้ก่อน  คงจะหลายเดือนเลยแหละ  เฮ้ออๆๆๆๆๆ

รูปๆ

น่ารักว่ะ

นี่ก็กว่าจะถ่ายได้  โดนน้องบังซะมิดเลย

พี่ก็ตอบไป  น้องก็นั่งเล่นมือถือไป

ได้เครื่องนี้ไปแล้ว  เอา i-phone มาให้เราใช้เหอะ

ดูท่ายืน he

ใครรู้บ้างว่า ชิวาว่า เค้าขายกันตัวละเท่าไหร่

วันนี้ซื้อทรายหนู   เลยถามเค้าว่าตัวนี้เท่าไหร่   เค้าบอกว่า 8000  O_O!!!!

PS. แรงบันดาลใจใหม่ๆ มีอยู่รอบตัวเสมอ.........เห็นด้วย  เพราะพล็อตฟิคเรา  นอกจากความฝันแล้วก็ได้มาจากรอบๆ ตัวเรานี่แหละ

เหมือนเป็นคนไร้ค่า  เพราะว่าไม่มีอะไรจะทำเลย   ไม่มีเรียน  แต่ก็ต้องบอกแม่ว่ามีเรียน  เพราะขืนอยู่บ้านได้มีเรื่องให้ประสาทเสียแน่ๆ

 ออกจากบ้านก็ไปไหนไมได้ ไม่มีเงินเลย จริงๆ นะ  ไปสยามยังไม่ได้เลย  

ไปเดินตลาด  เห็นเสื้อผ้าก็อยากได้   L ออกแล้วก็ไม่มีเงินซื้อ  แถมแถวบ้านไม่มีซับไทยขาย  เซ็ง

เดินอยู่ในตลาด 2 รอบ   แล้วก็เดินออกมานั่งในสวนการไฟฟ้าอีกแป๊บนึง   แล้วก็กลับไปเดินในตลาดอีก   มันเหงามากๆ อ่ะ   อยู่คนเดียวไม่มีอะไรทำ  นิยายก็แต่งไม่ออก

แล้วก็เดินออกไปร้านหนังสือตรงปากทาง   เข้าไปแล้วก็ไปยืมหนังสือเค้าหน่อยเหอะ  เลยได้มา 2 เล่ม  แถมไปนั่งตากแอร์ฆ่าเวลาในร้านเค้าอย่างหน้าด้านๆ อีกด้วย

จนประมาณเที่ยงครึ่ง  ก็เลยกลับบ้านดีกว่า  ได้เวลาอันสมควรแล้ว

ตอนนี้อารมณ์ดีขึ้นแล้วล่ะ  รู้สึกชีวิตมีค่าขึ้น  เพราะมีอะไรทำ

เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ไปต่างจังหวัดแล้ว   ต้องรีบไปก่อนที่จะไม่ได้ไป   จริงๆ  ถ้าเราอ่ะ  จะไปเมื่อไหร่ก็ไปได้  แต่ติดอยู่ที่แม่นี่แหละ   เฮ้ออออ   อยากเอางานไปทำที่นั่น  แต่ก็เอาไปไม่ได้เพราะมีอยู่ในคอมหมดเลย

แม่บอกว่า โน๊ตบุ๊คส์รอไปก่อน  เฮ้ออออ   คงไม่พ้นเราต้องซื้อเอง (นี่คงยิ่งรอนานกว่า)

ตอนนี้อยากได้หลายอย่างมากเลย  อยากไปหลายที่  อยากทำอะไรหลายๆ อย่าง   แต่ก็ทำไม่ได้ซักอย่าง   ถ้าวันจันทร์แม่ยังไม่ให้เงินนะ  เราตายแน่ๆ ไม่มีเงินจะเหลือแล้ว 

คิดถึงเอมอ่ะ   เมื่อวันพฤหัส  คือวันที่ทั้งเราและเอมว่างตอนบ่าย   คือจะนัดมาเจอมาเดินเที่ยวกัน  แต่ว่าพฤหัสที่ผ่านมา เราโดดเรียน  แล้วเอมดันไม่มีเชียร์พอดี   เลยไม่ได้เจอกันอีกเลยอ่ะ   คิดถึงน้อง    คงสะบักสะบอมน่าดู   โทรมาหาก็เสียงแหบ  นอนตี 1 ทุกวัน  

เอมอยากไปดู คุโรซากิ ด้วย  ตอนนี้เราต้องหาทางไปเดอะมอลล์บางกะปิกับซีคอนให้ได้   เพื่อน้องๆ

คิดถึงพี่ฟ้ด้วย   เรามันอยู่กันคนละทวีป (เวอร์)  เวลาเล็กตื่น พี่ฟ้าก็นอน  เวลาเล็กนอนพี่ฟ้าก็ตื่น   เหมือนอยู่กันคนละทวีปมั้ยล่ะ  แล้วจะเจอกันได้ไง

คิดถึงจิน  อยากฟัดจินๆๆๆๆ  

คิดถึงคนที่มีความรู้สึกเหมือนเรา

เฮ้อออออออออออออออออ

เดินขึ้นเดินลง   ขึ้นลิฟต์ลงลิฟต์  ไปชั้น 3  4-5 รอบ   เพราะทางคณะตกลงเรื่องตารางสอนกันไม่ได้  โอ๊ยยยย  เซ็ง 

แล้วเด็กอย่างพวกเรา  ก็ต้องรอ  ซวยอีก  

ตอนแรกมีคนมาบอกว่า  วันนี้ไม่มีสอนแล้ว  เพราะว่าตกลงตารางไม่ได้   ก็กลับกันไปแล้ว    แต่เราดันลืมแฟ้ม   เลยเดินขึ้นไปเอา  เจออ.พอดี  เลยต้องเรียกเพื่อนๆ กลับมาเรียนอีก

เอ๊กเซลโคตรยากเลยยยยยยยยยยย   ฮือๆๆๆๆ    ทำเอ๊กเซลไม่ได้อ่ะ   และระหว่างนั้น  ก็รีไรท์ Star ไปด้วยเลย

เฮ้ออออ  มีเรื่องตั้งมากมาย   วันนี้แต่งนิยายไปได้หน่อยนึง 

เมื่อเช้าก็ไปสาย    กว่าจะไปถึงตั้ง 9 โมงแล้ว   ดีที่ยังไม่ได้สอนอะไร   อ.เปิดวิดิโอให้ดูเพื่อวิเคราะห์การเปรียบเทียบวัฒนธรรม  

เลิกเที่ยง  ไปกินข้าว   ตังค์ก็ไม่มี  กินได้แต่ข้าวไข่เจียวหมูสับ  อิ่มที่ไหนกันล่ะ   ตอนเย็นอยากกินโจ๊ก  ยังซื้อไม่ได้เลย

เฮ้อออออ  เงินหมดๆๆๆๆ

ก็มีแต่เรื่องบ่นอ่ะนะ 

เกลียด

เกลียดพวกผู้ชายเลวๆ เห็นแก่ตัวว่ะ

ทำไมมันเยอะนักวะ   เรานะ  ขออย่าได้เจอกับพวกแบบนี้เลย   ถึงเจอ  ก็จะเลิก   ไม่เอาไว้หรอก   อยู่คนเดียวได้

พวกงี่เง่า  เห็นแก่ตัว  เอาแต่ได้  พูดไม่รู้เรื่อง  ดูถูก  ชอบใช้กำลัง   จะรักแค่ไหนเราก็ไม่ทนหรอก 

ทำไมนะ บางคนเค้าถึงยอมทนเจ็บตัวได้   แต่เราไม่มีทางหรอก   เราไม่ใช่ผักปลา  ไม่ใช่สิ่งของนะ   แค่ตบทีเดียว  มึงเลิกยุ่งกับกูไปเลย   ไม่ให้โอกาสด้วย

อ๊ากกกกกกกกกกกกกก   มะพีแม่งหล่อโคตร   ว่าจะไม่ค่อยอะไรแล้วนะ  แต่ก็ยังอดไม่ได้  

จริงๆ อยากจะไปดูตั้งแต่วันพฤหัสแล้ว   แต่ก็ไม่ได้ไป    เมื่อวานนี้ออกจากบ้านตั้งแต่ 11 โมง   แต่ได้ดูตอน 4 โมงเย็น  -_-;

ไม่มีอะไรทำ  เลยไปนั่งคุยที่ร้านซักพัก  แล้วก็ได้รองเท้ามาอีกคู่นึง  ไปกินสเวนเซ่นกับเตย......เตยยยยย  เรายังไม่ได้จ่ายค่าไอติมเลย   อ๊ากกกกกกกก

แล้วก็ได้ไปดูที่พารากอน  ตอนแรกแวะไปที่โรงหนังสยาม   แต่ว่ามันเป็นรอบแฟนคลับ   เราอยากจะฟังเสียงยามะพีมากกว่าเสียงกรี๊ดอ่ะนะ  

เจอพี่พู่ด้วย....ตกลงพี่พู่จำเราได้เปล่าวะ???

แล้วพี่กิ๊ฟก็เดินไปเอาสร้อยที่สั่งไว้  ไอ้สร้อยชื่อนี่เราจะสั่งทำตั้งนานแล้วนะ   จะทำคำว่า MORKS จนป่านนี้ก็ยังไม่ได้ทำเลย

แล้วเราก็ได้เชือกคาดหน้าผากมาอัน   แต่อยากได้อีกอันอ่ะ  

เอ่อ  มาเข้าเรื่องคุโรซากิกันดีกว่านะ   คนดูเยอะอยู่เหมือนกัน  หรือว่าเค้าดูเรียกเรตติ้งกันก็ไม่รู้   เพราะคนที่นั่งหน้าๆ  ช่วงแรก  มะพีทำอะไรกรี๊ดกันได้อีก   ว่าไม่ดูรอบแฟนคลับแล้วนะ ยังเจอ

แต่ที่น่าสงสัยก็คือ  ทำไมเค้ามากันเป็นคู่ๆ ชายหญิงอ่ะ  มันไม่ใช่หนังรักโรแมนติกซะหน่อย

เหมือนมะพีจะกวนมากขึ้นกว่าในละคร   แต่การตุ๋นคราวนี้ก็ยากเอาการอยู่   เมื่อไหร่น้า  จะถึงจุดจบของเรื่องนี้   เมื่อไหร่คุโรซากิจะยอมเลิกเป็นกระสาดำ

มีบางคนบอกว่า ไม่ค่อสนุกหรอก   แต่เราว่ามันก็โอเคนะ   มันก็สนุกในแบบของมัน   วิธีการของยามะพีเป็นแบบค่อยเป็นค่อยไป  ทีละขั้นตอน   แล้วพ่อหนุ่มก็เก่งบุ๋นมากกว่าบู๊

คอยดูว่ายามะพีจะหาทางเอาตัวรอดยังไงดีกว่า   แล้วดูหน้าหล่อๆ หุ่นแมนๆ (แต่นมตั้งเต้า) ของมะพี  ก็...........อ๊ายยยยยยยยยยยยย

ยามะพีถือดาบซามูไรเท่ห์ด้วย   ชอบๆๆๆ

ว่าแต่ว่า......มากิออกมาเพื่ออะไรเนี่ย   ไม่ค่อยมีบทเลย

แต่แนะนำว่า  ใครที่ไม่เคยรู้จัก คุโรซากิ   ไม่เคยดูละคร  อาจจะไม่ค่อยรู้เรื่องว่าตัวละครแต่ละตัว   มีความเป็นมายังไง    แต่ถ้าอยากดูก็ไปดูเถอะ    ยามะพีหล่อเกินห้ามใจ 

อยากดูรักสามเศร้าต่ออ่ะ  แต่เวลาไม่พอ

คือตอนนี้เบื่อ  เบื่อมากๆ  เซ็งไปทุกเรื่อง  เรื่องที่มหาลัย   เรื่องบ้าน

เรื่องเรียน  เบื่อวิชาการตลาด   วิชาอื่นอ่ะ  พอได้  แต่วิชานี้เซ็งอ่ะ   แล้วไปมหาลัย  หน้าตาซีดๆ ด้วย   รู้สึกไม่ค่อยสดใสอ่ะ 

ตอนนี้ไม่รู้ว่าตัวเองโตแล้วหรือยังเด็กกันแน่  (แต่ที่แน่ๆ นิสัยยังเด็กไม่เปลี่ยน รวมทั้งอาจจะสมองด้วย) 

มันเหมือนเบื่ออะไรหลายๆ อย่างที่ทำอยู่ในปัจจุบัน  มันอยู่ไม่ได้แล้ว  ถ้าทำอะไรไปโดยไม่มีจุดมุ่งหมาย   ไม่อยากเสียเวลาไปเปล่าๆ   แต่ก็ยังอยากเที่ยวอยู่นะ

มองไปรอบข้าง  แล้วมันซึมเศร้ายังไงไม่รู้   วันนี้ไปเลือกหนังสือ  หนังสือแบ่งแยกเป็น 2โซน  คือโซนพวกนิยายแจ่มใส  รักๆ เด็กๆ  อีกโซน เป็นนิยายผู้ใหญ่ๆ  เดินเลือกทั้ง 2 โซน   แล้วรู้สึกว่า  เราร้างลาพวกนิยายที่เขียนอย่างนักประพันธ์มานานแล้วนะ 

ความรู้ต่างๆ ของเราเริ่มถดถอย  ลงหม้อไปหมดแล้ว   เราควรจะกลับมาอ่านนิยายแบบนี้เหมือนเก่าบ้างได้แล้ว

ช่วงที่ได้คุยกันในบอร์ดพี่บอย  รู้สึกเหมือนได้แลกเปลี่ยนความรู้ต่างๆ มากมาย  รู้สึกว่า ถ้าเป็นช่วงม.6 ความรู้เราจะมีเยอะกว่านี้นะ 

โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยย   เลือกไม่ถูกว่าจะไปทางไหน   เวลาไปทำอะไรที่ไม่ได้ความกลับมา   มันรู้สึกว่า ไปทำไม 

แต่บางทีก็มีอะไรทำ  มันก็ดีนะ   เราคงอยู่ไม่ได้  ถ้ารู้สึกว่าสิ่งที่ทำไม่ได้เกิดประโยชน์อะไรขึ้นมาเลย   หรือว่า สิ่งที่ทำไม่ได้เกิดประโยชน์  แต่ก็ยังดีที่ได้นะ  

เท่าที่วิเคราะห์ตัวเองมา   ขอให้ได้มีอะไรทำ   ถึงจะรู้สึกว่าตัวเองมีค่า  เท่าที่ดูจากเราไปฝึกฝีมือถ่ายรูปมา   เราถ่ายรูปนักแสดงสังข์ทองสวยขึ้นนะ  งานเจเทรนก็เหมือนกัน   ถ่ายรูปได้ดีขึ้น   ต้องขอบคุณพี่นานะมากเลย  ที่บอกทริคของคนที่เรียนถ่ายรูปมา  

เหมือนเราเป็นคนบ้ายังไงไม่รู้   อยากให้คนที่คบกับเราเห็นผลประโยชน์จากเรา  โอ๊ยย  ไม่รู้ว่ะ  แต่เรารู้สึกว่า  อยากทำในสิ่งที่มีประโยชน์ต่อคนที่เราคบด้วย  ถ้าเค้าไม่ต้องการประโยฃน์จากเรา  เราก็คงจะอยู่เฉยๆ  

และนั่นรวมถึงการไม่อยากให้ใครเหงาอยู่คนเดียวด้วย   เราจะรู้สึกมีค่าที่สุดก็ต่อเมื่อ มีคนต้องการเราในเวลาที่เค้าทุกข์  (มันจะเป็นคนดีเกินไปแล้ว แต่เมื่อก่อนเราก็พอใจแค่นี้จริงๆ)

แต่ปัญหามันอยู่ที่ว่า เราไม่สามารถอยู่คนเดียวได้น่ะสิ   ขี้เหงาอีกตะหาก   ตอนนี้หนังสือก็ช่วยอะไรไม่ได้เลย 

แต่ง TL ไม่ออกอีกตะหาก   ตรงจุดไคล์แมกซ์ซะด้วย   เดี๋ยวก็เหมือนตอนที่ถูกรถชนอีกอ่ะ    ตัวเองรอไปก่อนนะ  อารมณ์เค้าไม่ขึ้น  ไม่อยากให้มันแป๊กอีกอ่ะ 

โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย  คิดอะไรวะเรา   อยู่เฉยๆ ดีๆ ไม่ชอบ   ชอบคิดนั่นคิดนี่  

ถ้าเรากลับไปเป็นอย่างเก่า   คงจะดีกว่านี้   จะเลือกอะไร ระหว่าง  มีความรู้สึกดีๆ ให้คนรอบข้างมากมาย  แต่ก็ต้องเจ็บปวด  กับ   ขีดเส้นไม่ให้ใครเข้ามา จะได้ไม่ต้องแคร์กับสายตาของใครทั้งนั้น  

ไม่ใช่ว่าทุกวันนี้ที่ชอบดารา  ชอบทำนั่นทำนี่  ไม่ได้มีเหตุผลนะ  ไม่ใช่สักแต่ว่าชอบ  

แต่ที่เราชอบแต่ละคน   มีความหมายทั้งนั้น   ไม่งั้นเราก็คงไปชอบดาราคนอื่นหมดแล้ว 

หวังว่าคงจะพอแล้วล่ะ    ชอบแค่นี้พอ  แต่จะหยุดเมื่อไหร่ไม่รู้สิ

เคยบอกแม่ว่า 20 แล้วจะเลิก  แต่นี่ก็ 20 แล้ว    แต่ว่า ยังเลิกไม่ได้   แต่อีก 2 ปีเท่านั้นนะ   เราต้องหาเงินให้ได้แล้ว    แล้วยังอยากจะเรียนต่ออีก  ต้องหาเงินเรียนเองแล้วนะ

อยากไปดูคุโรซากิอ่ะ  เข้าวันนี้แล้ว   แต่เวลาไมเอื้ออำนวย    เอมก็ไม่ว่างพอจะมาดูเพราะตอนเย็นมีซ้อมเชียร์  

อดใจรอดูวันเสาร์ละกัน  

อยากดูรักสามเศร้าอ่ะ  ดูแล้วเนื้อเรื่องมันธรรมดานะ   แต่ว่า ถ้าสื่ออารมณ์ดี  เราคงร้องไห้ล่ะ   ต้องร้องแน่ๆ  

ไปดูกอล์ฟไมค์กับพี่แอ๋ว  แล้วงงตัวเองมากเลย   เราไม่ได้อยู่ RGM ไม่ใช่เหรอ   แล้วทำอะไรเนี่ย   คือเห็นแล้วมันอดไม่ได้มั้ง  ที่จะต้องทำประโยชน์ยืนมองพี่แอ๋วคุมน้องๆ คนเดียวไม่ได้  แต่ถ้าจะให้นาไปดูแลคลับแทนพี่แอ๋ว  นาทำไม่ได้นะคะ   คือ นาไม่รับหน้าที่นี้อ่ะ   มันคงไม่เหมาะกับนาหรอก

นาไม่ได้อยู่คลับ RGM จริงๆ นะ  (แล้วกูไปทำอะไรวะนั่น)    ตลกตัวเองว่ะ    นี่แหละมั้ง  การมีประโยชน์ต่อคนอื่น   ถึงทำแล้วจะไม่ได้มีผลอะไร  แต่ก็ได้ทำ

ทุกวันนี้  มีแต่คนมาป้อนอะไรต่ออะไรให้   ทำให้เรายังสนุกอยู่ได้   ขอบคุณที่นึกถึง  ขอบคุณที่ทำให้เรายังมีรอยยิ้มสำหรับเรื่องสนุกๆ ในชีวิต

ดูพรีวิวอุบัติรักแบบเต็มๆ ไม่ได้อ่ะ   โอ๊ยยยยยยยยย    อยากได้ๆๆ  อยากโหลด   เพราะที่บ้านใช้ TOT เปิดยูทูปไมได้

เรื่องนี้คงให้แง่คิดอะไรดีๆ เยอะนะ    เพราะพรีวิวที่ดูอย่างกระท่อนกระแท่น  มีแต่คำพูดดีๆ ทั้งนั้นเลย   แถมฉากสวยมากๆ   วัดอรุณสวยอ่ะ   ทำไมมันไม่ไปถ่ายตอนวันที่เราไปสัมภาษณ์ฝรั่งวะ

ขอบใจ เฟนกับหวานมากนะ  แต่มันเป็นความรู้สึกของเราเองแหละ  แล้วเราก็ปิดกั้นมันมานานจนยากจะเปิดให้ใครได้แล้วล่ะ  

ตอนนี้ตารางเรียนเปลี่ยน   วันพุธมีเรียนตอนเช้าแล้วก็มีตอนบ่าย 4 โมงเย็น-1 ทุ่ม   เหมือนว่าจะทะเลาะกับแม่อีก  แต่ก็ทำไงได้  แม่ก็พูดอะไรไมได้หรอก  มันเป็นตารางเรียน

ขึ้นปี 3 แล้วนะ   มีแต่คนบอกว่า ต้องตั้งใจเรียนดีๆ ให้เกรดออกมาดีๆ   จะพยายาม   แต่เกรดเทอมที่แล้ว  ยังไม่กล้าไปดูเลย  พอเพื่อนบอกว่า ตกมาเหลือ 2 กว่าเลยไม่อยากไปดูของตัวเอง  แต่ตอนสอบภาษาอังกฤษเราก็ทำได้นะ

กินกาแฟแล้วมือสั่นว่ะ 

เดช  ตอนนี้ก็ไม่ค่อยได้คุยกับแก  แกก็คงไม่ว่างเท่าไหร่   แต่มีอะไรก็บอกได้นะ 

"มีคนเคยบอกเปิ้ลว่า...ถ้าคนเราอ่ะ ไม่หยุดมองหาอ่ะนะ มันก็ไม่อาจมองเห็น"

เราก็คงกำลังมองหาอยู่  ถึงไม่ได้ไม่เจออะไรเลย

แถมหยุด 4 วันนี้   ก็ไม่ได้อยู่บ้านไป 3 วันแล้ว   วันนี้ก็เกือบจะออกอีก

วันศุกร์  ถ่อไปถึงบางนา  ไปบ้านเฟน   เพราะอยู่บ้านไม่ได้   ประสาทจะกิน   ไปนั่งทำการบ้าน  แล้วก็ไปกิน เคเอฟซีกับพี่ปอด้วย   แต่จนตอนนี้  การบ้านฉันก็ยังไม่ได้ทำ จะส่งพรุ่งนี้อยู่แล้ว

วันนั้น  กลับมามึนหัวมากมาย   เจอกับมลพิษตอนรถติดเยอะมาก   จนจะตายคารถเอา

แล้ววันเสาร์  ก็ไปเจเทรน  เพราะ MORKS ขึ้น   ไม่ได้เจอ MORKS นานมาก  คิดถึงเหลือเกิน  

ไปถึง  ยังไม่มีใครมาเลยอ่ะ  เลยไปเข้าห้องน้ำที่ MBK  กำลังล้างมืออยู่  ก็มีคนมาสะกิดข้างหลัง   หันไป..........เหวอออ!!!!!   พี่โอ พี่เคย์  

ยกมือไหว้ค้างอย่างตกใจ    คือมันตกใจจริงๆ นะ   กำลังมึนๆ อยู่ๆ พี่เคย์มาสะกิดข้างหลัง   พี่โอทำผมทรงจินใน Don't U มาด้วย   กรี๊ดดดดดดด  เท่ห์โคตร   พี๋โอหล่อขึ้นจริงๆ ด้วย

แล้วก็เดินไปดูตารางงาน   แล้วก็กล้บมาเจอปุ๋ย กับ จุ๊บ เลยนั่งคุยกัน  ฮากันมากมาย   แล้วพี่ฟ้าพี่ปอก็มา  เฮ้อออออ  เลยเดินไปทักทายญาติๆ กัน   แล้วก็ยืนดู cover   จนกระทั่ง MORKS ขึ้น  

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด  ตัวอะไรเนี่ย   สีฟ้า สีชมพู สีเขียว สีม่วง  5555+

ตัวก็อตซิล่าหลากสี   ช่วยลดภาวะโลกร้อน   ก็ว่าทำไมน้องมูกี้ใส่ชุดก็อตซิล่ามา  ที่แท้พ่อกับแม่ก็เป็นก็อตซิล่าเหมือนกัน  555+

ขึ้นมาส่ายหางดุ๊กดิ๊กๆ อยู่บนเวที    แล้วก็มีเพลงที่เต้นกับเก้าอี้อีกแล้ว   พวกเราก็มองหน้ากัน   จะตกมั้ยๆๆ   แล้วก็.....

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!   พี่เคย์ตกเก้าอี้  เจ็บๆๆๆ  เจ็บแทนเลย   ตกลงไปทับเก้าอี้  แต่ก็ยังลุกขึ้นมาเต้นต่อได้

แล้วก็ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าออกมา   ยังไงๆ มันก็หลากสีอยู่ดีอ่ะ   เฮ้อออออ  งานวันนี้ใครคิดเนี่ย 

พอเต้นเสร็จ  พวกเราก็เดินไปถ่ายรูปกับพี่ๆ ที่หลังเวที  แล้วก็ไปลงทะเบียนโหวตให้ MORKS  แล้วก็ชวนๆๆ  กันไปกินข้าว   ริกิอยากกินฮาจิบัง 

ง่า  รู้สึกเหมือนไม่อิ่มแหละ  เนื้อคู่กินไปคุยไป   อยากแย่งกินมากมาย   555+

เห็นบอกว่า  อดมา 3 วันเพื่องานนี้โดยเฉพาะ  เพราะต้องโชว์หน้าท้อง  กรี๊ดดดดดดดดดดดด   อยากหุ่นเหมือนเนื้อคู่อ่ะ 

แล้วพี่กิ๊ฟก็มา   กินเสร็จแล้วก็ไปเดินเล่นต่อ   พี่ฟ้าไปทำผม   แล้วก็ไปกินไอติมต่อ   แล้วก็ไปร้านพี่แอ๋ม  แต่เราแวะเข้าร้านข้างๆ  ขอกางเกงพี่ฟ้าตัวนึง  แล้วพี่ฟ้าก็ให้พี่เค้าแนะนำว่าเราควรจะแต่งตัวยังไง

เลือกไปเลือกมา  ได้ 3 ตัว  แต่พี่ฟ้าจ่าย   ขอบคุณมากๆ ค่า

แล้วเราก็อยู่เพลิน   มองนาฬิกาอีกที  ว้ายยยยยยยยยย  2 ทุ่มครึ่งแล้ว   รีบบอกพี่ๆ  พี่ฟ้าให้ค่ารถกลับบ้านมา  ขอบคุณมากค่ะ  

กลับมาก็เหนื่อย ไม่อยากทำอะไรแล้ว   มาดูรูปกันดีกว่า เพิ่งจะได้ทำรูปลง

พี่โอ  หัวทรงอิจิน

พี่อากิกับไมค์ลอย 555+

และนี่คือก็อตซิล่าที่ขึ้นไปเต้นอยู่บนเวทีค่ะ  ออกแนวเหมือนจระเข้

นี่ก็อีกชุด  สีสันไม่ได้ต่างกันเลย

และน้องมูกี้ ที่เหมือนพ่อแม่

และนี่  คนเลี้ยงมูกี้   เนื้อคู่เรา   เวลาฝนตกก็เอามูกี้เก็บเข้ากระเป๋า เดี๋ยวลูกเค้าไม่สบาย

น่าเอาไปเลี้ยงที่บ้าน

จากก็อตซิล่าก็มาแปลงโฉมเป็นเนโกะ  5555+  อุปกรณ์ by Mikichan

พี่ลูน่า   ไม่ได้เจอพี่ลูน่ามานานแล้ว

....................................................

แล้วทีนี้ก็มางาน LG เมื่อวาน   เฮ้อออออออ  เริ่มต้นจาก   ไม่อยากจะไปแล้วอ่ะ  ขี้เกียจ  แถมยังติดหนี้  เทพสามฤดูไว้อีกอ่ะ  ยังไม่ได้จ่ายเลย เซ็งๆๆๆ

เพราะอารมณ์ชั่ววูบตอนเห็นสีผมไมค์  ทำให้อยากไปเห็นของจริง

คุยกับไกด์กับพี่แอ๋วไป  ไกด์แต่งตัวเสร็จแล้ว  ไปๆ มาๆ  เราก็  อ่ะ ไปก็ได้วะ

แต่งตัวอยู่นานนนนนนนนนนนนนนมาก   เพราะไม่รู้จะใส่อะไรไปดี   จนเกือบเที่ยง  พี่แอ๋วยังไม่ได้อาบน้ำเลย   นัดน้องเที่ยงนะคะ

สุดท้ายเราก็ต้องออกไปแกร่วรอที่ JJ Mall ก่อน  ไปถึงก็อยากได้เสื้อเลย  แล้วก็ขึ้นลิฟต์ไปชั้น 6   ที่จริง ของที่นี่ก็สวยพอๆ กับสยามนะ  แต่มันไม่ใช่ทางผ่านของเราไง

ไปถึง  น้อง RGM มาแล้ว  พี่แอ๋ว ยังไม่มาอีก  รอจนประตูเปิดแล้ว  พี่แอ๋วเพิ่งมา   ไปเอาบัตรแล้วก็รอ พวกพี่ปู  แล้วก็น้องๆ คลับพี่แอ๋ว

ตอนเข้าไปนี่  จะนั่งฝั่งไหนดีวะ   ตอนแรกนั่งทางซ้ายก่อน   แล้วพี่แอ๋วก็ให้เกณฑน้องๆ ย้ายไปทางขวา   ไปรวมกับพี่ปู

แล้วพี่สตาฟเค้าก็เดินมาถามว่า เป็นแฟนคลับใคร   พอบอกว่า เป็นแฟนคลับกอล์ฟไมค์   พี่เค้าก็เลยให้ไปนั่งข้างหน้า  แล้วคือเซ็งมาก  พวกที่ไม่ใช่แฟนคลับ แต่ทำเนียนลุกตามมา  จนทำให้ แฟนคลับไม่มีที่นั่ง

ไอ้ 3 คนข้างๆ เราอ่ะ  พอเค้าบอกให้แฟนคลับลุก  พวกนี้ลุกแซงหน้าไปทันที

ดีแล้วที่พี่ปูพูดออกมาอย่างนั้น  พวกหน้าด้านจะได้รู้สึกตัวซะบ้าง  ไม่ใช่แฟนคลับ  ทำเนียนเข้ามานั่ง  จนพวกเราต้องเขยิบนั่งเก้าตัวละ 2 คน  แล้วมันยังไม่ยอมเขยิบอีก   เมื่อวานนี่อารมณ์ปรี๊ดหลายรอบ

เกลียดคนไม่มีน้ำใจด้วย  เป็นแฟนคลับด้วยกัน  แต่เห็นแก่ตัวก็มี   เข้ามาช้าเอง  กว่าจะมาก็ปาเข้าไปครึ่งรายการแล้ว  แล้วยังมีทำกริยาอย่างนี้อีก

พอเข้ารายการ ก็ดูไป  ชอบหลายคนเลย    แต่จุดมุ่งหมายเราคือกอล์ฟไมค์ไง

จนเพลง เรื่องเล็กของเธอขึ้น   ก็ยังไม่ทันเห็นอะไรนะ   แต่ไกด์กระซิบว่า  เฮ้ย  แต่งตัวเหมือนกอล์ฟไมค์เลย   ก็คิดว่าเป็นผู้เข้าแข่งขัน   ไอ้เราก็มัวแต่เพ่งเสื้อผ้าตามที่ไกด์บอก    แล้วก็หัวทองๆ ผลุบขึ้นมาจากข้างหลัง

เฮ้ยยยยยยยยย   รีบหันไปมอง VTR  อ้าว  กอล์ฟไมค์นี่หว่า    คนข้างหน้ายืนบัง   หันไปมองข้างหลังก็ยืน   อ่ะ กูก็ยืนละกัน

น่ารัมากกกกกกกกกกก   ทั้งคู่เลย   หรือเพราะไม่ได้เจอมันนานก็ไม่รู้

แล้วพอตอนที่ VTR แพลนไปที่กอล์ฟไมค์หลังเวทีแบบ  ไอ้กอล์ฟ   แว่นบานเกล็ดสีดำมาอีกแล้ว   นี่แกเหมาซื้อมาทุกสีเป็นคอลเลคชั่นเลยใช่มั้ย

แล้วพอตอนท้าย  ออกมาร้องเพลง FFY  กอล์ฟตีลังกาสวยมาก   ไมค์ก็เท่ห์อ่ะ   3 ตลบ   ปกติจะเห็นแต่อู้  555+

พอเสร็จแล้ว  ก็ไม่มีอะไรแล้ว  คุยอะไรกันนิดหน่อย   วันนี้อยากไปงานแถลงข่าว (ซึ่งมันมีรึเปล่า)   เมื่อคืนแบบ  ถ้าไม่ตกลงกันได้ว่าไปไม่ไป   ก็นอนไม่ได้อ่ะ 

แล้วก็ไปถ่ายรูปบนดาดฟ้ากัน    รู้สึกเหมือนเราเป็นพี่ๆ เค้าแล้วต้องคุมเค้ายังไงไม่รู้

ถึงไม่ได้เข้าคลับพี่แอ๋ว   แต่ส่วนใหญ่ก็ไปกับพี่แอ๋ว   แถมบางทียังต้องตามน้องๆ คุมน้องๆ  เฮ้ออออ  นี่กูทำตำแหน่งอะไรวะเนี่ย

ถ่ายรูปไม่ได้เลย    ไกลเกินกว่ากล้องจะซูมเข้าไปชัด   ต้องรอรูปของพี่เบิ้ล   ได้หลายช็อตเป็น 100 ภาพ  ยังไม่มีเวลาไปสูบเลยอ่ะ   แถมพี่เบิ้ลมีแอบถ่ายพวกเราด้วยอ่ะ

ถ่าย วีดิโอ FFY มา   แต่ตั้งแต่ถ่ายวิดิโอ  ไม่ว่าจะงานไหนมา    งานนี้ถ่ายยากที่สุดเลย 

ตัวจริงไม่ชัด  เอาจาก VTR ก็แล้วกันนะ 

ได้รูปมาน้อยจริงๆ

แล้วคืนนี้จะนอนหลับมั้ยเนี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

จริงๆ นอนไปแล้ว  กำลังจะหลับแล้วด้วย   ฝันแล้วด้วย   ไกด์โทรมาปลุกด้วยความเกรงใจ  เพื่อบอกว่า มีคลิปพรีวิวอุบัติรักแล้ว  (หลังจากที่ตอนดาวกระจาย  ไกด์มัวแต่  เฮ้ยยย   เฮ้ยยยย   เราเลยเปิดดูไม่ทัน  แงๆๆ  อดเห็นไมค์หัวทอง)

อยากดูๆๆ  แถมไกด์เปืดเสียงเพื่อฟังที่ไมค์พูด  แล้วฟังกันไม่ออกซักที   จนเราทนไม่ไหว  ต้องลงมาโหลดดู

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

"ตอนเด็กๆ ไมค์จะถูกเพื่อนล้ออยู่บ่อยๆ"

อยากดูเร็วๆ อ่ะ  ออนแอร์วันที่ 9 สิงหา  นับวันนับเดือนรอเลย

ตอนแรกก็คิดว่า จะแป๊กมั้ยเนี่ย   แต่ดูพรีวิวแล้ว  ไม่แป๊กหรอกมั้ง  ถ้าโปรโมตเยอะๆ หน่อยอ่ะ 

กอล์ฟ......กอล์ฟร้องไห้สวยมากๆ เลย  น้ำตาหยดเป็นเม็ดเลย    ชอบอารมณ์นี้นะ 

ภาพไมค์ภาพนี้  วิวเหมือนหนังเกาหลีเลยอ่ะ   แสงที่ส่องมาสวยมากๆ 

"ตอนเด็กๆ ไมค์จะถูกเพื่อนล้ออยู่บ่อยๆ"  TT_TT   โอ๊ยยยยยย  ไมค์  

เฮ้ออออ  ตกลงใครคู่ใครกันแน่  (คือยังปักใจว่า กอล์ฟ-เต้ย ไมค์-พีค)  แต่ไม่ว่าใครคู่ใครก็ชอบทั้งนั้นแหละ

อ้อ   ปัญหาใหม่   เรากับไกด์   คิดว่า  เรื่องนี้  จะมีใครตายมั้ย   ถ้ามี...เราอยากให้กอล์ฟตาย  แต่ไกด์อยากให้ไมค์ตาย  555+   ตีกันอีกแล้ว

แต่จะมีใครตายหรือไม่ตาย เราก็ชอบหมดแหละ  

เห็นภาพเซตนี้แล้ว  ทำไมเกิดอารมณ์อยากทำโฟโตชอปกอล์ฟไมค์ขึ้นมา   คาดว่า ถ้ามีเวลา อีกไม่กี่วันคงได้

กว่าจะรู้ตารางสอนได้   เล่นเอาวันเปิดเทอมเลย 

เทอมนี้เราเรียนแค่  อังคาร พุธ พฤหัส แหละ   สบายโคตรเลย  

แต่เรียนเช้าทุกวันอ่ะ   อังคาร พุธนี่   เรียนตั้งแต่ 8 โมงเช้า   ง่า  เช้าเกิน  ขี้เกียจตื่น

วันอังคารเรียนทั้งเช้าทั้งบ่ายเลย   เซ็งสุดๆ  ซันเดย์เตรียมจะชวนไปเดินเล่นมหิดลอ่ะ (??)  แต่นี่เรียนเช้าบ่าย อดอีกเรา

เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่องานทางวัฒนธรรม   อันนี้ ไม่น่าจะเครียดเท่าไหร่นะ   อ.เค้าก็สำรวจก่อนว่าเด็กถนัดโปรแกรมอะไร  เราก็เหมือนจะได้เปรียบกว่าเพื่อนในห้องนิดหน่อย   เหมือนว่าเราจะพิมพ์เร็วที่สุดในห้อง  ซึ่งต้องมีสอบการพิมพ์   แต่ไอ้ เอก อา สอ วอ  มันไม่รู้จะได้รึเปล่าอ่ะดิ

ศาสนากับวัฒนธรรมไทย   อ.เจี๊ยบสอน  เรียนสบายๆ แน่ๆ

วันพุธมีเรียน วัฒนธรรมเปรียบเทียบ  ก็คงไม่เท่าไหร่หรอกมั้ง

อ.เปิดหนังเกาหลีให้ดู  เรื่อง  Witch Yuu Hee  ที่กำลังฉายช่อง 7 อยู่น่ะ  แต่เป็นซับไทย ซึ่งดูรู้เรื่องกว่าพากษ์ (??)  เราก็ไม่ได้ดูหรอก  เพิ่งจะมาดูตอนนี้   ดูแล้ว รู้สึกว่าสนุก  ไม่เหมือน Coffe Prince   ดูยังไงๆ ก็สนุกไม่ลง  

ส่วนวันนี้  การตลาดทางวัฒนธรรม  โอ๊ยยยยยยย   อยากจะบ้าตาย  จะเรียนรู้เรื่องมั้ยเนี่ย  แค่เห็นหัวข้อก็จะตายแล้ว

การตลาดในธุรกิจยุคปัจจุบัน

บทบาทและหน้าที่ของผู้บริหารการตลาดในองค์กรธุริจ

การรวบรวมข้อมูลข่าวสารทางการตลาด

การวิเคราะห์พฤติกรรมการซื้อ

การกำหนดส่วนตลาดและการเลือกตลาดเป้าหมาย

ฯลฯ

โทรไปคร่ำครวญกับไกด์    "มันก็ไม่เห็นยากเลยนา"

แง๊~~  ก็ตัวเองเรียนทางด้านนี้นี่   อย่างนี้ต้องให้ไมค์สอน  (!! อย่าดีกว่า ไม่อยากเสี่ยง)

ตอนบ่ายก็ว่าง  โทรไปเช็คตารางเรียนกับเอมมาแล้วว่าเอมก็เลิกเที่ยงเหมือนกัน   55555+   แล้วเราจะได้นัดมาเจอกันนะ   คิดถึงน้องเหลือเกิน

ตอนนี้ก็ช่วนเฟนทำงานสโม   ถึงไม่ได้เข้า  แต่ก็เหมือนเข้าอยู่ดีอ่ะ 

แล้วยิ่งเปิดเทอม  ก็ยิ่งอยากอ่านนิยาย แต่งนิยาย   แต่ว่าตั้งแต่เปิดเทอมมา  นิยายตัวเองไม่ได้คืบหน้าเลย

อ่าน The Moon Light ก็สนุกดี   ชอบที่ may112 เขียนหลายเรื่อง   แต่เมื่อวาน ยืนมาเรื่องนึง   จำชื่อเรื่องไม่ได้ล่ะ   แต่ที่เอามาเพราะเนื้อเรื่องมันเหมือน True Love เลย  อยากรู้ว่าเค้าจะเขียนยังไง  แต่ไมสนุกอ่ะ   ไม่ถูกใจ    แล้วแถมชื่อนางเอก  ดันชื่อเหมือนเราซะอีก  

อ่านแล้วรู้สึกแปลกๆ  เหมือนตัวเองทำอะไรแปลกๆ  คือมันไม่เข้ากับชื่อเลยอ่ะ   ไม่เคยรู้สึกว่า ชื่อ นา จะเป็นชื่อของนางเอกได้

พรุ่งนี้กะว่าจะไปบ้านเฟน  ไปหัดทำยูลีค  แต่แผ่นยูลีคเราหายไปไหนก็ไม่รู้    วันเสาร์ก็ต้องไปงานเจเทรน  วันอาทิตย์  ไม่รู้จะไปงาน LG ดีมั้ยอ่า   ไม่มีตังค์อ่ะ  แต่อยากไป  ไกด์ก็จะไม่ไป 

เฮ้อออออออออออ  เก็บเงินๆๆๆ  ทำไงดี  ต้องเสียค่านั่นค่านี่อีกเยอะเลย   

ไม่ได้เป็นเฟรชชี่   ไปเป็นรุ่นพี่ไปรับน้องที่มหาลัยมาตะหาก   แถมเป็นรุ่นพี่ปี 3 แล้วด้วย   ทำไมตัวเองแก่อย่างนี้หว่า

ที่จริงเค้ารับกันมา 3 วันแล้วล่ะ   แต่เราเพิ่งไปเมื่อวาน   เพราะวันแรก  ไปโรงพยาบาลมา  ไปเยี่ยมย่า   แล้วตัวเองพอเจออากาศโรงพยาบาล  เข้าไปในห้องพักผู้ป่วยแล้ว   ก็เหมือนจะเป็นไข้   เกลียดโรงพยาบาลจริงๆ  ถึงจะไม่ได้เป็นไร  แต่พอเข้าไปก็จะเป็นให้ได้   ต้องเดินออกไปที่ระเบียงรับอากาศธรรมชาติบ่อยๆ

พอวันที่ 2 ไม่มีกางเกงขายาวใส่  (เป็นรุ่นพี่ต้องเป็นตัวอย่างที่ดีแก่รุ่นน้อง  ออกจากบ้านหลายวันติดกัน  เสื้อผ้าไม่แห้ง เหลือแต่กางเกงขาสั้น) แถมฝนตกทั้งวันอีก  เลยไม่ได้ออกไปเลย

เมื่อวานเลยได้ไปซักที   พอไปถึงก็มีแต่คนตอดผม  ดึงลอนกันเล่น   เพราะลอนเรามันเวลาดึงลงแล้วมันจะเด้งขึ้น   ขนาดตัวเองยังชอบดึงของตัวเองเลย  หนุกดี

เฟนบอกว่า  ดีมากเลยที่แกมา  มีงานให้ฃ่วยแน่ๆ

แล้วก็จริงด้วย   หลังจากที่กินข้าวเสร็จ   ก็ไปช่วยงานบนหอประชุม   แล้วเค้ากำลังจะทุบหอประชุมทิ้งอ่ะ  จะสร้างเป็นอะไรใหม่ไม่รู้   เค้าเอาผ้าม่านออกหมดเลย  แล้วกระจกรอบหอประชุม   กี่บานเข้าไป  สูงๆ ทั้งนั้นเลย  พวกเราต้องหากระดาษมาปิดให้หมด   ไม่ให้แสงเข้า   โอ๊ยยยย   เหนื่อยเลย

แต่ก็ดีที่เกณฑ์พวกรุ่นน้องปี 2  ขึ้นมาช่วยติด   มาถึงเหมือนเกิดจลาจล  กระดาษหายหมดเลย   อ้าว  แล้วกูจะทำอะไรวะเนี่ย  ก็เลยได้ไปตัดเทปกาวแทน

โคตรจะสมบุกสมบันเลย  ภายในเวลาครึ่งชั่วโมงอ่ะ  ต้องติดให้ทั่วหอประชุม   แถมมันมี 2 ชั้นอีก

เราก็ไม่ได้อยู่สโมก็เหมือนอยู่ล่ะมั้ง  ต่างกันตรงที่ว่า  เราอยากทำงานไหนก็ทำ  ไม่ว่างก็ไม่ทำ   เลยไม่ยอมลงชื่อเด็ดขาด  

ไปหลบหลังเวที  นั่งแต่งหน้าให้เฟน   เดี๋ยวเฟนอ่ะ   มีกระเป๋าเครื่องสำอางใหญ่กว่าของเราแล้วนะ  ทั้งแป้ง  อายแขโดว์   บรัชออน   ลิป  มาสคาร่า  แต่....มันทาไม่เป็น

ต้องเราอีกแหละ  ที่ไปนั่งแต่งหน้าให้มัน   

แต่เดี๋ยวนี้   เรานี่เหมือนเป็นเมคอัพเลยแฮะ    มีแต่คนมาขอให้เราแต่งหน้าให้

พี่แอ๋วก็   นาจ้ะ  มาแต่งหน้าให้พี่ที   เสียดาย  ไม่ได้แต่งให้พี่แอ๋วตอนงาน 9ent  อยากแต่งงานนั้นอ่า  ดูมันงานใหญ่ดี

น้องข้างบ้านก็วิ่งมาให้เราแต่งหน้าให้

หนุกดีอ่ะ   เหมือนมีคนมาให้ทดลองฝีมือบ่อยๆ

แต่หน้าตัวเองแต่งได้ไม่สวยเหมือนหน้าคนอื่นเค้าหรอกนะ

แล้วมีเรื่องอีกล่ะ   แค่พรมน้ำอบให้น้องรับน้องเนี่ย   องค์การก็เกินไป   เวอร์เกิน  

เมื่อวานตอนกลับก็แวะร้านหนังสือ   เช่านิยายมาเรื่อง   ไฟต์ติ้งแลนด์  มีเอ่ยถึง กอล์ฟไมค์ด้วยแหละ   5555+  อ่านแล้วฮาว่ะ

เฮ้อออ  คิดถึงเอมอ่ะ   คิดถึงจัง  ตอนนี้อยู่ลาดกระบังแล้ว   อยู่หอในด้วย   อยากเจอน้องอ่า

เบื่อๆ  อยากแต่งนิยาย  แต่ขี้เกียจทุกที  แถมเรื่องพี่สาวนั่นน่ะ    ว่าจะเริ่มแต่งตั้งแต่เมื่อคืน  แต่ดันลืมไปว่า ยังไม่ได้หาชื่อพระเอกนางเอกเลย  เฮ้อออออ

อยากไปดูหนังอ่ะ   ยังไม่ได้ดูอินเดียนน่า โจนส์เลย   เคยดูมาตั้งแต่ภาคแรก แล้วภาคนี้ไม่ได้ดู  มันเลยเหมือนขาดๆ ไป

อังคารหน้าก็เปิดเทอมแล้วสินะ   คงไม่ได้ตามกอล์ฟไมค์บ่อยๆ แล้ว  

อย่าว่าแต่กอล์ฟไมค์เลย   Jr. ก็ไม่รู้จะตามข่าวทันมั้ย  

นึกๆ ดู   ปิดเทอมนี้เราก็ตามกอล์ฟไมค์บ่อยเหลือเกินนะ   ถึงจะไม่ทุกงานก็เถอะ  แต่บางทีงานติดๆ กันเห็นหน้าจนเบื่อไปเลยเถอะ

เฮ้อออออ   ยิ่งคิดยิ่งคิดถึงน้อง (ไม่เกี่ยวกัน?)