Storythai

เมื่อวาน  นึกๆ ไงขึ้นมาก็ไม่รู้ อยากโกรกผม  แล้วพอดีแม่มีสีน้ำตาลทองอยู่  ก็เอาเลยคิดตอนนั้น ทำตอนนั้นเลย

ทั้งที่คิดมาตั้งแต่ปิดเทอมแล้วว่าอยากทำสีผม   แล้วอยากได้สีแบบพี่ฟ้าพี่ปออ่ะ  แต่นึกได้ว่า เราต้องไปเรียนนี่หว่า   จริงๆ ที่มหาลัยไม่ได้ห้ามอะไรหรอก

แต่ว่า เรามันมีเครดิตเด็กมารยาทไง  ทำอะไรเลยต้องมีความประพฤติดีๆ หน่อย 

ก็ให้แนทมาทำให้   แล้วคือ  ไม่คิดว่าสีมันจะติดขนาดนี้ไง    ทำไมมันแดงจังเลยอ่ะ  (จริงๆ มันไม่ได้แดงหรอก มันออกน้ำตาลทอง แต่ในความคิดเรามันแดง)

ตอนนี้มองหน้าตัวเองแล้วเหมือนไม่ใช่ตัวเอง   ผมข้างหน้าทองกว่าข้างหลัง อยากได้ข้างหลังทองกว่าข้างหน้าอ่ะ

อีกอย่าง เราติดภาพกับผมดำด้วยไง  เพราะว่าไม่เคยทำสีเลย    นี่สงสัยต้องลองแต่งหน้าใหม่ให้เข้ากับสีหน้าอีก 

ตอนนี้ใกล้จะเปิดเทอมแล้วด้วย   สีมันจะจางลงให้รึเปล่าก็ไม่รู้

เฮ้อ  อีกเดี๋ยวก็คงชินแหละมั้ง  และอีกนานเลยแหละ  กว่าจะคิดทำสีใหม่

+++++++++++++++++++++++++++++++++

เมื่อกี้ไปลองแต่งหน้ามา  เออ มันก็พอเข้ากับสีผมอยู่  แต่มองยังไง มันก็ไม่ใช่ตัวเองเลย   ผมดำมาตลอด 

พอแต่งเสร็จ  เดินลงมาให้พ่อดู   พ่อบอก  เหมือนเด็กญี่ปุ่นเลย   เง่อออออ   แต่เรารู้สึกว่ามันเหมือนตุ๊กตาโกธิค   ที่มันผมทองๆ ลอนๆ  (แต่มันน่ากลัว  ไม่ค่อยชอบ)

ไม่ค่อยจะได้ทำอะไรเลยช่วงนี้    นอกจากแต่งนิยาย  รีไรท์ฟิค  ก็กลับมารื้อฟื้นความรู้โฟโตชอป  ลืมไปหมดแล้วอ่ะ

ต้องทำใหม่หมดเลย  แล้วก็ไปโหลดบรัชมาเพิ่มด้วย   กำลังหาบรัชปีกมาเพิ่ม   เพราะมันมีแต่ไม่ค่อยถูกใจ 

อ้อ  แล้วก็ศึกษาเรื่องเครื่องประดับ   ไปเปิดๆ ดู   บางอย่างมันมีเรียกอีกแบบด้วยอ่ะ   ถึงจะไม่ค่อยเหมือนกันซะทีเดียว   แต่ก็พอจะเอาไปวิเคราะห์ละครพื้นบ้านได้

เมื่อวาน   เปิดไปดูไดหน้าเก่า   น้องมายด์เข้ามาเมนต์ให้ด้วย   ดีใจๆ  คิดถึงน้องมายด์แล้วก็พี่ๆ จัง  อยากไปกองอ่ะ  

วันนี้พี่ฟ้า พี่ปอ พี่กิ๊ฟ ไปดูคอนเสิร์ตบี้กัน   ตอนแรกจะชวนไปสยามก่อน  แต่คิดไปคิดมา  อย่าดีกว่า   ไปแล้วคงมีเวลานิดเดียว   ไม่ไปดีกว่า   สมอร์ทอร์เสีย  ยังไม่ได้ไปซื้อใหม่เลย

พรุ่งนี้ต้องทำอะไรบ้างเนี่ย   ยังหาโอกาสไปมหาลัยไม่ได้เลย   ช่วงนี้ก็มีแต่คนทะเลาะกัน

ยิ่งเมื่อวาน  โทรศัพท์เรา 10 นาที ดังที    เฮ้ออออ 

อยากเที่ยวอ่ะ   อยากช็อปปิ้ง   อยากไปเดินเล่น    อยากไปถ่ายรูปส่งงานใหม่ด้วยแหละ  เพราะเปลี่ยนสีผมแล้ว    จะได้ส่งโปรไฟล์ใหม่

เซ็งว่ะ   งานไหนที่เค้ารับ   เราดันไม่ว่างวันนั้น   อย่างเมื่อวันก่อน   โทรมาตาม บอกว่าให้ไปเป็น MC ไอ้เราก็โฟนไม่ค่อยได้   แต่มันก็พอฝึกได้แหละ  เค้าก็ถามว่าแล้วเป็นพริตตี้ได้เปล่า    แต่ทำงานทั้งเดือนนะ   ไม่มีวันหยุด    แต่คือเราจะเปิดเทอมแล้วไง    ก็เลยไม่ได้งานอีกตามเคย

อ้อ   เข้าไปดูรูปนักศึกษาใหม่    แหม๊~~~~~   พ่อคุณ เต็มยศเชียวทั้งเสื้อผ้าหน้าผม   แภมแว่นตาเสริมบารมี  

ว่าแต่ว่า   ไมค์...ตกลงเรียน BBA หรือเรียนแพทย์กันแน่อ่ะ    คือ อยากจะบอกว่าหน้าตาให้เหมือนเรียนหมอ (แถมหมอโรคจิตอีกตะหาก เหอะๆๆ)

เคยได้ยินๆ ไมค์พูดว่าอยากเรียนจิตวิทยา  ไปเป็นจิตแพทย์ก็ดีนะ    ที่แน่ๆ  เราขอเป็นคนไข้รายแรกก่อน    ยอมพลีชีพเป็นหนูทดลอง  55+

พูดถึงไมค์   ก็นึกถึงกองอุบัติรักฯ ไปญี่ปุ่นเมื่อคืนก่อน   รู้แต่ว่าเครื่องออก 5 ทุ่มครึ่ง    แต่เราไม่ได้ไปด้วยหรอก 

พี่แอ๋วจะไป  นัดกับน้องๆ ไว้เรียบร้อยแล้ว   แต่พอ 3 ทุ่ม  ได้รับรายงานว่า  ลิงๆ เข้าเกตไปแล้ว   อ้าว  ทำไมเข้าเร็วจังอ่ะ 

สุดท้าย   คือ มันเลื่อนไฟท์   แบบ  โห  สุวรรณภูมิ นะน่ะ   แล้วเด็กๆ พี่แอ๋วล่ะ   สงสารน้องๆ ที่มากันเสียเที่ยวอ่ะ    บางคนขึ้นมาถึงกรุงเทพเพื่อมาส่งกอล์ฟไมค์

เซ็งไปตามๆ กัน    พี่แอ๋วร้องเพลงเซ็งให้ฟังตลอดทั้งสาย     แต่ชอบกลอนของพี่มดมากเลย  แต่งได้ไงเนี่ย

คือเราก็ไม่ได้ไปด้วย  จะไปเดือดร้อนทำไม   แต่ก็นะ  เข้าใจว่าไปแล้วเสียเที่ยวมันรู้สึกยังไง    ยิ่งเป็นเด็กเป็นเล็กกลับบ้านดึกๆ ดื่นๆ    ก็จะโทษจะว่าใครไม่ได้หรอก   มันเป็นอุปัทวเหตุ      

แล้วก็เดาเรื่อง อุบัติรักฯ (อีกแล้ว) ไปต่างๆ นานา   ชอบคิดพล็อต  คิดนั่นคิดนี่   เดาว่าต้องมีฉากนั้นฉากนี้    ก็คิดว่า  ไปถ่ายที่ญี่ปุ่นฉากอะไร   ฉากปิดกล้องรึเปล่า  จะไปปิดกล้องที่นั่น    

หรือว่า (อันนี้ความคิดเรา)  พอดีว่า พวกยากูซ่าที่ญี่ปุ่นรู้ว่าไมค์มาเมืองไทย (ตอนอยู่ที่นั่นมันไปมีเรื่องอะไรก็ว่าไป) ก็เลยตามมาฆ่า   ไมค์เห็นว่าอยู่ที่นี่  กอล์ฟ เต้ย พีค จะไม่ปลอดภัย   ก็เลยกลับไปที่ญี่ปุ่น

ไกด์บอกว่า  โหยยยย  นา   โหดไปอ่ะ

โหดเหรอ   อ่ะ  งั้นเปลี่ยนใหม่

เต้ยงอนกอล์ฟ (เดาว่าเต้ยคู่กอล์ฟ  เดาจากเรื่องย่อและบุคลิกตัวละครที่อ่าน)  แล้วพอดีไมค์จะกลับไปญี่ปุ่น   เต้ยก็เลยไปกับไมค์   กอล์ฟก็เลยตามไปง้อ   โอเคป่ะ   55555+

ไกด์บอก   เออ อย่างนี้ก็ดี.............บ้ากันไปใหญ่แล้ว   พูดเหมือนไปเขียนบทเอง

แต่ที่แน่ๆ  อยากให้มีฉากที่กอล์ฟกับไมค์ต่อยกัน   เหอะๆๆๆ  

เฮ็ออออออ   กลับไปแต่งฟิคตัวเองดีกว่า  

..............................................

จะว่าไป   จากหน้าที่แล้ว  ที่เราขอสูตรเพิ่มน้ำหนัก    กินแล้วนอนก็ไม่ได้ผล   คงต้องลองวิธีออกกำลังกาย 

แต่ถ้าให้อยู่เฉยๆ ไม่ทำอะไร   นึกๆ ดู   เหมือนเราก็ไม่ได้ทำอะไร   แต่พอคิดดีๆ   เราหานั่นหานี่ทำตลอด   ไม่ได้เป็นงานที่ออกแรงอะไรหรอก  

แต่ในหัวสมองมันคิดอยู่ตลอดเวลา    คิดพล็อตนิยาย   คิดวิธีครีเอตอะไรใหม่ๆ   คิดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  

เค้าบอกว่า  การคิดก็เป็นการใช้พลังงานเหมือนกัน   ง่ะ   เฮ้ออออออออ    แสดงว่าเราใช้พลังงานอยู่ตลอดเวลาเลยเหรอเนี่ย  

โอยยยยยยยยย     เมื่อไหร่น้ำหนักจะขึ้นวะ   บอกตรงๆ  ตอนนี้น่ำหนักเราไม่ถึง 40

เมื่อก่อน ที่พี่แยมน้ำหนัก 38 กิโล  เราก็โห  น้อยมากเลยอ่ะ   ตอนนั้นเราน้ำหนักเยอะกว่าพี่แยมอีก    แต่ตอนนี้จะลดลงไปเท่าพี่แยมแล้วอ่ะ     

เมื่อวาน  นึกๆ ไงขึ้นมาก็ไม่รู้ อยากโกรกผม  แล้วพอดีแม่มีสีน้ำตาลทองอยู่  ก็เอาเลยคิดตอนนั้น ทำตอนนั้นเลย

ทั้งที่คิดมาตั้งแต่ปิดเทอมแล้วว่าอยากทำสีผม   แล้วอยากได้สีแบบพี่ฟ้าพี่ปออ่ะ  แต่นึกได้ว่า เราต้องไปเรียนนี่หว่า   จริงๆ ที่มหาลัยไม่ได้ห้ามอะไรหรอก

แต่ว่า เรามันมีเครดิตเด็กมารยาทไง  ทำอะไรเลยต้องมีความประพฤติดีๆ หน่อย 

ก็ให้แนทมาทำให้   แล้วคือ  ไม่คิดว่าสีมันจะติดขนาดนี้ไง    ทำไมมันแดงจังเลยอ่ะ  (จริงๆ มันไม่ได้แดงหรอก มันออกน้ำตาลทอง แต่ในความคิดเรามันแดง)

ตอนนี้มองหน้าตัวเองแล้วเหมือนไม่ใช่ตัวเอง   ผมข้างหน้าทองกว่าข้างหลัง อยากได้ข้างหลังทองกว่าข้างหน้าอ่ะ

อีกอย่าง เราติดภาพกับผมดำด้วยไง  เพราะว่าไม่เคยทำสีเลย    นี่สงสัยต้องลองแต่งหน้าใหม่ให้เข้ากับสีหน้าอีก 

ตอนนี้ใกล้จะเปิดเทอมแล้วด้วย   สีมันจะจางลงให้รึเปล่าก็ไม่รู้

เฮ้อ  อีกเดี๋ยวก็คงชินแหละมั้ง  และอีกนานเลยแหละ  กว่าจะคิดทำสีใหม่

+++++++++++++++++++++++++++++++++

เมื่อกี้ไปลองแต่งหน้ามา  เออ มันก็พอเข้ากับสีผมอยู่  แต่มองยังไง มันก็ไม่ใช่ตัวเองเลย   ผมดำมาตลอด 

พอแต่งเสร็จ  เดินลงมาให้พ่อดู   พ่อบอก  เหมือนเด็กญี่ปุ่นเลย   เง่อออออ   แต่เรารู้สึกว่ามันเหมือนตุ๊กตาโกธิค   ที่มันผมทองๆ ลอนๆ  (แต่มันน่ากลัว  ไม่ค่อยชอบ)

ไม่ค่อยจะได้ทำอะไรเลยช่วงนี้    นอกจากแต่งนิยาย  รีไรท์ฟิค  ก็กลับมารื้อฟื้นความรู้โฟโตชอป  ลืมไปหมดแล้วอ่ะ

ต้องทำใหม่หมดเลย  แล้วก็ไปโหลดบรัชมาเพิ่มด้วย   กำลังหาบรัชปีกมาเพิ่ม   เพราะมันมีแต่ไม่ค่อยถูกใจ 

อ้อ  แล้วก็ศึกษาเรื่องเครื่องประดับ   ไปเปิดๆ ดู   บางอย่างมันมีเรียกอีกแบบด้วยอ่ะ   ถึงจะไม่ค่อยเหมือนกันซะทีเดียว   แต่ก็พอจะเอาไปวิเคราะห์ละครพื้นบ้านได้

เมื่อวาน   เปิดไปดูไดหน้าเก่า   น้องมายด์เข้ามาเมนต์ให้ด้วย   ดีใจๆ  คิดถึงน้องมายด์แล้วก็พี่ๆ จัง  อยากไปกองอ่ะ  

วันนี้พี่ฟ้า พี่ปอ พี่กิ๊ฟ ไปดูคอนเสิร์ตบี้กัน   ตอนแรกจะชวนไปสยามก่อน  แต่คิดไปคิดมา  อย่าดีกว่า   ไปแล้วคงมีเวลานิดเดียว   ไม่ไปดีกว่า   สมอร์ทอร์เสีย  ยังไม่ได้ไปซื้อใหม่เลย

พรุ่งนี้ต้องทำอะไรบ้างเนี่ย   ยังหาโอกาสไปมหาลัยไม่ได้เลย   ช่วงนี้ก็มีแต่คนทะเลาะกัน

ยิ่งเมื่อวาน  โทรศัพท์เรา 10 นาที ดังที    เฮ้ออออ 

อยากเที่ยวอ่ะ   อยากช็อปปิ้ง   อยากไปเดินเล่น    อยากไปถ่ายรูปส่งงานใหม่ด้วยแหละ  เพราะเปลี่ยนสีผมแล้ว    จะได้ส่งโปรไฟล์ใหม่

เซ็งว่ะ   งานไหนที่เค้ารับ   เราดันไม่ว่างวันนั้น   อย่างเมื่อวันก่อน   โทรมาตาม บอกว่าให้ไปเป็น MC ไอ้เราก็โฟนไม่ค่อยได้   แต่มันก็พอฝึกได้แหละ  เค้าก็ถามว่าแล้วเป็นพริตตี้ได้เปล่า    แต่ทำงานทั้งเดือนนะ   ไม่มีวันหยุด    แต่คือเราจะเปิดเทอมแล้วไง    ก็เลยไม่ได้งานอีกตามเคย

อ้อ   เข้าไปดูรูปนักศึกษาใหม่    แหม๊~~~~~   พ่อคุณ เต็มยศเชียวทั้งเสื้อผ้าหน้าผม   แภมแว่นตาเสริมบารมี  

ว่าแต่ว่า   ไมค์...ตกลงเรียน BBA หรือเรียนแพทย์กันแน่อ่ะ    คือ อยากจะบอกว่าหน้าตาให้เหมือนเรียนหมอ (แถมหมอโรคจิตอีกตะหาก เหอะๆๆ)

เคยได้ยินๆ ไมค์พูดว่าอยากเรียนจิตวิทยา  ไปเป็นจิตแพทย์ก็ดีนะ    ที่แน่ๆ  เราขอเป็นคนไข้รายแรกก่อน    ยอมพลีชีพเป็นหนูทดลอง  55+

พูดถึงไมค์   ก็นึกถึงกองอุบัติรักฯ ไปญี่ปุ่นเมื่อคืนก่อน   รู้แต่ว่าเครื่องออก 5 ทุ่มครึ่ง    แต่เราไม่ได้ไปด้วยหรอก 

พี่แอ๋วจะไป  นัดกับน้องๆ ไว้เรียบร้อยแล้ว   แต่พอ 3 ทุ่ม  ได้รับรายงานว่า  ลิงๆ เข้าเกตไปแล้ว   อ้าว  ทำไมเข้าเร็วจังอ่ะ 

สุดท้าย   คือ มันเลื่อนไฟท์   แบบ  โห  สุวรรณภูมิ นะน่ะ   แล้วเด็กๆ พี่แอ๋วล่ะ   สงสารน้องๆ ที่มากันเสียเที่ยวอ่ะ    บางคนขึ้นมาถึงกรุงเทพเพื่อมาส่งกอล์ฟไมค์

เซ็งไปตามๆ กัน    พี่แอ๋วร้องเพลงเซ็งให้ฟังตลอดทั้งสาย     แต่ชอบกลอนของพี่มดมากเลย  แต่งได้ไงเนี่ย

คือเราก็ไม่ได้ไปด้วย  จะไปเดือดร้อนทำไม   แต่ก็นะ  เข้าใจว่าไปแล้วเสียเที่ยวมันรู้สึกยังไง    ยิ่งเป็นเด็กเป็นเล็กกลับบ้านดึกๆ ดื่นๆ    ก็จะโทษจะว่าใครไม่ได้หรอก   มันเป็นอุปัทวเหตุ      

แล้วก็เดาเรื่อง อุบัติรักฯ (อีกแล้ว) ไปต่างๆ นานา   ชอบคิดพล็อต  คิดนั่นคิดนี่   เดาว่าต้องมีฉากนั้นฉากนี้    ก็คิดว่า  ไปถ่ายที่ญี่ปุ่นฉากอะไร   ฉากปิดกล้องรึเปล่า  จะไปปิดกล้องที่นั่น    

หรือว่า (อันนี้ความคิดเรา)  พอดีว่า พวกยากูซ่าที่ญี่ปุ่นรู้ว่าไมค์มาเมืองไทย (ตอนอยู่ที่นั่นมันไปมีเรื่องอะไรก็ว่าไป) ก็เลยตามมาฆ่า   ไมค์เห็นว่าอยู่ที่นี่  กอล์ฟ เต้ย พีค จะไม่ปลอดภัย   ก็เลยกลับไปที่ญี่ปุ่น

ไกด์บอกว่า  โหยยยย  นา   โหดไปอ่ะ

โหดเหรอ   อ่ะ  งั้นเปลี่ยนใหม่

เต้ยงอนกอล์ฟ (เดาว่าเต้ยคู่กอล์ฟ  เดาจากเรื่องย่อและบุคลิกตัวละครที่อ่าน)  แล้วพอดีไมค์จะกลับไปญี่ปุ่น   เต้ยก็เลยไปกับไมค์   กอล์ฟก็เลยตามไปง้อ   โอเคป่ะ   55555+

ไกด์บอก   เออ อย่างนี้ก็ดี.............บ้ากันไปใหญ่แล้ว   พูดเหมือนไปเขียนบทเอง

แต่ที่แน่ๆ  อยากให้มีฉากที่กอล์ฟกับไมค์ต่อยกัน   เหอะๆๆๆ  

เฮ็ออออออ   กลับไปแต่งฟิคตัวเองดีกว่า  

..............................................

จะว่าไป   จากหน้าที่แล้ว  ที่เราขอสูตรเพิ่มน้ำหนัก    กินแล้วนอนก็ไม่ได้ผล   คงต้องลองวิธีออกกำลังกาย 

แต่ถ้าให้อยู่เฉยๆ ไม่ทำอะไร   นึกๆ ดู   เหมือนเราก็ไม่ได้ทำอะไร   แต่พอคิดดีๆ   เราหานั่นหานี่ทำตลอด   ไม่ได้เป็นงานที่ออกแรงอะไรหรอก  

แต่ในหัวสมองมันคิดอยู่ตลอดเวลา    คิดพล็อตนิยาย   คิดวิธีครีเอตอะไรใหม่ๆ   คิดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  

เค้าบอกว่า  การคิดก็เป็นการใช้พลังงานเหมือนกัน   ง่ะ   เฮ้ออออออออ    แสดงว่าเราใช้พลังงานอยู่ตลอดเวลาเลยเหรอเนี่ย  

โอยยยยยยยยย     เมื่อไหร่น้ำหนักจะขึ้นวะ   บอกตรงๆ  ตอนนี้น่ำหนักเราไม่ถึง 40

เมื่อก่อน ที่พี่แยมน้ำหนัก 38 กิโล  เราก็โห  น้อยมากเลยอ่ะ   ตอนนั้นเราน้ำหนักเยอะกว่าพี่แยมอีก    แต่ตอนนี้จะลดลงไปเท่าพี่แยมแล้วอ่ะ     

อาจจะมาแปลกหน่อย   เพราะปกติจะเห็นแต่คนเค้าอยากได้สูตรลดน้ำหนัก  

แต่เรา....ใครมีสูตรเพิ่มน้ำหนักมาให้เราลองบ้าง     เพราะเรามีปัญหาคือ กินแล้วไม่อ้วน   ซ้ำยังผอมลงอีกตะหาก  ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน

ทุกวันนี้ไม่กล้าช่างน้ำหนัก  เพราะทำใจรับกับน้ำหนักตัวเองไม่ได้.....มันน้อยเกิน

ไม่ใช่ว่าเราไม่ค่อยกินอะไรนะ   เรากิน  กินเยอะมากๆ ด้วย   อะไรก็อร่อยไปหมด   ใครพูดถึงอะไร  เห็นใครกินก็หิว  อยากกินบ้าง

ไม่เคยกังวลกับช่วงเวลาการกิน   ไม่ต้องไดเอ็ต  ไม่ต้องคุมน้ำหนัก   กินๆๆๆๆ   คือ กินเยอะๆ เพราะอยากอ้วนขึ้น

เวลากลางคืนถ้านอนดึก  จะต้องมาหาของกินก่อนนอน   ไม่ว่าอะไรที่มีอยู่ในครัว   ขนมเค้ก  ไอติม   ข้าว  มาม่า 

เวลาไปกินอะไรกับใคร   จะรู้สึกเหมือนตัวเองกินช้ากว่าเค้าทุกทีเลย   เพราะกินๆ อยู่  หันไปมองคนอื่นเค้าอิ่มกันหมดแล้ว  แต่เรายังไม่อิ่มอ่ะ   ออกแนวเบียดเบียนของกินพี่ๆ ด้วย    ถ้ายังไม่ลุกออกจากโต๊ะ  เราก็กินได้เรื่อยๆ แหละ   ย่อยเมื่อไหร่ก็พร้อมจะกินได้ทุกเมื่อ

ใครมีวิธีไหน  แนะนำได้ผลบ้าง   บอกกันหน่อยนะ    มีวิตามินเสริมอะไรที่กินแล้วเห็นผลบ้าง

แต่เรากินหมดทุกอย่างจริงๆ  ถ้าแนะนำว่าให้กินพวกไขมัน  หรือ ของทอด  กินได้ตลอดเวลาด้วย   มันไม่ได้ผลค่ะ

หมดปัญหา  จนหนทาง  ทำยังไงก็ไม่อ้วน   น้ำหนักไม่ขึ้นอีกตะหาก   แต่พอไม่สบายทีก็ผอมลงไปเลย    พิมพ์ไปก็หิวไป 

เมื่อวาน  นึกๆ ไงขึ้นมาก็ไม่รู้ อยากโกรกผม  แล้วพอดีแม่มีสีน้ำตาลทองอยู่  ก็เอาเลยคิดตอนนั้น ทำตอนนั้นเลย

ทั้งที่คิดมาตั้งแต่ปิดเทอมแล้วว่าอยากทำสีผม   แล้วอยากได้สีแบบพี่ฟ้าพี่ปออ่ะ  แต่นึกได้ว่า เราต้องไปเรียนนี่หว่า   จริงๆ ที่มหาลัยไม่ได้ห้ามอะไรหรอก

แต่ว่า เรามันมีเครดิตเด็กมารยาทไง  ทำอะไรเลยต้องมีความประพฤติดีๆ หน่อย 

ก็ให้แนทมาทำให้   แล้วคือ  ไม่คิดว่าสีมันจะติดขนาดนี้ไง    ทำไมมันแดงจังเลยอ่ะ  (จริงๆ มันไม่ได้แดงหรอก มันออกน้ำตาลทอง แต่ในความคิดเรามันแดง)

ตอนนี้มองหน้าตัวเองแล้วเหมือนไม่ใช่ตัวเอง   ผมข้างหน้าทองกว่าข้างหลัง อยากได้ข้างหลังทองกว่าข้างหน้าอ่ะ

อีกอย่าง เราติดภาพกับผมดำด้วยไง  เพราะว่าไม่เคยทำสีเลย    นี่สงสัยต้องลองแต่งหน้าใหม่ให้เข้ากับสีหน้าอีก 

ตอนนี้ใกล้จะเปิดเทอมแล้วด้วย   สีมันจะจางลงให้รึเปล่าก็ไม่รู้

เฮ้อ  อีกเดี๋ยวก็คงชินแหละมั้ง  และอีกนานเลยแหละ  กว่าจะคิดทำสีใหม่

+++++++++++++++++++++++++++++++++

เมื่อกี้ไปลองแต่งหน้ามา  เออ มันก็พอเข้ากับสีผมอยู่  แต่มองยังไง มันก็ไม่ใช่ตัวเองเลย   ผมดำมาตลอด 

พอแต่งเสร็จ  เดินลงมาให้พ่อดู   พ่อบอก  เหมือนเด็กญี่ปุ่นเลย   เง่อออออ   แต่เรารู้สึกว่ามันเหมือนตุ๊กตาโกธิค   ที่มันผมทองๆ ลอนๆ  (แต่มันน่ากลัว  ไม่ค่อยชอบ)

ไม่ค่อยจะได้ทำอะไรเลยช่วงนี้    นอกจากแต่งนิยาย  รีไรท์ฟิค  ก็กลับมารื้อฟื้นความรู้โฟโตชอป  ลืมไปหมดแล้วอ่ะ

ต้องทำใหม่หมดเลย  แล้วก็ไปโหลดบรัชมาเพิ่มด้วย   กำลังหาบรัชปีกมาเพิ่ม   เพราะมันมีแต่ไม่ค่อยถูกใจ 

อ้อ  แล้วก็ศึกษาเรื่องเครื่องประดับ   ไปเปิดๆ ดู   บางอย่างมันมีเรียกอีกแบบด้วยอ่ะ   ถึงจะไม่ค่อยเหมือนกันซะทีเดียว   แต่ก็พอจะเอาไปวิเคราะห์ละครพื้นบ้านได้

เมื่อวาน   เปิดไปดูไดหน้าเก่า   น้องมายด์เข้ามาเมนต์ให้ด้วย   ดีใจๆ  คิดถึงน้องมายด์แล้วก็พี่ๆ จัง  อยากไปกองอ่ะ  

วันนี้พี่ฟ้า พี่ปอ พี่กิ๊ฟ ไปดูคอนเสิร์ตบี้กัน   ตอนแรกจะชวนไปสยามก่อน  แต่คิดไปคิดมา  อย่าดีกว่า   ไปแล้วคงมีเวลานิดเดียว   ไม่ไปดีกว่า   สมอร์ทอร์เสีย  ยังไม่ได้ไปซื้อใหม่เลย

พรุ่งนี้ต้องทำอะไรบ้างเนี่ย   ยังหาโอกาสไปมหาลัยไม่ได้เลย   ช่วงนี้ก็มีแต่คนทะเลาะกัน

ยิ่งเมื่อวาน  โทรศัพท์เรา 10 นาที ดังที    เฮ้ออออ 

อยากเที่ยวอ่ะ   อยากช็อปปิ้ง   อยากไปเดินเล่น    อยากไปถ่ายรูปส่งงานใหม่ด้วยแหละ  เพราะเปลี่ยนสีผมแล้ว    จะได้ส่งโปรไฟล์ใหม่

เซ็งว่ะ   งานไหนที่เค้ารับ   เราดันไม่ว่างวันนั้น   อย่างเมื่อวันก่อน   โทรมาตาม บอกว่าให้ไปเป็น MC ไอ้เราก็โฟนไม่ค่อยได้   แต่มันก็พอฝึกได้แหละ  เค้าก็ถามว่าแล้วเป็นพริตตี้ได้เปล่า    แต่ทำงานทั้งเดือนนะ   ไม่มีวันหยุด    แต่คือเราจะเปิดเทอมแล้วไง    ก็เลยไม่ได้งานอีกตามเคย

อ้อ   เข้าไปดูรูปนักศึกษาใหม่    แหม๊~~~~~   พ่อคุณ เต็มยศเชียวทั้งเสื้อผ้าหน้าผม   แภมแว่นตาเสริมบารมี  

ว่าแต่ว่า   ไมค์...ตกลงเรียน BBA หรือเรียนแพทย์กันแน่อ่ะ    คือ อยากจะบอกว่าหน้าตาให้เหมือนเรียนหมอ (แถมหมอโรคจิตอีกตะหาก เหอะๆๆ)

เคยได้ยินๆ ไมค์พูดว่าอยากเรียนจิตวิทยา  ไปเป็นจิตแพทย์ก็ดีนะ    ที่แน่ๆ  เราขอเป็นคนไข้รายแรกก่อน    ยอมพลีชีพเป็นหนูทดลอง  55+

พูดถึงไมค์   ก็นึกถึงกองอุบัติรักฯ ไปญี่ปุ่นเมื่อคืนก่อน   รู้แต่ว่าเครื่องออก 5 ทุ่มครึ่ง    แต่เราไม่ได้ไปด้วยหรอก 

พี่แอ๋วจะไป  นัดกับน้องๆ ไว้เรียบร้อยแล้ว   แต่พอ 3 ทุ่ม  ได้รับรายงานว่า  ลิงๆ เข้าเกตไปแล้ว   อ้าว  ทำไมเข้าเร็วจังอ่ะ 

สุดท้าย   คือ มันเลื่อนไฟท์   แบบ  โห  สุวรรณภูมิ นะน่ะ   แล้วเด็กๆ พี่แอ๋วล่ะ   สงสารน้องๆ ที่มากันเสียเที่ยวอ่ะ    บางคนขึ้นมาถึงกรุงเทพเพื่อมาส่งกอล์ฟไมค์

เซ็งไปตามๆ กัน    พี่แอ๋วร้องเพลงเซ็งให้ฟังตลอดทั้งสาย     แต่ชอบกลอนของพี่มดมากเลย  แต่งได้ไงเนี่ย

คือเราก็ไม่ได้ไปด้วย  จะไปเดือดร้อนทำไม   แต่ก็นะ  เข้าใจว่าไปแล้วเสียเที่ยวมันรู้สึกยังไง    ยิ่งเป็นเด็กเป็นเล็กกลับบ้านดึกๆ ดื่นๆ    ก็จะโทษจะว่าใครไม่ได้หรอก   มันเป็นอุปัทวเหตุ      

แล้วก็เดาเรื่อง อุบัติรักฯ (อีกแล้ว) ไปต่างๆ นานา   ชอบคิดพล็อต  คิดนั่นคิดนี่   เดาว่าต้องมีฉากนั้นฉากนี้    ก็คิดว่า  ไปถ่ายที่ญี่ปุ่นฉากอะไร   ฉากปิดกล้องรึเปล่า  จะไปปิดกล้องที่นั่น    

หรือว่า (อันนี้ความคิดเรา)  พอดีว่า พวกยากูซ่าที่ญี่ปุ่นรู้ว่าไมค์มาเมืองไทย (ตอนอยู่ที่นั่นมันไปมีเรื่องอะไรก็ว่าไป) ก็เลยตามมาฆ่า   ไมค์เห็นว่าอยู่ที่นี่  กอล์ฟ เต้ย พีค จะไม่ปลอดภัย   ก็เลยกลับไปที่ญี่ปุ่น

ไกด์บอกว่า  โหยยยย  นา   โหดไปอ่ะ

โหดเหรอ   อ่ะ  งั้นเปลี่ยนใหม่

เต้ยงอนกอล์ฟ (เดาว่าเต้ยคู่กอล์ฟ  เดาจากเรื่องย่อและบุคลิกตัวละครที่อ่าน)  แล้วพอดีไมค์จะกลับไปญี่ปุ่น   เต้ยก็เลยไปกับไมค์   กอล์ฟก็เลยตามไปง้อ   โอเคป่ะ   55555+

ไกด์บอก   เออ อย่างนี้ก็ดี.............บ้ากันไปใหญ่แล้ว   พูดเหมือนไปเขียนบทเอง

แต่ที่แน่ๆ  อยากให้มีฉากที่กอล์ฟกับไมค์ต่อยกัน   เหอะๆๆๆ  

เฮ็ออออออ   กลับไปแต่งฟิคตัวเองดีกว่า  

..............................................

จะว่าไป   จากหน้าที่แล้ว  ที่เราขอสูตรเพิ่มน้ำหนัก    กินแล้วนอนก็ไม่ได้ผล   คงต้องลองวิธีออกกำลังกาย 

แต่ถ้าให้อยู่เฉยๆ ไม่ทำอะไร   นึกๆ ดู   เหมือนเราก็ไม่ได้ทำอะไร   แต่พอคิดดีๆ   เราหานั่นหานี่ทำตลอด   ไม่ได้เป็นงานที่ออกแรงอะไรหรอก  

แต่ในหัวสมองมันคิดอยู่ตลอดเวลา    คิดพล็อตนิยาย   คิดวิธีครีเอตอะไรใหม่ๆ   คิดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  

เค้าบอกว่า  การคิดก็เป็นการใช้พลังงานเหมือนกัน   ง่ะ   เฮ้ออออออออ    แสดงว่าเราใช้พลังงานอยู่ตลอดเวลาเลยเหรอเนี่ย  

โอยยยยยยยยย     เมื่อไหร่น้ำหนักจะขึ้นวะ   บอกตรงๆ  ตอนนี้น่ำหนักเราไม่ถึง 40

เมื่อก่อน ที่พี่แยมน้ำหนัก 38 กิโล  เราก็โห  น้อยมากเลยอ่ะ   ตอนนั้นเราน้ำหนักเยอะกว่าพี่แยมอีก    แต่ตอนนี้จะลดลงไปเท่าพี่แยมแล้วอ่ะ     

อาจจะมาแปลกหน่อย   เพราะปกติจะเห็นแต่คนเค้าอยากได้สูตรลดน้ำหนัก  

แต่เรา....ใครมีสูตรเพิ่มน้ำหนักมาให้เราลองบ้าง     เพราะเรามีปัญหาคือ กินแล้วไม่อ้วน   ซ้ำยังผอมลงอีกตะหาก  ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน

ทุกวันนี้ไม่กล้าช่างน้ำหนัก  เพราะทำใจรับกับน้ำหนักตัวเองไม่ได้.....มันน้อยเกิน

ไม่ใช่ว่าเราไม่ค่อยกินอะไรนะ   เรากิน  กินเยอะมากๆ ด้วย   อะไรก็อร่อยไปหมด   ใครพูดถึงอะไร  เห็นใครกินก็หิว  อยากกินบ้าง

ไม่เคยกังวลกับช่วงเวลาการกิน   ไม่ต้องไดเอ็ต  ไม่ต้องคุมน้ำหนัก   กินๆๆๆๆ   คือ กินเยอะๆ เพราะอยากอ้วนขึ้น

เวลากลางคืนถ้านอนดึก  จะต้องมาหาของกินก่อนนอน   ไม่ว่าอะไรที่มีอยู่ในครัว   ขนมเค้ก  ไอติม   ข้าว  มาม่า 

เวลาไปกินอะไรกับใคร   จะรู้สึกเหมือนตัวเองกินช้ากว่าเค้าทุกทีเลย   เพราะกินๆ อยู่  หันไปมองคนอื่นเค้าอิ่มกันหมดแล้ว  แต่เรายังไม่อิ่มอ่ะ   ออกแนวเบียดเบียนของกินพี่ๆ ด้วย    ถ้ายังไม่ลุกออกจากโต๊ะ  เราก็กินได้เรื่อยๆ แหละ   ย่อยเมื่อไหร่ก็พร้อมจะกินได้ทุกเมื่อ

ใครมีวิธีไหน  แนะนำได้ผลบ้าง   บอกกันหน่อยนะ    มีวิตามินเสริมอะไรที่กินแล้วเห็นผลบ้าง

แต่เรากินหมดทุกอย่างจริงๆ  ถ้าแนะนำว่าให้กินพวกไขมัน  หรือ ของทอด  กินได้ตลอดเวลาด้วย   มันไม่ได้ผลค่ะ

หมดปัญหา  จนหนทาง  ทำยังไงก็ไม่อ้วน   น้ำหนักไม่ขึ้นอีกตะหาก   แต่พอไม่สบายทีก็ผอมลงไปเลย    พิมพ์ไปก็หิวไป 

ใครรู้จัก  อมตะนิยายไทย  เรื่อง เพชรพระอุมา บ้าง   บทประพันธ์ของ คุณพนมเทียน  นักเขียนในดวงใจเราเอง

เพชรพระอุมา  จะมีเค้าโครงเรื่อง คล้ายๆ King Solomon's Mind  เคนอ่านแต่เวอร์ชั่นภาษาอังกฤษเล่มเล็กๆ  หาเวอร์ชั่นไทยอ่านไม่ได้

ร้างลาเรื่องนี้ไปนานหลายปีแล้ว   ไม่ได้ติดตามข่าวอะไรเลย   เพราะอ่านจบตั้งแต่ ม.1  แล้วติดตามข่าวสร้างหนังมาอีก 3 ปี   ตอนนั้นท่านมุ้ยบอกว่าจะสร้างต่อจากหนัง พระนเรศวร    แต่ตอนนี้พระนเรศวรก็ยังไม่จบ  เราเลยได้แต่รอต่อไป   จนลืมติดตามต่อไปแล้ว  เพราะยังไม่มีอะไรคืบหน้า

พอดีวันนี้ไปหาพวกเครื่องประดับลายไทยมาดู   แล้วเผอิญไปเจอข่าวเข้า  

แทบจะกรี๊ดด้วยความดีใจ

ไม่รู้เหมือนกันว่า จะเป็นไปตามนี้รึเปล่า   แต่แค่เห็นออกมาแค่นี้ก็ดีใจแล้ว   อย่างน้อยก็เห็นความคืบหน้า

เหมือนจะตกลงกันได้แล้วว่า   ป๋อ เป็น รพินทร์   จุ๋ย เป็น ดาริน   ใจเราตอนที่เห็นตอนแคสเราก็อยากให้ 2 คนนี้ได้อยู่แล้ว  แต่ก็นั่นแหละ  อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงอีก

ส่วนบทของ แงซาย  เราอยากให้ ติ๊ก ฉัตรมงคล ได้อ่ะ  แต่เห็น โฬม แล้ว   ก็โอเคอยู่นะ  แต่สีผิวไม่ให้

บทอื่นๆ ก็คงต้องดูไปก่อน    ที่แน่ๆ  สรพงศ์   คงแสดงเป็น ผีดิบมันตรัย แน่นอน

ไม่มีอะไรแล้ว   มาอัพด้วยความดีใจที่เห็นเพชรพระอุมาคืบหน้า   หวังว่าจะได้ดูในเร็วปีนี้   อยากดูมากๆ  ใจจะขาดอยู่แล้ว

เมื่อวาน  นึกๆ ไงขึ้นมาก็ไม่รู้ อยากโกรกผม  แล้วพอดีแม่มีสีน้ำตาลทองอยู่  ก็เอาเลยคิดตอนนั้น ทำตอนนั้นเลย

ทั้งที่คิดมาตั้งแต่ปิดเทอมแล้วว่าอยากทำสีผม   แล้วอยากได้สีแบบพี่ฟ้าพี่ปออ่ะ  แต่นึกได้ว่า เราต้องไปเรียนนี่หว่า   จริงๆ ที่มหาลัยไม่ได้ห้ามอะไรหรอก

แต่ว่า เรามันมีเครดิตเด็กมารยาทไง  ทำอะไรเลยต้องมีความประพฤติดีๆ หน่อย 

ก็ให้แนทมาทำให้   แล้วคือ  ไม่คิดว่าสีมันจะติดขนาดนี้ไง    ทำไมมันแดงจังเลยอ่ะ  (จริงๆ มันไม่ได้แดงหรอก มันออกน้ำตาลทอง แต่ในความคิดเรามันแดง)

ตอนนี้มองหน้าตัวเองแล้วเหมือนไม่ใช่ตัวเอง   ผมข้างหน้าทองกว่าข้างหลัง อยากได้ข้างหลังทองกว่าข้างหน้าอ่ะ

อีกอย่าง เราติดภาพกับผมดำด้วยไง  เพราะว่าไม่เคยทำสีเลย    นี่สงสัยต้องลองแต่งหน้าใหม่ให้เข้ากับสีหน้าอีก 

ตอนนี้ใกล้จะเปิดเทอมแล้วด้วย   สีมันจะจางลงให้รึเปล่าก็ไม่รู้

เฮ้อ  อีกเดี๋ยวก็คงชินแหละมั้ง  และอีกนานเลยแหละ  กว่าจะคิดทำสีใหม่

+++++++++++++++++++++++++++++++++

เมื่อกี้ไปลองแต่งหน้ามา  เออ มันก็พอเข้ากับสีผมอยู่  แต่มองยังไง มันก็ไม่ใช่ตัวเองเลย   ผมดำมาตลอด 

พอแต่งเสร็จ  เดินลงมาให้พ่อดู   พ่อบอก  เหมือนเด็กญี่ปุ่นเลย   เง่อออออ   แต่เรารู้สึกว่ามันเหมือนตุ๊กตาโกธิค   ที่มันผมทองๆ ลอนๆ  (แต่มันน่ากลัว  ไม่ค่อยชอบ)

ไม่ค่อยจะได้ทำอะไรเลยช่วงนี้    นอกจากแต่งนิยาย  รีไรท์ฟิค  ก็กลับมารื้อฟื้นความรู้โฟโตชอป  ลืมไปหมดแล้วอ่ะ

ต้องทำใหม่หมดเลย  แล้วก็ไปโหลดบรัชมาเพิ่มด้วย   กำลังหาบรัชปีกมาเพิ่ม   เพราะมันมีแต่ไม่ค่อยถูกใจ 

อ้อ  แล้วก็ศึกษาเรื่องเครื่องประดับ   ไปเปิดๆ ดู   บางอย่างมันมีเรียกอีกแบบด้วยอ่ะ   ถึงจะไม่ค่อยเหมือนกันซะทีเดียว   แต่ก็พอจะเอาไปวิเคราะห์ละครพื้นบ้านได้

เมื่อวาน   เปิดไปดูไดหน้าเก่า   น้องมายด์เข้ามาเมนต์ให้ด้วย   ดีใจๆ  คิดถึงน้องมายด์แล้วก็พี่ๆ จัง  อยากไปกองอ่ะ  

วันนี้พี่ฟ้า พี่ปอ พี่กิ๊ฟ ไปดูคอนเสิร์ตบี้กัน   ตอนแรกจะชวนไปสยามก่อน  แต่คิดไปคิดมา  อย่าดีกว่า   ไปแล้วคงมีเวลานิดเดียว   ไม่ไปดีกว่า   สมอร์ทอร์เสีย  ยังไม่ได้ไปซื้อใหม่เลย

พรุ่งนี้ต้องทำอะไรบ้างเนี่ย   ยังหาโอกาสไปมหาลัยไม่ได้เลย   ช่วงนี้ก็มีแต่คนทะเลาะกัน

ยิ่งเมื่อวาน  โทรศัพท์เรา 10 นาที ดังที    เฮ้ออออ 

อยากเที่ยวอ่ะ   อยากช็อปปิ้ง   อยากไปเดินเล่น    อยากไปถ่ายรูปส่งงานใหม่ด้วยแหละ  เพราะเปลี่ยนสีผมแล้ว    จะได้ส่งโปรไฟล์ใหม่

เซ็งว่ะ   งานไหนที่เค้ารับ   เราดันไม่ว่างวันนั้น   อย่างเมื่อวันก่อน   โทรมาตาม บอกว่าให้ไปเป็น MC ไอ้เราก็โฟนไม่ค่อยได้   แต่มันก็พอฝึกได้แหละ  เค้าก็ถามว่าแล้วเป็นพริตตี้ได้เปล่า    แต่ทำงานทั้งเดือนนะ   ไม่มีวันหยุด    แต่คือเราจะเปิดเทอมแล้วไง    ก็เลยไม่ได้งานอีกตามเคย

อ้อ   เข้าไปดูรูปนักศึกษาใหม่    แหม๊~~~~~   พ่อคุณ เต็มยศเชียวทั้งเสื้อผ้าหน้าผม   แภมแว่นตาเสริมบารมี  

ว่าแต่ว่า   ไมค์...ตกลงเรียน BBA หรือเรียนแพทย์กันแน่อ่ะ    คือ อยากจะบอกว่าหน้าตาให้เหมือนเรียนหมอ (แถมหมอโรคจิตอีกตะหาก เหอะๆๆ)

เคยได้ยินๆ ไมค์พูดว่าอยากเรียนจิตวิทยา  ไปเป็นจิตแพทย์ก็ดีนะ    ที่แน่ๆ  เราขอเป็นคนไข้รายแรกก่อน    ยอมพลีชีพเป็นหนูทดลอง  55+

พูดถึงไมค์   ก็นึกถึงกองอุบัติรักฯ ไปญี่ปุ่นเมื่อคืนก่อน   รู้แต่ว่าเครื่องออก 5 ทุ่มครึ่ง    แต่เราไม่ได้ไปด้วยหรอก 

พี่แอ๋วจะไป  นัดกับน้องๆ ไว้เรียบร้อยแล้ว   แต่พอ 3 ทุ่ม  ได้รับรายงานว่า  ลิงๆ เข้าเกตไปแล้ว   อ้าว  ทำไมเข้าเร็วจังอ่ะ 

สุดท้าย   คือ มันเลื่อนไฟท์   แบบ  โห  สุวรรณภูมิ นะน่ะ   แล้วเด็กๆ พี่แอ๋วล่ะ   สงสารน้องๆ ที่มากันเสียเที่ยวอ่ะ    บางคนขึ้นมาถึงกรุงเทพเพื่อมาส่งกอล์ฟไมค์

เซ็งไปตามๆ กัน    พี่แอ๋วร้องเพลงเซ็งให้ฟังตลอดทั้งสาย     แต่ชอบกลอนของพี่มดมากเลย  แต่งได้ไงเนี่ย

คือเราก็ไม่ได้ไปด้วย  จะไปเดือดร้อนทำไม   แต่ก็นะ  เข้าใจว่าไปแล้วเสียเที่ยวมันรู้สึกยังไง    ยิ่งเป็นเด็กเป็นเล็กกลับบ้านดึกๆ ดื่นๆ    ก็จะโทษจะว่าใครไม่ได้หรอก   มันเป็นอุปัทวเหตุ      

แล้วก็เดาเรื่อง อุบัติรักฯ (อีกแล้ว) ไปต่างๆ นานา   ชอบคิดพล็อต  คิดนั่นคิดนี่   เดาว่าต้องมีฉากนั้นฉากนี้    ก็คิดว่า  ไปถ่ายที่ญี่ปุ่นฉากอะไร   ฉากปิดกล้องรึเปล่า  จะไปปิดกล้องที่นั่น    

หรือว่า (อันนี้ความคิดเรา)  พอดีว่า พวกยากูซ่าที่ญี่ปุ่นรู้ว่าไมค์มาเมืองไทย (ตอนอยู่ที่นั่นมันไปมีเรื่องอะไรก็ว่าไป) ก็เลยตามมาฆ่า   ไมค์เห็นว่าอยู่ที่นี่  กอล์ฟ เต้ย พีค จะไม่ปลอดภัย   ก็เลยกลับไปที่ญี่ปุ่น

ไกด์บอกว่า  โหยยยย  นา   โหดไปอ่ะ

โหดเหรอ   อ่ะ  งั้นเปลี่ยนใหม่

เต้ยงอนกอล์ฟ (เดาว่าเต้ยคู่กอล์ฟ  เดาจากเรื่องย่อและบุคลิกตัวละครที่อ่าน)  แล้วพอดีไมค์จะกลับไปญี่ปุ่น   เต้ยก็เลยไปกับไมค์   กอล์ฟก็เลยตามไปง้อ   โอเคป่ะ   55555+

ไกด์บอก   เออ อย่างนี้ก็ดี.............บ้ากันไปใหญ่แล้ว   พูดเหมือนไปเขียนบทเอง

แต่ที่แน่ๆ  อยากให้มีฉากที่กอล์ฟกับไมค์ต่อยกัน   เหอะๆๆๆ  

เฮ็ออออออ   กลับไปแต่งฟิคตัวเองดีกว่า  

..............................................

จะว่าไป   จากหน้าที่แล้ว  ที่เราขอสูตรเพิ่มน้ำหนัก    กินแล้วนอนก็ไม่ได้ผล   คงต้องลองวิธีออกกำลังกาย 

แต่ถ้าให้อยู่เฉยๆ ไม่ทำอะไร   นึกๆ ดู   เหมือนเราก็ไม่ได้ทำอะไร   แต่พอคิดดีๆ   เราหานั่นหานี่ทำตลอด   ไม่ได้เป็นงานที่ออกแรงอะไรหรอก  

แต่ในหัวสมองมันคิดอยู่ตลอดเวลา    คิดพล็อตนิยาย   คิดวิธีครีเอตอะไรใหม่ๆ   คิดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  

เค้าบอกว่า  การคิดก็เป็นการใช้พลังงานเหมือนกัน   ง่ะ   เฮ้ออออออออ    แสดงว่าเราใช้พลังงานอยู่ตลอดเวลาเลยเหรอเนี่ย  

โอยยยยยยยยย     เมื่อไหร่น้ำหนักจะขึ้นวะ   บอกตรงๆ  ตอนนี้น่ำหนักเราไม่ถึง 40

เมื่อก่อน ที่พี่แยมน้ำหนัก 38 กิโล  เราก็โห  น้อยมากเลยอ่ะ   ตอนนั้นเราน้ำหนักเยอะกว่าพี่แยมอีก    แต่ตอนนี้จะลดลงไปเท่าพี่แยมแล้วอ่ะ     

อาจจะมาแปลกหน่อย   เพราะปกติจะเห็นแต่คนเค้าอยากได้สูตรลดน้ำหนัก  

แต่เรา....ใครมีสูตรเพิ่มน้ำหนักมาให้เราลองบ้าง     เพราะเรามีปัญหาคือ กินแล้วไม่อ้วน   ซ้ำยังผอมลงอีกตะหาก  ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน

ทุกวันนี้ไม่กล้าช่างน้ำหนัก  เพราะทำใจรับกับน้ำหนักตัวเองไม่ได้.....มันน้อยเกิน

ไม่ใช่ว่าเราไม่ค่อยกินอะไรนะ   เรากิน  กินเยอะมากๆ ด้วย   อะไรก็อร่อยไปหมด   ใครพูดถึงอะไร  เห็นใครกินก็หิว  อยากกินบ้าง

ไม่เคยกังวลกับช่วงเวลาการกิน   ไม่ต้องไดเอ็ต  ไม่ต้องคุมน้ำหนัก   กินๆๆๆๆ   คือ กินเยอะๆ เพราะอยากอ้วนขึ้น

เวลากลางคืนถ้านอนดึก  จะต้องมาหาของกินก่อนนอน   ไม่ว่าอะไรที่มีอยู่ในครัว   ขนมเค้ก  ไอติม   ข้าว  มาม่า 

เวลาไปกินอะไรกับใคร   จะรู้สึกเหมือนตัวเองกินช้ากว่าเค้าทุกทีเลย   เพราะกินๆ อยู่  หันไปมองคนอื่นเค้าอิ่มกันหมดแล้ว  แต่เรายังไม่อิ่มอ่ะ   ออกแนวเบียดเบียนของกินพี่ๆ ด้วย    ถ้ายังไม่ลุกออกจากโต๊ะ  เราก็กินได้เรื่อยๆ แหละ   ย่อยเมื่อไหร่ก็พร้อมจะกินได้ทุกเมื่อ

ใครมีวิธีไหน  แนะนำได้ผลบ้าง   บอกกันหน่อยนะ    มีวิตามินเสริมอะไรที่กินแล้วเห็นผลบ้าง

แต่เรากินหมดทุกอย่างจริงๆ  ถ้าแนะนำว่าให้กินพวกไขมัน  หรือ ของทอด  กินได้ตลอดเวลาด้วย   มันไม่ได้ผลค่ะ

หมดปัญหา  จนหนทาง  ทำยังไงก็ไม่อ้วน   น้ำหนักไม่ขึ้นอีกตะหาก   แต่พอไม่สบายทีก็ผอมลงไปเลย    พิมพ์ไปก็หิวไป 

ใครรู้จัก  อมตะนิยายไทย  เรื่อง เพชรพระอุมา บ้าง   บทประพันธ์ของ คุณพนมเทียน  นักเขียนในดวงใจเราเอง

เพชรพระอุมา  จะมีเค้าโครงเรื่อง คล้ายๆ King Solomon's Mind  เคนอ่านแต่เวอร์ชั่นภาษาอังกฤษเล่มเล็กๆ  หาเวอร์ชั่นไทยอ่านไม่ได้

ร้างลาเรื่องนี้ไปนานหลายปีแล้ว   ไม่ได้ติดตามข่าวอะไรเลย   เพราะอ่านจบตั้งแต่ ม.1  แล้วติดตามข่าวสร้างหนังมาอีก 3 ปี   ตอนนั้นท่านมุ้ยบอกว่าจะสร้างต่อจากหนัง พระนเรศวร    แต่ตอนนี้พระนเรศวรก็ยังไม่จบ  เราเลยได้แต่รอต่อไป   จนลืมติดตามต่อไปแล้ว  เพราะยังไม่มีอะไรคืบหน้า

พอดีวันนี้ไปหาพวกเครื่องประดับลายไทยมาดู   แล้วเผอิญไปเจอข่าวเข้า  

แทบจะกรี๊ดด้วยความดีใจ

ไม่รู้เหมือนกันว่า จะเป็นไปตามนี้รึเปล่า   แต่แค่เห็นออกมาแค่นี้ก็ดีใจแล้ว   อย่างน้อยก็เห็นความคืบหน้า

เหมือนจะตกลงกันได้แล้วว่า   ป๋อ เป็น รพินทร์   จุ๋ย เป็น ดาริน   ใจเราตอนที่เห็นตอนแคสเราก็อยากให้ 2 คนนี้ได้อยู่แล้ว  แต่ก็นั่นแหละ  อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงอีก

ส่วนบทของ แงซาย  เราอยากให้ ติ๊ก ฉัตรมงคล ได้อ่ะ  แต่เห็น โฬม แล้ว   ก็โอเคอยู่นะ  แต่สีผิวไม่ให้

บทอื่นๆ ก็คงต้องดูไปก่อน    ที่แน่ๆ  สรพงศ์   คงแสดงเป็น ผีดิบมันตรัย แน่นอน

ไม่มีอะไรแล้ว   มาอัพด้วยความดีใจที่เห็นเพชรพระอุมาคืบหน้า   หวังว่าจะได้ดูในเร็วปีนี้   อยากดูมากๆ  ใจจะขาดอยู่แล้ว

และแล้วก็เป็นอันตกลงได้ว่า งาน seed awards เมื่อวานนี้    ว่าไปนอนห้องซันเดย์

กว่าจะตกลงกันได้   ก็บอกว่าไม่รู้งานเลิกกี่โมง  จะให้พ่อไปนั่งรอรับได้ยังไง  แม่ก็โวยวาย

หลังจากที่  ตอนนั้น  พี่แอ๋วโทรมาบอก  "นา  พี่เตรียมบัตรงานซี๊ดไว้ให้แล้วนะจ๊ะ"

เอ่อ......ค่า  เหรอคะ  ต้องไปใช่มั้ยคะ   (ถ้าไม่ไป  เสียดายบัตร)  

และจุดประสงค์ที่ไปนั้น   ก็ไม่พ้นว่ากอล์ฟไมค์ไปใช่มั้ยล่ะ

ไปถึงตั้งแต่บ่ายโมงครึ่ง  ก็ไปรอพี่แอ๋วกับเดย์ที่ร้าน    พวงกุญแจ  ตุ้มหู  กับที่ห้อยมือถือมาใหม่สวยอ่า    แล้วก็ไปกินข้าวกัน  ไปเดินดูของ   เราได้กางเกงขาเดฟมาตัวนึง   สีดำ  จริงๆ อยากได้ยีนส์มากกว่า   แต่มันไม่พอดีอ่ะ   กระเป๋าก็อยากได้   แต่ต้องซื้อกางเกงก่อน   เพราะ...ไม่มีกางเกงขายาวใส่แล้วววว

ซื้อเสร็จก็รีบไปพารากอนกัน  ตอนนั้นประมาณ 4 โมงครึ่งได้แล้ว  พอเข้าไปตรงส่วนหน้าของฮอลล์

ก่อนอื่นเลย   พี่แอ๋วประกอบกล้อง....เฮ้ย  ทำไมมันเปิดไม่ติดอ่ะ   ไม่มีแบตเหรอ   ทุกคนหน้าเหวอกันไปหมดเลย  ไม่มีแบต  เปิดไม่ได้   แล้วที่แบกกล้องมาโคตรหนัก  จะไม่ได้ใช้  

ไอ้เราก็ลองๆ เช็คดู  ขณะที่พี่แอ๋ว หาแบตในกระเป๋า   เห็นตรงฝาปิดมันไม่สนิท  ก็เลยลองเปิดดู  เอ๊ะ    แบตก็มีนี่   ก็ลองปิดลง    ไฟกระพริบทันที

ฮึ่มม   พี่แอ๋วอ่า   ทำน้องๆ ใจหาย

แล้วก็ไปหาที่นั่งเกาะกลุ่มกันอยู่   พี่แอ๋วอยากได้กระบอง   ก็ลากๆๆ  เราไปตรงบู๊ท   เค้าก็บอกว่า ถ้าอยากได้ให้กรี๊ด   พี่แอ๋ว........นาอีกใช่มั้ยคะ   กรี๊ดก็ได้

พี่แอ๋วเตรียมเข้าประจำที่   เกาะขอบรั่ว ถ่ายรูปกอล์ฟไมค์   จนกระทั่งศิลปินเริ่มมา    เมื่อไหร่กอล์ฟไมค์จะมาว้า  เมื่อยแล้วน้า

คือ  จำไม่ได้หรอก  ว่าใครมาบ้าง   แต่ก็ถ่ายไปหลายคนเหมือนกันอ่ะ   เคโอติค  ไนท์ 2 มีส ยู  เฟย์ฟางแก้ว  พายุ   ชิน ทำทรงนี้น่ารักว่ะ   

แล้วเราก็รอต่อ  กอล์ฟไมค์เมื่อไหร่จะมา    เกิดแบตหมดก่อนทำไงอ่า

แล้วก็ August   เราแทบกรี๊ด    August มาเหรอ    เอมๆๆๆ  โทรหาเอม

แล้วให้ไกด์คุยให้  เพราะเราจะรอถ่ายรูป    ได้ข่าวว่าเอมกรี๊ด    ทำไมตารางงานไม่ลงว่าไปซี๊ด    พิชน่ารักอ่ะ   มากๆ  ตัวเองถ่ายเองไม่ถนัด  รอรูปจากกล้องพี่แอ๋ว 

แล้วกอล์ฟไมค์ก็มา   ชะโงกไปดู   โอ้วววววววว    ท่านเทพพิรัชต์ ในชุดขาว  ออร่าเด่นมาแต่ไกล   น่ารักว่ะ   

แล้วเราก็ถ่ายๆๆ   เท่าที่ทำได้   พยายามชูกล้องไปบนๆ เลย    กว่าจะถ่ายได้

ทั้งกอล์ฟทั้งไมค์  ใส่ชุดขาวทั้งคู่   เอ  แกเตรียมตัวจะมานอนใช่มั้ย   ดูแล้วศิลปินมาเยอะ  จะได้ขึ้นโชชว์เหรอ   กอล์ฟห้อยสร้อยจตุคามสีทองเหรอ กอล์ฟ

พอกอล์ฟไมค์ผ่านไปปุ๊บ   ป่ะ พี่แอ๋ว  พวกเราออกเหอะ

แล้ว F.T Island   ก็มา   พวกเราหลบหลีกหนีตายไม่รู้จะไปทางไหนเลย    ฝูงชนบังจนมองไม่เห็นหัว

แล้วก็เลยเข้าไปในฮอลล์   ต้องอยู่โซนยืน  แต่ก็รวมๆ กันไป  เค้าก็เลยให้ไปยืนตรงที่ วีไอพีกัน

อยู่กับกลุ่มพี่ปู    ช่วยๆ โบกไฟไปด้วย   แต่เมื่อยมากกว่า  เดี๋ยวนั่งเดี๋ยวยืน   ส้นสูงชาวยอะไรไม่ค่อยได้เลย   แต่ก็ยังพอได้เห็นหัวบ้าง  ส่วนพี่แอ๋ว   วิ่งๆๆๆ  แทรกเข้าไปถ่ายรูป  

รอน๊านนน  นาน  กอล์ฟไมค์ก็ไม่ขึ้น   ใจก็สังหรณ์    ไม่ขึ้นแหงเลย  เอาเหอะ  ทำใจๆ  มาให้มันเห็นว่า  ถึงจะไม่ได้โชว์  ไม่ได้รับรางวัลอะไร  แต่ก็ยังมาให้กำลังใจนะ

ไกด์เผลอกรี๊ดให้โทโมะซะงั้นอ่ะ  นอกใจใหญ่แล้ว

หลังๆ เราก็ชักไม่ไหวแล้ว  หิวข้าวด้วย   เข้ามาตั้งแต่ 5-6 โมง   ข้าวเย็นยังไม่ได้กิน   แล้วคนเห็นแก่กินอย่างเรามันจะทนได้ยังไง    งานเริ่ม 2 ทุ่มครึ่ง    4 ทุ่มก็ยังไม่เลิก  หิวอ่า

5 ทุ่ม  หิวววววววว   เมื่อไหร่จะเลิกเหรอ 

ตอนเพลง  กันและกัน   ก็กรี๊ดขึ้นมารอบนึง คิดว่าพิชจะขึ้นมาร้อง   ฮืออๆๆๆๆ   เอามาทำไมเนี่ย   

แล้วในที่สุด  F.T ก็ขึ้น   จริงๆ เราก็ไม่ค่อยสนใจหรอก   แต่เอาซะหน่อย  เพราะมันก็ไม่ได้จะมาไทยบ่อยๆ  ก็เลยยืนดูหน่อย   

ตอนเห็นแจจิน  (แจจุง+จิน)    ตอนภาพที่เงยหน้า  เฮ้ย  เหมือนกอล์ฟว่ะ   แต่คิดไปคิดมา  ไม่ใช่อ่ะ   เหมือนแจจุงมากกว่า    แล้วพอตอนก้มหน้า  เหมือนจินอ่า

นี่มันเป็นส่วนผสมของแจจุงกับจินจริงๆ เหรอเนี่ย   น่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกก

แล้วพอตอนดูโชว์    ง่า  ฮงกิน่ารักว่ะ  มัดจุก   ตาหวาน  โอ๊ยยยยยย   อ๊ากกกก  ไม่เอาๆ  หลงไมได้ๆ

แล้วตกลง  งานนี้  เราไปเพื่ออะไรวะ  กอล์ฟไมค์ก็ไม่ได้ดู (อย่างว่าแหละ  เห็นชุดแล้วก็คิดๆ อยู่ว่ามันใส่เตรียมมานอน)  พิชก็ไม่ได้ดู

แต่ก็นะ    ไหนๆ ก็ไปแล้ว   ไปก็ดีแล้ว  

ทำไมเงามันบังๆ ไมค์หน้าดำวะ ??

กลับเที่ยงคืน  หิวอ่า    นั่งแท๊กซี่กลับกับพี่แอ๋ว กับเดย์    แวะส่งพี่แอ๋ว  แล้วก็  ไปแวะ 7 แถวนั้น  ซื้อข้าวเข้าไปกิน

หิวมากๆๆๆ อ่ะ   แต่ไม่รู้จะกินได้เยอะแค่ไหน   เพราะมันหิวจนแสบท้อง  จนจะกินไม่ลงแล้ว

แต่ก็   ข้าวหมดไปกล่องนึง  แล้วก็มาม่าอีกชาม  เหอะๆๆๆ

อยากดูคลิปกอล์ฟไมค์ต่อ  แต่ไม่ไหวแล้ว  ทั้งคู่  นอนกันตี 3 

กะจะตื่นกัน 9 โมงครึ่ง  เพราะไกด์ต้องไปสนามบิน เราก็ต้องกลับบ้าน   ต่อกันไปจน 10 โมง    เฮ้ออออ  ถึงบ้านแล้ว

งานไม่เหนื่อยหรอก  แต่เมื่อย

ปล.  พี่ Zubara Nana ขา  นาจะติดต่อพี่ได้ยังไงคะ    ฮืออๆๆๆ  อยากได้รูปเหมือนกัน   อยากคุยด้วย   เสียดายไม่รู้ว่าไปเหมือนกัน   อยากเจอจังเลย

เมื่อวาน  นึกๆ ไงขึ้นมาก็ไม่รู้ อยากโกรกผม  แล้วพอดีแม่มีสีน้ำตาลทองอยู่  ก็เอาเลยคิดตอนนั้น ทำตอนนั้นเลย

ทั้งที่คิดมาตั้งแต่ปิดเทอมแล้วว่าอยากทำสีผม   แล้วอยากได้สีแบบพี่ฟ้าพี่ปออ่ะ  แต่นึกได้ว่า เราต้องไปเรียนนี่หว่า   จริงๆ ที่มหาลัยไม่ได้ห้ามอะไรหรอก

แต่ว่า เรามันมีเครดิตเด็กมารยาทไง  ทำอะไรเลยต้องมีความประพฤติดีๆ หน่อย 

ก็ให้แนทมาทำให้   แล้วคือ  ไม่คิดว่าสีมันจะติดขนาดนี้ไง    ทำไมมันแดงจังเลยอ่ะ  (จริงๆ มันไม่ได้แดงหรอก มันออกน้ำตาลทอง แต่ในความคิดเรามันแดง)

ตอนนี้มองหน้าตัวเองแล้วเหมือนไม่ใช่ตัวเอง   ผมข้างหน้าทองกว่าข้างหลัง อยากได้ข้างหลังทองกว่าข้างหน้าอ่ะ

อีกอย่าง เราติดภาพกับผมดำด้วยไง  เพราะว่าไม่เคยทำสีเลย    นี่สงสัยต้องลองแต่งหน้าใหม่ให้เข้ากับสีหน้าอีก 

ตอนนี้ใกล้จะเปิดเทอมแล้วด้วย   สีมันจะจางลงให้รึเปล่าก็ไม่รู้

เฮ้อ  อีกเดี๋ยวก็คงชินแหละมั้ง  และอีกนานเลยแหละ  กว่าจะคิดทำสีใหม่

+++++++++++++++++++++++++++++++++

เมื่อกี้ไปลองแต่งหน้ามา  เออ มันก็พอเข้ากับสีผมอยู่  แต่มองยังไง มันก็ไม่ใช่ตัวเองเลย   ผมดำมาตลอด 

พอแต่งเสร็จ  เดินลงมาให้พ่อดู   พ่อบอก  เหมือนเด็กญี่ปุ่นเลย   เง่อออออ   แต่เรารู้สึกว่ามันเหมือนตุ๊กตาโกธิค   ที่มันผมทองๆ ลอนๆ  (แต่มันน่ากลัว  ไม่ค่อยชอบ)

ไม่ค่อยจะได้ทำอะไรเลยช่วงนี้    นอกจากแต่งนิยาย  รีไรท์ฟิค  ก็กลับมารื้อฟื้นความรู้โฟโตชอป  ลืมไปหมดแล้วอ่ะ

ต้องทำใหม่หมดเลย  แล้วก็ไปโหลดบรัชมาเพิ่มด้วย   กำลังหาบรัชปีกมาเพิ่ม   เพราะมันมีแต่ไม่ค่อยถูกใจ 

อ้อ  แล้วก็ศึกษาเรื่องเครื่องประดับ   ไปเปิดๆ ดู   บางอย่างมันมีเรียกอีกแบบด้วยอ่ะ   ถึงจะไม่ค่อยเหมือนกันซะทีเดียว   แต่ก็พอจะเอาไปวิเคราะห์ละครพื้นบ้านได้

เมื่อวาน   เปิดไปดูไดหน้าเก่า   น้องมายด์เข้ามาเมนต์ให้ด้วย   ดีใจๆ  คิดถึงน้องมายด์แล้วก็พี่ๆ จัง  อยากไปกองอ่ะ  

วันนี้พี่ฟ้า พี่ปอ พี่กิ๊ฟ ไปดูคอนเสิร์ตบี้กัน   ตอนแรกจะชวนไปสยามก่อน  แต่คิดไปคิดมา  อย่าดีกว่า   ไปแล้วคงมีเวลานิดเดียว   ไม่ไปดีกว่า   สมอร์ทอร์เสีย  ยังไม่ได้ไปซื้อใหม่เลย

พรุ่งนี้ต้องทำอะไรบ้างเนี่ย   ยังหาโอกาสไปมหาลัยไม่ได้เลย   ช่วงนี้ก็มีแต่คนทะเลาะกัน

ยิ่งเมื่อวาน  โทรศัพท์เรา 10 นาที ดังที    เฮ้ออออ 

อยากเที่ยวอ่ะ   อยากช็อปปิ้ง   อยากไปเดินเล่น    อยากไปถ่ายรูปส่งงานใหม่ด้วยแหละ  เพราะเปลี่ยนสีผมแล้ว    จะได้ส่งโปรไฟล์ใหม่

เซ็งว่ะ   งานไหนที่เค้ารับ   เราดันไม่ว่างวันนั้น   อย่างเมื่อวันก่อน   โทรมาตาม บอกว่าให้ไปเป็น MC ไอ้เราก็โฟนไม่ค่อยได้   แต่มันก็พอฝึกได้แหละ  เค้าก็ถามว่าแล้วเป็นพริตตี้ได้เปล่า    แต่ทำงานทั้งเดือนนะ   ไม่มีวันหยุด    แต่คือเราจะเปิดเทอมแล้วไง    ก็เลยไม่ได้งานอีกตามเคย

อ้อ   เข้าไปดูรูปนักศึกษาใหม่    แหม๊~~~~~   พ่อคุณ เต็มยศเชียวทั้งเสื้อผ้าหน้าผม   แภมแว่นตาเสริมบารมี  

ว่าแต่ว่า   ไมค์...ตกลงเรียน BBA หรือเรียนแพทย์กันแน่อ่ะ    คือ อยากจะบอกว่าหน้าตาให้เหมือนเรียนหมอ (แถมหมอโรคจิตอีกตะหาก เหอะๆๆ)

เคยได้ยินๆ ไมค์พูดว่าอยากเรียนจิตวิทยา  ไปเป็นจิตแพทย์ก็ดีนะ    ที่แน่ๆ  เราขอเป็นคนไข้รายแรกก่อน    ยอมพลีชีพเป็นหนูทดลอง  55+

พูดถึงไมค์   ก็นึกถึงกองอุบัติรักฯ ไปญี่ปุ่นเมื่อคืนก่อน   รู้แต่ว่าเครื่องออก 5 ทุ่มครึ่ง    แต่เราไม่ได้ไปด้วยหรอก 

พี่แอ๋วจะไป  นัดกับน้องๆ ไว้เรียบร้อยแล้ว   แต่พอ 3 ทุ่ม  ได้รับรายงานว่า  ลิงๆ เข้าเกตไปแล้ว   อ้าว  ทำไมเข้าเร็วจังอ่ะ 

สุดท้าย   คือ มันเลื่อนไฟท์   แบบ  โห  สุวรรณภูมิ นะน่ะ   แล้วเด็กๆ พี่แอ๋วล่ะ   สงสารน้องๆ ที่มากันเสียเที่ยวอ่ะ    บางคนขึ้นมาถึงกรุงเทพเพื่อมาส่งกอล์ฟไมค์

เซ็งไปตามๆ กัน    พี่แอ๋วร้องเพลงเซ็งให้ฟังตลอดทั้งสาย     แต่ชอบกลอนของพี่มดมากเลย  แต่งได้ไงเนี่ย

คือเราก็ไม่ได้ไปด้วย  จะไปเดือดร้อนทำไม   แต่ก็นะ  เข้าใจว่าไปแล้วเสียเที่ยวมันรู้สึกยังไง    ยิ่งเป็นเด็กเป็นเล็กกลับบ้านดึกๆ ดื่นๆ    ก็จะโทษจะว่าใครไม่ได้หรอก   มันเป็นอุปัทวเหตุ      

แล้วก็เดาเรื่อง อุบัติรักฯ (อีกแล้ว) ไปต่างๆ นานา   ชอบคิดพล็อต  คิดนั่นคิดนี่   เดาว่าต้องม�