Storythai

และเดือนนี้ก็เป็นอีกเดือนที่ปวดท้องหนักเอาการอยู่  แล้วยังปวดขาด้วย  พอหายปวดท้อง ก็กลายเป็นปวดหลังแทน

เบื่อมาก  ช่วงที่เป็นประจำเดือน  ถ้าปวดท้องจะแทบทำอะไรไม่ได้เลย   อยากจะนอนอย่างเดียว  แล้วเวลาตอนที่มีเรียนแล้วปวดหนักๆ นะ  เพื่อนต้องช่วยประคองเวลาเดิน

กลัวว่าจะมีโอกาสเป็นมะเร็งเหมือนกันนะ  แบบนี้

เฮ้ออ  เมื่อไหร่จะเคยชินซะทีนะ  เป็นมาตั้งจะ 10 ปีอยู่แล้ว

เมื่อวานนี้   ไม่ไหว  ปวดท้องมาก   ไม่ได้ไปสยามเลย   อยากไปอ่ะ  มันทั้งปวดท้องแล้วก็ปวดขาจนไม่อยากลุกไปไหนเลย   เลยกินยา  แล้วก็ขึ้นไปนอนข้างบนเตียง  ก็นอนอ่านหนังสือเล่นๆ  อ่านไปอ่านมา หลับไปเลยตั้งหลายชั่วโมง

จนตอนนี้ก็ยังปวดๆ ตึงๆ ท้องอยู่นะ  แต่ดีกว่าเมื่อวานแล้ว 

แต่ก็ไม่อยากทำอะไรเลย  แล้วอย่างนี้นิยายจะคืบหน้าให้มั้ยเนี่ย   ไม่อยากรีไรท์ด้วย 

เมื่อวาน  ลงตอนที่ 14 ไป   น้องซ่าเข้าไปอ่านทันที  และก็คอมเมมนต์ไปประมาณ 30 บรรทัด   เมนต์เหมือนจะแต่งเป็นฟิคเรื่องใหม่ได้เลยก็ไม่ปาน    โอยยย  คนแต่งอ่านแล้วจะเป็นลม

เอาไปเลย  รางวัลแฟนฟิคดีเด่น    อิน เข้าถึงอารมณ์ตัวละครยิ่งกว่าคนแต่งอีกนะนั่น  

แต่  เจออย่างนี้  คนแต่งก็กลุ้มใจนะจ๊ะ   ให้ความคาดหวังกับฟิคพวกเรามากเกินไป  แล้วเดี๋ยวจะต้องเจ็บอีก

ตอนหน้า   เจ็บสุดๆ   แต่เพราะความซาดิสม์ของเรา   ไม่มีทางปรานีแน่นอน   แต่ขี้เกียจรีไรท์อยู่เนี่ย  ไกด์ส่งต้นฉบัยมาให้แล้ว  และมันเป็นตอนที่รอคอย  อยากจะเขียนมานานด้วย

เมื่อคืน  คุยกับไกด์  พี่มด  น้องซ่า  เอวา  จนถึงตี 3 ได้   วันนี้ต้องตื่นตี 5 ไปส่งพ่อ 

แต่มันติดลมอ่ะ  อีกอย่าง  นอนกลางวันไปนานพอสมควร   คุยกันสารพัด  แต่ส่วนใหญ่ก็ไม่พ้นนินทาศิลปิน

ตี 5 แม่มาปลุก  เหมือนจะยังไม่ได้นอนเลย   กะว่าจะนอนต่อนะเนี่ย   แต่ไว้ก่อน  

เฮ้ออออ  เซ็ง  มีอะไรให้ทำเยอะแยะ  แต่ไม่มีอารมณ์ทำ

เปิดใจรับเพื่อนบ้างสิ  อย่าเอาแต่เก็บตัวเงียบอยู่คนเดียว   คิดอะไรมากมาย   ถ้าทำได้จะตบกระโหลกซักที   เฮ้ออ