Storythai

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด   ขอบ้าก่อน  รู้สึกเหมือนมันยังไม่ได้ปลดปล่อยตั้งแต่เมื่อืน

ปกติจะเป็นคนที่อยู่สถานการณ์นั้นๆ แล้ว  จะไม่มีอาการตื่นเต้นใดๆ จนออกนอกหน้า   คงเก็บลักษณะของเด็กประกวดมารยาทได้เป็นอย่างดี   แต่อาการมันมักจะมาปรากฏตอนหลัง  (ออกแนวเป็นพวกความรู้สึกช้ามากกว่า)

ตอนแรกที่รู้ว่า กอล์ฟไมค์จะไปร้องเพลงที่ผับนี้ก็สนนะ   แต่ไม่อะไรมาก  แต่พอรู้ว่าเป็นผับอะไร  กรี๊ดดดดดด 

(ไกด์โทรมาบอกว่า

"นา...เรามีไรจะบอก ถ้าบอกไปนาต้องกรี๊ดแน่ๆ...G-Star เป็นผับเกย์ที่ใหญ่ที่สุดในรัชดา" 

ในขณะเราอยู่ในบ้านค่ะ   พูดกับโทรศัพท์ว่า "แป๊บนะไกด์" 

แล้วก็เดินออกไปให้ห่างไกลผู้คน  และ... "กรี๊ดดดดดดดด!!!" 

ไกด์ตกใจ   "นี่กรี๊ดจริงๆ เหรอเนี่ย" 5555+)

เท่านั้นแหละ  ความรู้สึกแรก  กอล์ฟไมค์ไม่สนแล้ว  กูจะไป  กูอยากไปเห็น  อยากไปสัมผัส  แต่ในใจก็คิด  ใครรับงานนี้ให้แก

ไปออดอ้อน  เว้าวอนพี่แอ๋วจนยอมไปกับพวกเราจนได้   เรานี่ตัวตั้งตัวตีกับงานนี้จริงๆ เลย

แต่เมื่อวาน  ตอนเช้า  มันมีปัญหา  เพราะพี่แอ๋วไม่ตื่นค่ะ  ต้องไปรับบัตรคอนก่อน  เราก็อยากไปเร็วๆ เพราะคิวงานตัวเองเยอะ   ขนาดขู่แล้วนะ  "พี่แอ๋ว  ถ้าไม่ตื่น  นาไปกองสังข์ทองจริงๆ ด้วย" ยิ่งเมื่อวาน  นักแสดงมาครบอ่ะ  แต่เราก็ไม่ได้กองอยู่ดี

แล้วพี่แอ๋วก็ไม่ตื่น....

 

เราเลยจัดคิวตัวเองไม่ถูก  พาลจะเบี่ยวมันทุกงานรวมทั้งงานนี้ด้วย   แต่สุดท้าย  ก็ปล่อยให้พี่แอ๋วกับไกด์ไปเอาบัตร  ส่วนเราก็ไปรถไฟฟ้าใต้ดินจัตุจักร  ไปดูงาน Asian Undergroud

ไปเพราะ MORKS วงเดียวแท้ๆ เลย   ไปก่อน MORKS ขึ้นไม่นาน   ทักทายพี่ๆ ซื้อซิงเกิล  ดูพี่ๆ เต้น  แล้วก็กลับทันที   (เสียยาดมไปอันนึง  เผื่อไว้ให้พี่ๆ เผื่อเป็นลม)

แล้วก็ไปหาพี่แอ๋วที่แกรมมี่ต่อ  พี่แอ๋วไปถึงนาทีสุดท้าย  เค้าเกือบจะเก็บโต๊ะแล้ว   (เราก็ว่างั้นเหมือนกัน)

แล้วเราก็ไปสยามต่อกับไกด์  ซีซาร์  หงส์  มิ้ม   ส่วนพี่แอ๋ว พี่เบิ้ลไปงานหนังสือ

 

เราก็ไปดู พิช   เพราะเอมไปยืนเกาะขอบเวทีอยู่นานแล้ว    แต่ยังไม่ขึ้นซะที   เรากับไกด์ หงส์  ก็เลยไปเดินเล่น  หาของกินก่อน  กำลังจะกินแมค  เอมยิงมาว่าพิชขึ้นแล้ว  รีบยีดกันใหญ่เลย  

พิชน่ารัก  เหอะๆๆ  แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรมาก    แค่ถ่ายรูป  

 

แล้วก็มาอยู่ในภาวะที่เราต้องตัดสินใจว่า  จะไปหรือไม่ไปดี  ทั้งที่เราเป็นตัวตั้งตัวตีอยากไปมากกกกกก   แต่ไม่ได้เอาเสื้อผ้าออกมาไง  ถ้ากลับไปเอาก็คงโดนแม่ซัก  เผลอๆ ไม่ได้ออก

ในที่สุดก็ไป  โทรไปเคลียร์กับแม่เหมือนเดิมอ่ะ   แล้วก็ไปหาไกด์ที่บ้าน  ไปล้างหน้าล้างตาแต่งตัว  ออกไปพร้อมไกด์  ไปเจอกับพี่แอ๋วที่ผับเลย

พอไปถึง  ก็เห็นเค้าตรวจบัตรเข้มมากๆ   ดูบัตรเรานี่  ดูแล้วมองหน้า  อ่านทุกบรรทัดเลย  แล้วมองเราด้วยสายตาประมาณ....  เออ รู้น่า  ทำไมล่ะ  ก็แค่รูปติดบัตร มันผมสั้นทรงนักเรียน ม.ต้น  แล้วก็เพิ่งเต็ม 20 เมื่อเดือนที่แล้วนี่เอง

แต่ของไกด์ไม่ผ่าน  ขาดอีกเดือนเดียวอ่ะ   แบบ  โอ๊ยยยยย    พูดยังไง  ขอร้องก็แล้ว  ยกเหตุผลมาอ้างก็แล้ว  ด่าก็แล้ว   ก็เข้าไม่ได้

ไกด์แซดมากๆ  เราก็แซด  ถ้าเกิดมาแล้วเจอแบบนี้อ่ะ 

 

"พี่ หนูขอนะ  อีกเดือนเดียวเอง"

"พี่  หนูแค่มาดูกอล์ฟไมค์นะ  ไม่ได้เข้าไปกินเหล้าซะหน่อย"

"ทำไมอ่ะ พี่  ทีกอล์ฟไมค์อ่ะ  ไมค์มันก็ยังไม่ถึง 20 เหมือนกันอ่ะ"  อันนี้ฮาสุดแล้ว   พี่เค้าก็ยิ้มนะ  แต่ก็ไม่ให้เข้า

 

หลังๆ เลย กลายเป็นด่าซะเลย  จนพี่แอ๋ว พี่มด ต้องดึงไกด์ออกมาสงบสติอารมณ์  ไกด์เข้าไม่ได้  มาเสียเที่ยวแท้ๆ  เราก็เลยไม่เข้าด้วย   ตอนนั้นยังคิดอะไรไม่ออก   เลยไปอยู่เป็นเพื่อนไกด์   ก็โทรไปหาซีซาร์ เพราะซีซาร์มันอยู่ผับข้างๆ 

คือมันก็อายุเท่าไมค์แหละ  แต่มันเป็นเพื่อนเจ้าของผับ เลยเข้าได้  เลยให้ออกมารับเรากับไกด์  เข้าไปนั่งเล่นอยู่ในนั้นฆ่าเวลาก่อน    แต่ก็น่าเบื่ออ่ะ ไม่สนุกเลย  

ไกด์เลยชวนไปเอสพลานาด  ห้างเค้าก็จะปิดแล้ว  ร้านไอติมจะปิดแล้วด้วย   ตอนที่เราไปสั่งน้ำกัน  มานั่งกินตรงโซฟาข้างนอก  เรานี่แทบจะนอนเลย   ปวดท้อง  แล้วหัวก็กำลังคิดว่าคืนนี้จะเอายังไงต่อ

ส่วนไกด์ก็อยู่ในโหมดระบายอารมณ์   นั่งกันอยู่ถึงเที่ยงคืน   ก็กลับไปที่ผับ   เพราะเรากะว่าจะแวบเข้าแวบออกมาหาไกด์ด้วย  เพราะไกด์จะรอกลับพร้อมพี่แอ๋ว   จะปล่อยให้ยืนอยู่ข้างนอกคนเดียวก็ไม่ดี  ให้ไปอยู่ Motown ก็เป็นห่วง 

ในขณะที่เรากำลังจะเข้าไป   กอล์ฟไมค์ก็มาพอดี   แต่เราไม่เห็นตอนลงรถ  เพราะรีบเข้าไปก่อน   เหลือแต่ไกด์  อ่ะนะ  

พอเข้าไปรู้ว่าโต๊ะพี่แอ๋วอยู่ตรงไหน ก็รีบออกมาหาไกด์เลย   ผับนี้กว้างมาก   คนก็เยอะ  จนแทบไม่มีทางเดิน   นี่ถ้าพี่เบิ้ลไม่ออกมารับเราก็หาโต๊ะไม่เจอนะ   พี่แอ๋วจองโต๊ะซะติดเวทีด้านข้างเลย

ออกมาก็ไม่เจอไกด์แล้ว  เลยรู้ว่าไกด์กลับกัยซีซาร์แล้ว   ก็สบายใจหน่อย  มีเพื่อนกลับ  แต่เสียดายแทนไกด์อ่ะ   มาเสียเที่ยว

เราก็เลยเข้าไปรอดูกอล์ฟไมค์ข้างใน   พี่เบิ้ลก็เมานะเนี่ย   ดึงเรากับพี่แอ๋วลุกขึ้นเต้นใหญ่เลย มันดีเหมือนกัน   พยายามดึงตัวเองไม่ให้กินเหล้า   เพราะวันนี้นัดกับเอมไปดูหนังด้วย  เดี๋ยวแฮงค์

 

 

เที่ยงคืนครึ่งกว่าๆ  กอล์ฟไมค์ก็ขึ้นร้อง  อยากจะกรี๊ดค่ะ  แต่ก็ไม่ได้กรี๊ด  แค่ยิ้มออกมาเฉยๆ

กอล์ฟออกมาก่อน  แล้วก็ตามด้วยไมค์   ไมค์ทำผมทรงจินออกมาอีกแล้ว แต่ใส่หมวกไว้  

คนในผับก็ดูสนุกสนานกับกอล์ฟไมค์ดีนะ   พอออกมา  ได้ยินคนที่ยืนข้างหลัง พูดกัน   หล่ออ่ะ  น่ารัก  หน้าใสมากเลย (อันนี้พี่ขวัญชมไม่ขาดปาก)

ร้องเพลงอะไรบ้าง  จำไม่ได้ทั้งนั้น   แต่ถ่ายคลิปเพลง คนใจง่าย มาได้     มือถือกล้องไว้  แต่ตามองตัวจริง  ตอนกอล์ฟหันมาเล่นกล้องทางนี้  เลยถ่ายออกมาไม่ค่อยชัดเลย

ร้องเพลงแล้วก็ทักทาย   กอล์ฟ  เกร็งนะๆ    มีทักทายคนรอบเวที   เราก็  อ่ะ กอล์ฟยื่นมือมาให้จับ  

ปกติจะไม่ค่อยชอบเข้าไปเยื้อแย่งจับมือหรอก  แต่เรามันดันอยู่ตรงที่กอล์ฟเดินมาพอดี  

แล้วทางด้านเรา  ผู้หญิงที่สามารถยื่นมือไปให้กอล์ฟจับได้  ก็มีแต่เรากับพี่แอ๋ว   ไม่ยื่นมือไปให้มันจับเดี๋ยวจะหาว่าหยิ่ง (เอ่อ  เราคงเข้าใจผิด ไม่ใช่ดารา)

ตอนนี้ฮากอล์ฟ  ไม่รู้คิดไปเองเปล่า  แต่แกจับมือฉันแล้วเหมือนดึงไว้  เพราะลังเลว่าจะจับมือไหนต่อดี  5555+   

ไม่เคยเจอกอล์ฟบีบมือแน่นขนาดนี้  ประมาณว่า กูเลือกจับมือผู้หญิงไว้ก่อนจะปลอดภัยกว่า

ส่วนไมค์ก็จับปกติเหมือนทุกๆ ครั้ง  

วันนี้ไมค์เอนเตอร์เทนมากๆ   มีแต่คนบอกว่า ไมค์กระดี๊กระด๊าเป็นพิเศษ....เออ  ฉันก็คิดเหมือนกัน   ดีใจที่ได้เข้าผับเหรอ 

มีการหันมาเล่นตากับพี่แอ๋วด้วย  ประมาณว่า ยังตามเข้ามาถึงนี่ได้อีก   แต่จะว่าไป  ก็พอจะดูได้ไม่ยากอ่ะ  ว่าคนไหนแฟนคลับบ้าง  เพราะมากันได้ไม่กี่คนเอง

กอล์ฟก็มายิ้มทักทายพี่แอ๋ว  อันนี้คงจะประมาณว่า  แต่งงานแล้ว ยังตามจริงๆ ด้วย อย่างที่พี่แอ๋วบอก

แล้วก็จริงค่ะ  กอล์ฟไมค์  เอโระมากมาย   ดูแล้วเคลิ้ม   โดยเฉพาะเพลง Slowmotion มันส์มากๆ  แดนเซอร์ก็เต้นสวย

เพลงคนที่ถูกรักก็ชอบ  กอล์ฟร้องดีมาก 

ตอนแรกคิดว่าจะมาร้องแค่อย่างมาก 5 เพลง  แต่นี่  มีร้องเพลงของคนอื่นด้วย  เกือบจะตี 2  คุ้มมากๆ กับงานนี้ 

ตอนแรกคิดว่ากอล์ฟไมค์จะมาแบบสะลึมสะลือรบกวนเวลานอนของมัน  แต่มันคงจะสนุกกันมากกว่า  โดยเฉพาะไมค์

พอตอนออกมารอบหลัง  

ไมค์!!!!   ไมค์  น่ารักอะไรอย่างนี้   ผมแกเปิดหน้าเปิดตา  รวบจุกไว้   

แล้วเราก็ได้ยินคนข้างหลัง  สรรเสริญกันเป็นแถบๆ   "หน้าสวยมากเลยอ่า"  ยังความปลาบปลื้มาให้แก่เรา   เด็กฉันๆ  (เกี่ยวอะไรกัน)

คนในผับก็สนุกกับกอล์ฟไมค์กันมาก  เราเลยไม่ค่อยเกร็งเท่าไหร่   สนุกได้เต็มที่  เค้าก็ร้องเพลงตามกันได้  เราล่ะ มีความสุข

จนกอล์ฟไมค์จะกลับแล้ว   มองหาพี่แอ๋วไม่เจอ  เลยออกไปข้างนอก   เพิ่งรู้สึกว่าอึดอัดกับคนเยอะๆ ก็ตอนดูจบแล้ว  (ซะงั้น ก่อนหน้านี้  สนุกอย่างเดียว)

ตอนแรกก็กะจะโฟนอินกับไกด์  แต่แบตเรามันจะหมดอ่ะ คุยไม่รู้เรื่องเลย   เลยได้แค่ช่วงไฟท์ฟอยู

ออกไปเจอคุณแม่เค้า  พี่แอ๋วก็ดักรออยู่ข้างหลังรถ  จนกอล์ฟไมค์ออกมา  พี่แอ๋วเรียกไมค์ถ่ายรูป  น้องก็หันมาทำท่าแร๊พโย่ให้  น่ารักอะไรอย่างนี้  

กอล์ฟ...ไม่เป็นไรนะ  กอล์ฟ   ตอนนั้นเห็นสีหน้ากอล์ฟแล้ว  น้อยมาก ที่กอล์ฟจะแสดงสีหน้าแบบนี้

ส่งกอล์ฟไมค์เสร็จแล้ว  เราก็ไม่ได้เข้าไปข้างในอีกเลย  รอจนผับปิด  เพื่อนๆ พี่แอ๋วออกมา  ก็กลับ  เราไปนอนกลับพี่แอ๋ว 

กว่าจะถึงบ้านก็ตี 3 กว่า   ยังไม่ง่วงเลย  อารมณ์กอล์ฟไมค์ค้าง  แต่ตาจะปิดอยู่แล้ว  

ถ่ายกอล์ฟไมค์มาได้น้อยมากเลยอ่ะ  เมมเต็มทั้ง 2 อัน  ก็ตั้ง 3 งานอ่ะ  ทั้ง MORKS  พิช  กอล์ฟไมค์   ขนาดลบรูปที่กองถ่ายออกแล้วนะ 

มันเต็มเร็วเพราะอัดวิดิโออ่ะแหละ  ทั้งของ MORKS ของ กอล์ฟไมค์เลย

 

 

รูปชัดๆ ได้แค่นี้แหละ   อยู่มุมข้าง  ตาก็ไม่ได้ดูกล้อง มัวแต่มองกอล์ฟไมค์

 

 

 

 

 

 

 

ทั้งที่อยู่ทางด้านกอล์ฟ   แต่ทำไมถ่ายมาได้แต่ไมค์เยอะกว่าก็ไม่รู้

 

กว่าจะได้นอนก็ตี 4   ตอนเข้า  แม่โทรมาปลุกก่อนนาฬิกาเราปลุกซะอีก   ซักนู่นซักนี่   เราก็ไม่รู้จะตอบยังไงเลย  

แล้วก็ลุกมาดูสังข์ทอง   บอกพี่แอ๋วไว้แล้ว  ไม่ว่าจะนอนตีอะไร  ก็ต้องตื่นมาดูให้ได้    ดูเสร็จ   อาบน้ำแต่งตัวออกจากห้องพี่แอ๋ว  ไปหาเอม  พี่แอ๋ว พี่เบิ้ล พี่ขวัญยังไม่ตื่นกันเลยอ่ะ

ทำไม  เรามันยุ่งอย่างนี้เนี่ย   มาดูหนังกับเอม  เพราะเอมต้องดูรอบเช้า  จะได้กลับสระบุรีทัน  

 

ไปดูปิดเทอมใหญ่กัน

โฟกัสน่ารักดี   เราน้ำตาซึมนิดๆ  ตอนที่โฟกัสร้องเพลงอัดวิดิโออ่ะ  "ตับของเธอมีปัญหามั้ย"    แต่เราก็ไม่เคยรู้สึกอย่างนั้นว่ะ

เรื่องของนานา  น่ารัก  เป็นเราเอง  เราก็เลือกไม่ถูกว่าจะเอาคนไหนดี

ของ C เอ่อ  เรื่องนี้   กระทบตัวเอง   ไม่รู้ว่า ที่เราทำเหมือนที่ C ทำอ่ะ   เค้าเป็นขนาดในหนังรึเปล่า

แต่เรื่องนี้  ดูแล้วก็ได้รอยยิ้มดี   โฟกัสกรี๊ดได้ใจมากเลย  

 

ตอนนี้เป็นอะไรไม่รู้

ความรู้สึกมันเหมือนซ่านๆ ในหัวใจ   เวลาเจอคนที่รู้จัก

ตอนไปดู MORKS  เจอแก้ว  แก้วก็เดินเข้ามาหาทันทีเลย   กอดทักทายหวานซึ้งจนพี่โอมองประมาณว่า...... (ทำไมล่า  คนเค้าคิดถึงกัน)

ตอนไปหาพี่แอ๋วที่แกรมมี่  แล้วพี่แอ๋วบอกหงส์กับมิ้มนั่งอยู่นู่น  กำลังจะเดินไปหา   แต่หงส์หันมาเจอเราซะก่อน  เราเลยโบกมือเรียก   ได้ยินแว่วๆ เหมือนหงส์บอกมิ้มว่า "เฮ้ย นามา"  แล้วก็รีบวิ่งมาหาเรา

ไม่รู้สิ  มันซ่านในหัวใจ  ที่เค้าดีใจที่เจอเรา  อะไรประมาณนั้น 

 

ไปนอนดีกว่า  วันนี้ยังไม่ได้พักเลย 

ไม่เป็นไรนะ  ไกด์  งานหน้ายังมี   แต่มันเข้าผับตอนบ่ายโมงอ่ะ

 

ปล. เดชถามว่า เข้าผับเกย์เป็นไง

อืมมม  ก็เพลินดี  มองดูผู้ชายเดินจูงมือกันเข้าๆ ออกๆ   555+  แต่ก็ไม่ได้เป็นเกย์หมดหรอก (มั้งนะ - อย่างน้อยก็พี่เบิ้ลคนนึงไง พาพี่แอ๋วเข้าไปเพื่อดูกอล์ฟไมค์อย่างเดียว) 

แต่หาหน้าตาถูกใจยาก  หันไปหันมา  เจอถูกใจแค่คน 2 คน 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด   ขอบ้าก่อน  รู้สึกเหมือนมันยังไม่ได้ปลดปล่อยตั้งแต่เมื่อืน

ปกติจะเป็นคนที่อยู่สถานการณ์นั้นๆ แล้ว  จะไม่มีอาการตื่นเต้นใดๆ จนออกนอกหน้า   คงเก็บลักษณะของเด็กประกวดมารยาทได้เป็นอย่างดี   แต่อาการมันมักจะมาปรากฏตอนหลัง  (ออกแนวเป็นพวกความรู้สึกช้ามากกว่า)

ตอนแรกที่รู้ว่า กอล์ฟไมค์จะไปร้องเพลงที่ผับนี้ก็สนนะ   แต่ไม่อะไรมาก  แต่พอรู้ว่าเป็นผับอะไร  กรี๊ดดดดดด 

(ไกด์โทรมาบอกว่า

"นา...เรามีไรจะบอก ถ้าบอกไปนาต้องกรี๊ดแน่ๆ...G-Star เป็นผับเกย์ที่ใหญ่ที่สุดในรัชดา" 

ในขณะเราอยู่ในบ้านค่ะ   พูดกับโทรศัพท์ว่า "แป๊บนะไกด์" 

แล้วก็เดินออกไปให้ห่างไกลผู้คน  และ... "กรี๊ดดดดดดดด!!!" 

ไกด์ตกใจ   "นี่กรี๊ดจริงๆ เหรอเนี่ย" 5555+)

เท่านั้นแหละ  ความรู้สึกแรก  กอล์ฟไมค์ไม่สนแล้ว  กูจะไป  กูอยากไปเห็น  อยากไปสัมผัส  แต่ในใจก็คิด  ใครรับงานนี้ให้แก

ไปออดอ้อน  เว้าวอนพี่แอ๋วจนยอมไปกับพวกเราจนได้   เรานี่ตัวตั้งตัวตีกับงานนี้จริงๆ เลย

แต่เมื่อวาน  ตอนเช้า  มันมีปัญหา  เพราะพี่แอ๋วไม่ตื่นค่ะ  ต้องไปรับบัตรคอนก่อน  เราก็อยากไปเร็วๆ เพราะคิวงานตัวเองเยอะ   ขนาดขู่แล้วนะ  "พี่แอ๋ว  ถ้าไม่ตื่น  นาไปกองสังข์ทองจริงๆ ด้วย" ยิ่งเมื่อวาน  นักแสดงมาครบอ่ะ  แต่เราก็ไม่ได้กองอยู่ดี

แล้วพี่แอ๋วก็ไม่ตื่น....

 

เราเลยจัดคิวตัวเองไม่ถูก  พาลจะเบี่ยวมันทุกงานรวมทั้งงานนี้ด้วย   แต่สุดท้าย  ก็ปล่อยให้พี่แอ๋วกับไกด์ไปเอาบัตร  ส่วนเราก็ไปรถไฟฟ้าใต้ดินจัตุจักร  ไปดูงาน Asian Undergroud

ไปเพราะ MORKS วงเดียวแท้ๆ เลย   ไปก่อน MORKS ขึ้นไม่นาน   ทักทายพี่ๆ ซื้อซิงเกิล  ดูพี่ๆ เต้น  แล้วก็กลับทันที   (เสียยาดมไปอันนึง  เผื่อไว้ให้พี่ๆ เผื่อเป็นลม)

แล้วก็ไปหาพี่แอ๋วที่แกรมมี่ต่อ  พี่แอ๋วไปถึงนาทีสุดท้าย  เค้าเกือบจะเก็บโต๊ะแล้ว   (เราก็ว่างั้นเหมือนกัน)

แล้วเราก็ไปสยามต่อกับไกด์  ซีซาร์  หงส์  มิ้ม   ส่วนพี่แอ๋ว พี่เบิ้ลไปงานหนังสือ

 

เราก็ไปดู พิช   เพราะเอมไปยืนเกาะขอบเวทีอยู่นานแล้ว    แต่ยังไม่ขึ้นซะที   เรากับไกด์ หงส์  ก็เลยไปเดินเล่น  หาของกินก่อน  กำลังจะกินแมค  เอมยิงมาว่าพิชขึ้นแล้ว  รีบยีดกันใหญ่เลย  

พิชน่ารัก  เหอะๆๆ  แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรมาก    แค่ถ่ายรูป  

 

แล้วก็มาอยู่ในภาวะที่เราต้องตัดสินใจว่า  จะไปหรือไม่ไปดี  ทั้งที่เราเป็นตัวตั้งตัวตีอยากไปมากกกกกก   แต่ไม่ได้เอาเสื้อผ้าออกมาไง  ถ้ากลับไปเอาก็คงโดนแม่ซัก  เผลอๆ ไม่ได้ออก

ในที่สุดก็ไป  โทรไปเคลียร์กับแม่เหมือนเดิมอ่ะ   แล้วก็ไปหาไกด์ที่บ้าน  ไปล้างหน้าล้างตาแต่งตัว  ออกไปพร้อมไกด์  ไปเจอกับพี่แอ๋วที่ผับเลย

พอไปถึง  ก็เห็นเค้าตรวจบัตรเข้มมากๆ   ดูบัตรเรานี่  ดูแล้วมองหน้า  อ่านทุกบรรทัดเลย  แล้วมองเราด้วยสายตาประมาณ....  เออ รู้น่า  ทำไมล่ะ  ก็แค่รูปติดบัตร มันผมสั้นทรงนักเรียน ม.ต้น  แล้วก็เพิ่งเต็ม 20 เมื่อเดือนที่แล้วนี่เอง

แต่ของไกด์ไม่ผ่าน  ขาดอีกเดือนเดียวอ่ะ   แบบ  โอ๊ยยยยย    พูดยังไง  ขอร้องก็แล้ว  ยกเหตุผลมาอ้างก็แล้ว  ด่าก็แล้ว   ก็เข้าไม่ได้

ไกด์แซดมากๆ  เราก็แซด  ถ้าเกิดมาแล้วเจอแบบนี้อ่ะ 

 

"พี่ หนูขอนะ  อีกเดือนเดียวเอง"

"พี่  หนูแค่มาดูกอล์ฟไมค์นะ  ไม่ได้เข้าไปกินเหล้าซะหน่อย"

"ทำไมอ่ะ พี่  ทีกอล์ฟไมค์อ่ะ  ไมค์มันก็ยังไม่ถึง 20 เหมือนกันอ่ะ"  อันนี้ฮาสุดแล้ว   พี่เค้าก็ยิ้มนะ  แต่ก็ไม่ให้เข้า

 

หลังๆ เลย กลายเป็นด่าซะเลย  จนพี่แอ๋ว พี่มด ต้องดึงไกด์ออกมาสงบสติอารมณ์  ไกด์เข้าไม่ได้  มาเสียเที่ยวแท้ๆ  เราก็เลยไม่เข้าด้วย   ตอนนั้นยังคิดอะไรไม่ออก   เลยไปอยู่เป็นเพื่อนไกด์   ก็โทรไปหาซีซาร์ เพราะซีซาร์มันอยู่ผับข้างๆ 

คือมันก็อายุเท่าไมค์แหละ  แต่มันเป็นเพื่อนเจ้าของผับ เลยเข้าได้  เลยให้ออกมารับเรากับไกด์  เข้าไปนั่งเล่นอยู่ในนั้นฆ่าเวลาก่อน    แต่ก็น่าเบื่ออ่ะ ไม่สนุกเลย  

ไกด์เลยชวนไปเอสพลานาด  ห้างเค้าก็จะปิดแล้ว  ร้านไอติมจะปิดแล้วด้วย   ตอนที่เราไปสั่งน้ำกัน  มานั่งกินตรงโซฟาข้างนอก  เรานี่แทบจะนอนเลย   ปวดท้อง  แล้วหัวก็กำลังคิดว่าคืนนี้จะเอายังไงต่อ

ส่วนไกด์ก็อยู่ในโหมดระบายอารมณ์   นั่งกันอยู่ถึงเที่ยงคืน   ก็กลับไปที่ผับ   เพราะเรากะว่าจะแวบเข้าแวบออกมาหาไกด์ด้วย  เพราะไกด์จะรอกลับพร้อมพี่แอ๋ว   จะปล่อยให้ยืนอยู่ข้างนอกคนเดียวก็ไม่ดี  ให้ไปอยู่ Motown ก็เป็นห่วง 

ในขณะที่เรากำลังจะเข้าไป   กอล์ฟไมค์ก็มาพอดี   แต่เราไม่เห็นตอนลงรถ  เพราะรีบเข้าไปก่อน   เหลือแต่ไกด์  อ่ะนะ  

พอเข้าไปรู้ว่าโต๊ะพี่แอ๋วอยู่ตรงไหน ก็รีบออกมาหาไกด์เลย   ผับนี้กว้างมาก   คนก็เยอะ  จนแทบไม่มีทางเดิน   นี่ถ้าพี่เบิ้ลไม่ออกมารับเราก็หาโต๊ะไม่เจอนะ   พี่แอ๋วจองโต๊ะซะติดเวทีด้านข้างเลย

ออกมาก็ไม่เจอไกด์แล้ว  เลยรู้ว่าไกด์กลับกัยซีซาร์แล้ว   ก็สบายใจหน่อย  มีเพื่อนกลับ  แต่เสียดายแทนไกด์อ่ะ   มาเสียเที่ยว

เราก็เลยเข้าไปรอดูกอล์ฟไมค์ข้างใน   พี่เบิ้ลก็เมานะเนี่ย   ดึงเรากับพี่แอ๋วลุกขึ้นเต้นใหญ่เลย มันดีเหมือนกัน   พยายามดึงตัวเองไม่ให้กินเหล้า   เพราะวันนี้นัดกับเอมไปดูหนังด้วย  เดี๋ยวแฮงค์

 

 

เที่ยงคืนครึ่งกว่าๆ  กอล์ฟไมค์ก็ขึ้นร้อง  อยากจะกรี๊ดค่ะ  แต่ก็ไม่ได้กรี๊ด  แค่ยิ้มออกมาเฉยๆ

กอล์ฟออกมาก่อน  แล้วก็ตามด้วยไมค์   ไมค์ทำผมทรงจินออกมาอีกแล้ว แต่ใส่หมวกไว้  

คนในผับก็ดูสนุกสนานกับกอล์ฟไมค์ดีนะ   พอออกมา  ได้ยินคนที่ยืนข้างหลัง พูดกัน   หล่ออ่ะ  น่ารัก  หน้าใสมากเลย (อันนี้พี่ขวัญชมไม่ขาดปาก)

ร้องเพลงอะไรบ้าง  จำไม่ได้ทั้งนั้น   แต่ถ่ายคลิปเพลง คนใจง่าย มาได้     มือถือกล้องไว้  แต่ตามองตัวจริง  ตอนกอล์ฟหันมาเล่นกล้องทางนี้  เลยถ่ายออกมาไม่ค่อยชัดเลย

ร้องเพลงแล้วก็ทักทาย   กอล์ฟ  เกร็งนะๆ    มีทักทายคนรอบเวที   เราก็  อ่ะ กอล์ฟยื่นมือมาให้จับ  

ปกติจะไม่ค่อยชอบเข้าไปเยื้อแย่งจับมือหรอก  แต่เรามันดันอยู่ตรงที่กอล์ฟเดินมาพอดี  

แล้วทางด้านเรา  ผู้หญิงที่สามารถยื่นมือไปให้กอล์ฟจับได้  ก็มีแต่เรากับพี่แอ๋ว   ไม่ยื่นมือไปให้มันจับเดี๋ยวจะหาว่าหยิ่ง (เอ่อ  เราคงเข้าใจผิด ไม่ใช่ดารา)

ตอนนี้ฮากอล์ฟ  ไม่รู้คิดไปเองเปล่า  แต่แกจับมือฉันแล้วเหมือนดึงไว้  เพราะลังเลว่าจะจับมือไหนต่อดี  5555+   

ไม่เคยเจอกอล์ฟบีบมือแน่นขนาดนี้  ประมาณว่า กูเลือกจับมือผู้หญิงไว้ก่อนจะปลอดภัยกว่า

ส่วนไมค์ก็จับปกติเหมือนทุกๆ ครั้ง  

วันนี้ไมค์เอนเตอร์เทนมากๆ   มีแต่คนบอกว่า ไมค์กระดี๊กระด๊าเป็นพิเศษ....เออ  ฉันก็คิดเหมือนกัน   ดีใจที่ได้เข้าผับเหรอ 

มีการหันมาเล่นตากับพี่แอ๋วด้วย  ประมาณว่า ยังตามเข้ามาถึงนี่ได้อีก   แต่จะว่าไป  ก็พอจะดูได้ไม่ยากอ่ะ  ว่าคนไหนแฟนคลับบ้าง  เพราะมากันได้ไม่กี่คนเอง

กอล์ฟก็มายิ้มทักทายพี่แอ๋ว  อันนี้คงจะประมาณว่า  แต่งงานแล้ว ยังตามจริงๆ ด้วย อย่างที่พี่แอ๋วบอก

แล้วก็จริงค่ะ  กอล์ฟไมค์  เอโระมากมาย   ดูแล้วเคลิ้ม   โดยเฉพาะเพลง Slowmotion มันส์มากๆ  แดนเซอร์ก็เต้นสวย

เพลงคนที่ถูกรักก็ชอบ  กอล์ฟร้องดีมาก 

ตอนแรกคิดว่าจะมาร้องแค่อย่างมาก 5 เพลง  แต่นี่  มีร้องเพลงของคนอื่นด้วย  เกือบจะตี 2  คุ้มมากๆ กับงานนี้ 

ตอนแรกคิดว่ากอล์ฟไมค์จะมาแบบสะลึมสะลือรบกวนเวลานอนของมัน  แต่มันคงจะสนุกกันมากกว่า  โดยเฉพาะไมค์

พอตอนออกมารอบหลัง  

ไมค์!!!!   ไมค์  น่ารักอะไรอย่างนี้   ผมแกเปิดหน้าเปิดตา  รวบจุกไว้   

แล้วเราก็ได้ยินคนข้างหลัง  สรรเสริญกันเป็นแถบๆ   "หน้าสวยมากเลยอ่า"  ยังความปลาบปลื้มาให้แก่เรา   เด็กฉันๆ  (เกี่ยวอะไรกัน)

คนในผับก็สนุกกับกอล์ฟไมค์กันมาก  เราเลยไม่ค่อยเกร็งเท่าไหร่   สนุกได้เต็มที่  เค้าก็ร้องเพลงตามกันได้  เราล่ะ มีความสุข

จนกอล์ฟไมค์จะกลับแล้ว   มองหาพี่แอ๋วไม่เจอ  เลยออกไปข้างนอก   เพิ่งรู้สึกว่าอึดอัดกับคนเยอะๆ ก็ตอนดูจบแล้ว  (ซะงั้น ก่อนหน้านี้  สนุกอย่างเดียว)

ตอนแรกก็กะจะโฟนอินกับไกด์  แต่แบตเรามันจะหมดอ่ะ คุยไม่รู้เรื่องเลย   เลยได้แค่ช่วงไฟท์ฟอยู

ออกไปเจอคุณแม่เค้า  พี่แอ๋วก็ดักรออยู่ข้างหลังรถ  จนกอล์ฟไมค์ออกมา  พี่แอ๋วเรียกไมค์ถ่ายรูป  น้องก็หันมาทำท่าแร๊พโย่ให้  น่ารักอะไรอย่างนี้  

กอล์ฟ...ไม่เป็นไรนะ  กอล์ฟ   ตอนนั้นเห็นสีหน้ากอล์ฟแล้ว  น้อยมาก ที่กอล์ฟจะแสดงสีหน้าแบบนี้

ส่งกอล์ฟไมค์เสร็จแล้ว  เราก็ไม่ได้เข้าไปข้างในอีกเลย  รอจนผับปิด  เพื่อนๆ พี่แอ๋วออกมา  ก็กลับ  เราไปนอนกลับพี่แอ๋ว 

กว่าจะถึงบ้านก็ตี 3 กว่า   ยังไม่ง่วงเลย  อารมณ์กอล์ฟไมค์ค้าง  แต่ตาจะปิดอยู่แล้ว  

ถ่ายกอล์ฟไมค์มาได้น้อยมากเลยอ่ะ  เมมเต็มทั้ง 2 อัน  ก็ตั้ง 3 งานอ่ะ  ทั้ง MORKS  พิช  กอล์ฟไมค์   ขนาดลบรูปที่กองถ่ายออกแล้วนะ 

มันเต็มเร็วเพราะอัดวิดิโออ่ะแหละ  ทั้งของ MORKS ของ กอล์ฟไมค์เลย

 

 

รูปชัดๆ ได้แค่นี้แหละ   อยู่มุมข้าง  ตาก็ไม่ได้ดูกล้อง มัวแต่มองกอล์ฟไมค์

 

 

 

 

 

 

 

ทั้งที่อยู่ทางด้านกอล์ฟ   แต่ทำไมถ่ายมาได้แต่ไมค์เยอะกว่าก็ไม่รู้

 

กว่าจะได้นอนก็ตี 4   ตอนเข้า  แม่โทรมาปลุกก่อนนาฬิกาเราปลุกซะอีก   ซักนู่นซักนี่   เราก็ไม่รู้จะตอบยังไงเลย  

แล้วก็ลุกมาดูสังข์ทอง   บอกพี่แอ๋วไว้แล้ว  ไม่ว่าจะนอนตีอะไร  ก็ต้องตื่นมาดูให้ได้    ดูเสร็จ   อาบน้ำแต่งตัวออกจากห้องพี่แอ๋ว  ไปหาเอม  พี่แอ๋ว พี่เบิ้ล พี่ขวัญยังไม่ตื่นกันเลยอ่ะ

ทำไม  เรามันยุ่งอย่างนี้เนี่ย   มาดูหนังกับเอม  เพราะเอมต้องดูรอบเช้า  จะได้กลับสระบุรีทัน  

 

ไปดูปิดเทอมใหญ่กัน

โฟกัสน่ารักดี   เราน้ำตาซึมนิดๆ  ตอนที่โฟกัสร้องเพลงอัดวิดิโออ่ะ  "ตับของเธอมีปัญหามั้ย"    แต่เราก็ไม่เคยรู้สึกอย่างนั้นว่ะ

เรื่องของนานา  น่ารัก  เป็นเราเอง  เราก็เลือกไม่ถูกว่าจะเอาคนไหนดี

ของ C เอ่อ  เรื่องนี้   กระทบตัวเอง   ไม่รู้ว่า ที่เราทำเหมือนที่ C ทำอ่ะ   เค้าเป็นขนาดในหนังรึเปล่า

แต่เรื่องนี้  ดูแล้วก็ได้รอยยิ้มดี   โฟกัสกรี๊ดได้ใจมากเลย  

 

ตอนนี้เป็นอะไรไม่รู้

ความรู้สึกมันเหมือนซ่านๆ ในหัวใจ   เวลาเจอคนที่รู้จัก

ตอนไปดู MORKS  เจอแก้ว  แก้วก็เดินเข้ามาหาทันทีเลย   กอดทักทายหวานซึ้งจนพี่โอมองประมาณว่า...... (ทำไมล่า  คนเค้าคิดถึงกัน)

ตอนไปหาพี่แอ๋วที่แกรมมี่  แล้วพี่แอ๋วบอกหงส์กับมิ้มนั่งอยู่นู่น  กำลังจะเดินไปหา   แต่หงส์หันมาเจอเราซะก่อน  เราเลยโบกมือเรียก   ได้ยินแว่วๆ เหมือนหงส์บอกมิ้มว่า "เฮ้ย นามา"  แล้วก็รีบวิ่งมาหาเรา

ไม่รู้สิ  มันซ่านในหัวใจ  ที่เค้าดีใจที่เจอเรา  อะไรประมาณนั้น 

 

ไปนอนดีกว่า  วันนี้ยังไม่ได้พักเลย 

ไม่เป็นไรนะ  ไกด์  งานหน้ายังมี   แต่มันเข้าผับตอนบ่ายโมงอ่ะ

 

ปล. เดชถามว่า เข้าผับเกย์เป็นไง

อืมมม  ก็เพลินดี  มองดูผู้ชายเดินจูงมือกันเข้าๆ ออกๆ   555+  แต่ก็ไม่ได้เป็นเกย์หมดหรอก (มั้งนะ - อย่างน้อยก็พี่เบิ้ลคนนึงไง พาพี่แอ๋วเข้าไปเพื่อดูกอล์ฟไมค์อย่างเดียว) 

แต่หาหน้าตาถูกใจยาก  หันไปหันมา  เจอถูกใจแค่คน 2 คน 

ไม่อัพไม่ได้แล้ว   ต้องรีบอัพก่อนที่จะไปแรดต่อพรุ่งนี้ 55+ แล้วเดี๋ยวจะไม่มีเวลา

คือ วันนี้  ไปกองถ่ายสังข์ทองมา  (ความปลาบปลื้มใจหนึ่งในชีวิต)  ที่ได้ไปเห็นฉากต่างๆ เสื้อผ้าหน้าผม  โอ๊ยยยย   สวย  คนคลั่งละครพื้นบ้านอย่างเราจะตายเอา

เมื่อคืนนี้  ในขณะที่กำลังยุ่งอยู่กับงานแต่งงาน   พี่นานะจังโทรมา  ถามว่า ถ้าพรุ่งนี้  ไปกองถ่าย  ไปได้มั้ย  ฝนโทรมาบอกว่ามีถ่ายแต่เช้า

ก็ตอบรับไปทันที   กลับมาจัดการลงรูปเสร็จก็หลับ   พี่นานะโทรมาปลุกตอน 8 โมง   โอ๊ยยย  ไม่อยากลุกเลยอ่ะ  แต่ก็พลาดไม่ได้

ออกไปเจอพี่นานะที่อนุสาวรีย์เพื่อนั่งรถตู้ไปฟิวเจอร์  แต่...อุปสรรคก็ย่อมมี   กว่าจะหากันเจอ   เดินวนกันอยู่นั่นแหละ   อยู่ที่อนุสาวรีย์ทั้งคู่แต่หากันไม่เจอ  เลยไปตั้งหลักไปเจอบน BTS  กว่าจะไปถึงฟิวเจอร์ก็....เที่ยงได้มั้ง  ลืมใส่นาฬิกาไป

พี่นินดารอแง็กแล้ว  ก็ไปกินข้าวกันก่อน  รออีก 2 คน  แหม่ม แฟนคลับพี่อุ๊  ฝนแฟนคลับพี่ต้อง

พี่นานะเหมือนเอากาฬรหัสย์ไปเปิดตัว  เหอะๆๆ

แล้วก็นั่งแท๊กซี่ไป  เหอะๆ  หลงค่ะ  ไม่รู้  เราไม่เกี่ยว  ไม่ได้พาหลง ไม่เคยไป  555+  แหม่มบอกว่า ให้มองจ๊ะทิงจาตัวใหญ่ๆ  ใหญ่มากกกกกก  สะดุดต๊า สะดุดตา  ไม่มีใครเห็นเลย

นั่งรถเลยไปจนถึงนพวงศ์ได้  ต้องยูเทิร์นกลับมาอีกตั้งไกล   คือนั่งรถหลงไป 100 กว่าบาทอ่ะ   ทางเข้ามันเป็นทางเลี้ยวลอดใต้สะพาน

แต่ขอโทษเถอะ  ป้ายบอก ลาดหลุมแก้วสตูดิโอ  อยู่ใต้สะพาน  ใครจะไปรู้วะ

กว่าจะไปถึง  ฝนโทรมาตามตั้งหลายรอบ  ตกใจบอกว่า ฝนมีถ่ายอีกซีนเดียว  เค้านัดกันตั้งแต่ 8 โมงเช้า  แต่กลัวว่ามันจะแคนเซิลอีก  ก็เลยรอให้ฝนถึงกองถ่ายให้แน่ใจก่อน แล้วค่อยไปกัน  เลยไปถึงกันซะบ่าย

เราอ่ะ  ไม่คาดหวังอะไรมากหรอก   เจอกับการพลาดงานบ่อย   กลัวจะเจอฝนคนเดียวด้วยซ้ำ   แต่ก็หวังขอให้ได้เจอพี่แยม  (ขอเถอะ  คิดถึง อยากเจอมากมาย)

พอไปถึง  ก็เดินเข้าไปข้างใน  

เดินผ่านฉากหลายฉากที่เห็นในละครมาก   ตึกโดม  ถ่ายทั้งละครธรรมดา ละครพื้นบ้าน   กระท่อมเจ้าเงาะในเธอคือชีวิตด้วย  ของจริงมันเล็กน่ารักกว่าในทีวีตั้งเยอะ  กระท่อมพระสังข์ก็น่ารัก

ไม่กล้าเข้าไป เพราะกลัวเค้าถ่ายอยู่   ยืนเก้ๆ กังๆ อยู่กันแถวสะพานริมน้ำ  แล้วก็ถ่ายฉากไปก่อน 

จนเห็นชุดเขียวๆ มาแต่ไกล รู้เลย   พี่แยมๆๆๆๆ   (ดีเหมือนกันนะ  พระธิดาใส่ชุดกันคนละสี)   พี่ๆ เค้าถ่ายเสร็จแล้ว   ฝนเห็น  ก็เลยกวักมือเรียกพวกเราเข้าไปข้างในตำหนัก  ร้อนมากมาย  ข้างนอก ไปนั่งเกาะที่ประทับริมน้ำอยู่ตั้งนาน

แล้วก็ได้ถ่ายรูป พระธิดาทั้ง 6 อย่างเร่งรีบ   เพราะพี่แยมมีอัดรายการต่อ  เสียดายมากเลยอ่ะ  ไม่ได้คุยกับพี่แยมเลย  แต่ก็รีบกดชัตเตอร์มาได้หน่อยนึง   พี่อ้อม  ฝน พี่ต้อง  ก็ต้องไปพากษ์การ์ตูน  

แต่ละคนน่ารักมาก  สวยมากๆ เลย   ชุดหลายสีละลานตาจนตาลาย  

พี่อ้อมจำเราได้ด้วยแหละ  ดีใจ 

ฝนก็น่ารัก  ขอดูสไบฝนด้วย  ที่บอกว่าคุณย่าปักให้  แต่ยังไม่มีเวลาวิเคราะห์เลย  คราวหน้าต้องไปอีก

ตอนนี้ทุกคนเปลี่ยนมาใส่กรอบหน้ากันหมดแล้ว    ก็สวยกันไปอีกแบบ  เพราะยังไม่เคยเห็นบางคนใส่เลย 

 

แล้วหลังจากนั้น  ก็เหลือแค่น้องมายด์ รจนา  น้องน่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆ   ไม่เคยรู้จักน้องมายด์มาก่อนเลย   ตอนเล่นเป็นทิพย์มณฑาตอนกลางเรื่องที่แล้วตะเงียบๆ เศร้าๆ 

แต่พอเล่นเรื่องนี้  ตอนแรกก็  โดนรัศมีพี่ๆ กลบนะ  เพราะนาเงอกทั้งนั่นเลย   แต่พอได้ดูบท   น้องมายด์แสดงได้ดีมากเลย  ฉีกแนวออกมาจากพี่ๆ ได้   แถมเล่นได้สมกับเป็นรจนา   ทั้งตอนเศร้า  ตอนงอน  หรือตอนเข้มแข็ง

น้องมายด์ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า  ก็เลยได้เจอกับพี่โฟน ที่นั่งเลี้ยงลูก  เอ๊ยย  ไม่ใช่ 5555+  นั่งเล่นกับเด็กอยู่  ก็เลยขอพี่โฟนออกมาถ่ายรูปข้างนอก  แล้วก็คุยนั่นคุยนี่  

ซักพัก เราก็ "พี่โฟนร้อนมั้ยคะ  ไปหาที่นั่งคุยกันดีมั้ย"  เปล่า  กูร้อนเอง   555+

พี่โฟนพาขึ้นไปบนตำหนักอีกรอบ  หาน้ำหาท่ามาบริการ  เพิ่งจะรู้ตัวว่าหิวน้ำ  ดูดทีเดียวหมดแก้วเลย

ก็คุยกัน จนพี่โฟนต้องไปแต่งตัว  ระหว่างนั้น ก็เลยได้ถ่ายรูปนางกำนัล   น้องๆ น่ารักมาก  น้องเจน กับ น้องมายน์ (ชื่อเหมือนนางเอก สับสนนิดหน่อย) นั่งคุยกัน  น้องๆ เค้าก็เกรงใจเรา  เราก็เกรงใจเค้า  เหอะๆๆ

คุยๆ กัน อยู่ๆ น้องเจนก็ถามเราขึ้นมา   "พี่เล่นละครรึเปล่าคะ"   ????   หน้าเราให้เล่นละครขนาดนั้นเลยเหรอ  บทอะไรล่ะเนี่ย??  น้องเจนบอกว่าเหมือนเคยเห็นหน้า  ซะงั้นอ่ะ 

พอน้องมายด์แต่งตัวเสร็จ  ก็เลยได้ไปถ่ายรูปน้องมายด์ชุดใหม่   พระธิดาตกอับเรื่องนี้ไฮโซมาก   ตั้งแต่ตอนที่ดูอาทิตย์ที่แล้ว   โดนขับไล่มาอยู่กระท่อมปลายนา

แต่ชุดชาวบ้าน  ยังเป็นแบบผ้าไหม  สวยอยู่เลย  555+   แถมวันนี้ ไปดู  รจนามีปักปิ่นทอง  ใส่สร้อยทับทิมด้วย  ก็นะ  เค้าเป็นพระธิดา

น้องน่ารักมาก  ตอนนี้ยังไม่มีซีนถ่าย  เลยพาเราไปชมกระท่อมเจ้าเงาะกับรจนา   ที่บอกอู่กระท่อมปลายนา  แต่จริงๆ แล้วมันอยู่ริมน้ำ 

ก็บอกว่า ขอถ่ายรูปรจนากับเจ้าเงาะ  น้องมายด์ก็ไปเรียก พี่หนำเลี๊ยบมาในขณะที่เค้ากำลังกินข้าว  เกรงใจเค้ามากเลย  แต่เค้าก็มานะ  ไม่พูดอะไร  แอ๊กซ์ท่าให้ถ่ายหลายรูป  น่ารักมากเลย   แล้วก็ไปกินข้าวต่อ

รจนาเลยไกด์พาทัวร์  เข้าไปชมในกระท่อม   ช่วยกันยกประตูเปิด  ประตูกระท่อมหนักมากกกกกก  มีจะหาน้ำหาท่าให้กินด้วย   น้ำในตุ่มมีกระบวยตัก 

แล้วเราก็เลยแอบไปเปิดสำรับเครื่องเสวยของพระธิดา    เปิดถ้วยแรก ปลาแห้ง 2 ชิ้น  เอ๊ นี่มันของจริงหรือของปลอมเนี่ย  เปิดถ้วยต่อไป  ออกแนวแกงเขียวหวานมั้ง  อ้อ อันนี้ของจริง

ถ้วยต่อไป  แกงเนื้อมีมะเขือพวงด้วย (เห็นแล้วหิวข้าว)  จานต่อไป ห่อหมก (เละแล้ว) จานต่อไป  ข้าวสวย  (แต่ข้าวไม่น่ากินเลย)  มีข้าวหวานด้วยนะ  เป็นทับทิมกรอบ  หรือลอดช่องสิงคโปร์ไม่รู้ เพราะสีจืดเชียว

ก็มีการสัมภาษณ์น้องมายด์  น้องตอบน่ารักมาก    มีฉากที่พี่โฟนแอบมาหารจนาที่กระท่อมด้วย  หนอยยย  เจ้าชู้นัก  ถามว่ามีพี่แยมมาดึงหูกลับไปรึเปล่า  พี่มายด์บอกบทยังไม่มี   555+ เดี๋ยวเราเขียนเอง

 

แล้วก็กลับไปนั่งในตำหนัก   ไปดูพี่โฟน พี่เล็กถ่าย  เห็นพี่เลี๊ยบแล้วเหนื่อย  เป็นเจ้าเงาะเอง  ถือบทกำกับเอง

น้องมายด์ออกไปซื้อของกินข้างนอก   แล้วพอดีพี่ต้องกลับมาพอดี เพราะมีซีนต่อไป  เลยได้รูปพี่ต้องพี่เล็กมา  แล้วก็รูปพี่โฟนเดี่ยว เครื่องทรงเต็มยศ

แล้วน้องมายด์ก็กลับมาพอดี  น้องมายด์หิ้วเพียวริคุเกือบ 10 ขวด  กลับมาแจกคนที่กอง  โอ๊ยยยย  น้องน่ารักมากมาย  แล้วหยิบให้เราด้วย   เราก็เข้าไปช่วยยก  ตาก็มองขวด  เพียวริคุ  "มีขวดกอล์ฟไมค์มั้ย"

น้องมายด์  "โอ้โห  ถามหากอล์ฟไมค์"    555+  แต่ไม่มี  ฮืออออ  มีแต่น้ำที่น้องมายด์ให้

เลยเรียกให้มาถ่ายคู่กับพี่โฟน   มีฉากพี่เขยตามจีบน้องเมีย   น่ารักได้อีก   มีแกล้งแหย่กัน   แล้วก็นึกได้  ถามเรื่องชื่อพี่โฟน  บอกว่า ชื่อ ไชยันต์  ไม่มี ย  เฮ้ออออ มันไม่ตรงตามศัพท์อ่ะ  แต่คงอย่างที่พี่นานะบอก  ขี้เกียจพิมพ์ ย 2 ตัว

พี่ต้องกับพี่เล็กถ่ายเสร็จพอดี เลยได้ภาพคู่ที่ 3  มโนรมย์-นารีรัตน์    ถามว่า คู่นี้เป็นยังไง  คู่นี้จะออกแนว  เชื่อฟังภรรยา  ภรรยาว่ายังไงก็ว่าตามนั้น

แล้วก็ได้รูป  พี่นารีรตน์กำลังรังแกน้องรจนาที่กำลังหงอเจี๋ยมเจี้ยม   แต่ดูแล้ว  มันฮามากกว่าอ่ะ

เฮ้ออออ  แล้วก็ได้เวลากลับแล้วอ่ะ  ประมาณ 5 โมงกว่า   ตอนแรกจะรอฝน  แต่ฝนยังพากษ์เสียงไม่เสร็จ  เลยไม่ได้อยู่รอ

นั่งมอไซค์ออกมากัน   ทางก็ไม่ค่อยเปลี่ยวเท่าไหร่นะ  ข้างในอ่ะ  แต่ตรงถนนข้างนอก  ตอนกลางคืนก็น่ากลัวอยู่เหมือนกัน  

อยากไปอีกจังเลยอ่ะ   ยังเก็บภาพไม่ครบเลย  แล้วก็จะไปดูเครื่องประดับต่อด้วย

วันนี้พี่โฟนอึ้ง  ที่พี่นานะบอกว่าเราแต่งเทพสามฯ ภาคอดีตชาติ

พี่ต้องอึ้งที่เราจำเครื่องประดับได้หมด 

 

 

มาดูรูปดีกว่า  ลงแค่นี้ก่อน  เดี๋ยวต้องทำเครดิต  ไปลงที่บอร์ดด้วย   แล้วต้องเก็บบางรูปที่สวยๆ ไว้ลงหนังสือ  

พระธิดาทั้ง 6  วิลาวัลย์ (ฝน พัชรมัย)  พรรณผกา (พี่อุ๊ รัตติมา)  นารีรัตน์ (พี่ต้อง ชนากาญจน์)  ปัทมา (พี่อ้อม ประถมาภรณ์) (ลืมถามพี่อ้อมไปว่าตกลงชื่ออะไรกันแน่)  นาฏอนงค์ (พี่แยม รุ้งรดา)  ทรงกลด (การ์ตูน กนกวรรณ)

โปรโมตๆ 555+

 

รจนา (น้องมายด์ ธารธารา) กับ เจ้าเงาะ (พี่หนำเลี๊ยบ)

.................................

..........................

................

..........

.....

ต้องไปศึกษาเครื่องประดับละครพื้นบ้าน   ทำคอลัมภ์แล้วล่ะ    เราคงยึดทำคอลัมภ์นี้แหงเลย  ต้องกลับไปดูรูปวิเคราะห์เครื่องประดับเรื่องเก่าๆ

วันนี้ก็ไปบอกข่าวพี่ๆ เรื่องทำหนังสือกัน  คงต้องขอสัมภาษณ์ทุกคนท่าที่หาได้ 

พี่นานะบอกต้องใช้เวลาอย่างน้อย 3 เดือนทำหน้งสือเล่มนี้   เฮ้อออออ  เหนื่อย  แต่ทางดีด้าโอเคแล้ว  ก็มีกำลังใจขึ้นเยอะ

 

โอยยย   พรุ่งนี้ออกจากบ้านอีกแล้ว  ต้องไปนอนบ้านพี่แอ๋ว ยังไม่ได้เตรียมอะไรซักอย่างเลย

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด   ขอบ้าก่อน  รู้สึกเหมือนมันยังไม่ได้ปลดปล่อยตั้งแต่เมื่อืน

ปกติจะเป็นคนที่อยู่สถานการณ์นั้นๆ แล้ว  จะไม่มีอาการตื่นเต้นใดๆ จนออกนอกหน้า   คงเก็บลักษณะของเด็กประกวดมารยาทได้เป็นอย่างดี   แต่อาการมันมักจะมาปรากฏตอนหลัง  (ออกแนวเป็นพวกความรู้สึกช้ามากกว่า)

ตอนแรกที่รู้ว่า กอล์ฟไมค์จะไปร้องเพลงที่ผับนี้ก็สนนะ   แต่ไม่อะไรมาก  แต่พอรู้ว่าเป็นผับอะไร  กรี๊ดดดดดด 

(ไกด์โทรมาบอกว่า

"นา...เรามีไรจะบอก ถ้าบอกไปนาต้องกรี๊ดแน่ๆ...G-Star เป็นผับเกย์ที่ใหญ่ที่สุดในรัชดา" 

ในขณะเราอยู่ในบ้านค่ะ   พูดกับโทรศัพท์ว่า "แป๊บนะไกด์" 

แล้วก็เดินออกไปให้ห่างไกลผู้คน  และ... "กรี๊ดดดดดดดด!!!" 

ไกด์ตกใจ   "นี่กรี๊ดจริงๆ เหรอเนี่ย" 5555+)

เท่านั้นแหละ  ความรู้สึกแรก  กอล์ฟไมค์ไม่สนแล้ว  กูจะไป  กูอยากไปเห็น  อยากไปสัมผัส  แต่ในใจก็คิด  ใครรับงานนี้ให้แก

ไปออดอ้อน  เว้าวอนพี่แอ๋วจนยอมไปกับพวกเราจนได้   เรานี่ตัวตั้งตัวตีกับงานนี้จริงๆ เลย

แต่เมื่อวาน  ตอนเช้า  มันมีปัญหา  เพราะพี่แอ๋วไม่ตื่นค่ะ  ต้องไปรับบัตรคอนก่อน  เราก็อยากไปเร็วๆ เพราะคิวงานตัวเองเยอะ   ขนาดขู่แล้วนะ  "พี่แอ๋ว  ถ้าไม่ตื่น  นาไปกองสังข์ทองจริงๆ ด้วย" ยิ่งเมื่อวาน  นักแสดงมาครบอ่ะ  แต่เราก็ไม่ได้กองอยู่ดี

แล้วพี่แอ๋วก็ไม่ตื่น....

 

เราเลยจัดคิวตัวเองไม่ถูก  พาลจะเบี่ยวมันทุกงานรวมทั้งงานนี้ด้วย   แต่สุดท้าย  ก็ปล่อยให้พี่แอ๋วกับไกด์ไปเอาบัตร  ส่วนเราก็ไปรถไฟฟ้าใต้ดินจัตุจักร  ไปดูงาน Asian Undergroud

ไปเพราะ MORKS วงเดียวแท้ๆ เลย   ไปก่อน MORKS ขึ้นไม่นาน   ทักทายพี่ๆ ซื้อซิงเกิล  ดูพี่ๆ เต้น  แล้วก็กลับทันที   (เสียยาดมไปอันนึง  เผื่อไว้ให้พี่ๆ เผื่อเป็นลม)

แล้วก็ไปหาพี่แอ๋วที่แกรมมี่ต่อ  พี่แอ๋วไปถึงนาทีสุดท้าย  เค้าเกือบจะเก็บโต๊ะแล้ว   (เราก็ว่างั้นเหมือนกัน)

แล้วเราก็ไปสยามต่อกับไกด์  ซีซาร์  หงส์  มิ้ม   ส่วนพี่แอ๋ว พี่เบิ้ลไปงานหนังสือ

 

เราก็ไปดู พิช   เพราะเอมไปยืนเกาะขอบเวทีอยู่นานแล้ว    แต่ยังไม่ขึ้นซะที   เรากับไกด์ หงส์  ก็เลยไปเดินเล่น  หาของกินก่อน  กำลังจะกินแมค  เอมยิงมาว่าพิชขึ้นแล้ว  รีบยีดกันใหญ่เลย  

พิชน่ารัก  เหอะๆๆ  แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรมาก    แค่ถ่ายรูป  

 

แล้วก็มาอยู่ในภาวะที่เราต้องตัดสินใจว่า  จะไปหรือไม่ไปดี  ทั้งที่เราเป็นตัวตั้งตัวตีอยากไปมากกกกกก   แต่ไม่ได้เอาเสื้อผ้าออกมาไง  ถ้ากลับไปเอาก็คงโดนแม่ซัก  เผลอๆ ไม่ได้ออก

ในที่สุดก็ไป  โทรไปเคลียร์กับแม่เหมือนเดิมอ่ะ   แล้วก็ไปหาไกด์ที่บ้าน  ไปล้างหน้าล้างตาแต่งตัว  ออกไปพร้อมไกด์  ไปเจอกับพี่แอ๋วที่ผับเลย

พอไปถึง  ก็เห็นเค้าตรวจบัตรเข้มมากๆ   ดูบัตรเรานี่  ดูแล้วมองหน้า  อ่านทุกบรรทัดเลย  แล้วมองเราด้วยสายตาประมาณ....  เออ รู้น่า  ทำไมล่ะ  ก็แค่รูปติดบัตร มันผมสั้นทรงนักเรียน ม.ต้น  แล้วก็เพิ่งเต็ม 20 เมื่อเดือนที่แล้วนี่เอง

แต่ของไกด์ไม่ผ่าน  ขาดอีกเดือนเดียวอ่ะ   แบบ  โอ๊ยยยยย    พูดยังไง  ขอร้องก็แล้ว  ยกเหตุผลมาอ้างก็แล้ว  ด่าก็แล้ว   ก็เข้าไม่ได้

ไกด์แซดมากๆ  เราก็แซด  ถ้าเกิดมาแล้วเจอแบบนี้อ่ะ 

 

"พี่ หนูขอนะ  อีกเดือนเดียวเอง"

"พี่  หนูแค่มาดูกอล์ฟไมค์นะ  ไม่ได้เข้าไปกินเหล้าซะหน่อย"

"ทำไมอ่ะ พี่  ทีกอล์ฟไมค์อ่ะ  ไมค์มันก็ยังไม่ถึง 20 เหมือนกันอ่ะ"  อันนี้ฮาสุดแล้ว   พี่เค้าก็ยิ้มนะ  แต่ก็ไม่ให้เข้า

 

หลังๆ เลย กลายเป็นด่าซะเลย  จนพี่แอ๋ว พี่มด ต้องดึงไกด์ออกมาสงบสติอารมณ์  ไกด์เข้าไม่ได้  มาเสียเที่ยวแท้ๆ  เราก็เลยไม่เข้าด้วย   ตอนนั้นยังคิดอะไรไม่ออก   เลยไปอยู่เป็นเพื่อนไกด์   ก็โทรไปหาซีซาร์ เพราะซีซาร์มันอยู่ผับข้างๆ 

คือมันก็อายุเท่าไมค์แหละ  แต่มันเป็นเพื่อนเจ้าของผับ เลยเข้าได้  เลยให้ออกมารับเรากับไกด์  เข้าไปนั่งเล่นอยู่ในนั้นฆ่าเวลาก่อน    แต่ก็น่าเบื่ออ่ะ ไม่สนุกเลย  

ไกด์เลยชวนไปเอสพลานาด  ห้างเค้าก็จะปิดแล้ว  ร้านไอติมจะปิดแล้วด้วย   ตอนที่เราไปสั่งน้ำกัน  มานั่งกินตรงโซฟาข้างนอก  เรานี่แทบจะนอนเลย   ปวดท้อง  แล้วหัวก็กำลังคิดว่าคืนนี้จะเอายังไงต่อ

ส่วนไกด์ก็อยู่ในโหมดระบายอารมณ์   นั่งกันอยู่ถึงเที่ยงคืน   ก็กลับไปที่ผับ   เพราะเรากะว่าจะแวบเข้าแวบออกมาหาไกด์ด้วย  เพราะไกด์จะรอกลับพร้อมพี่แอ๋ว   จะปล่อยให้ยืนอยู่ข้างนอกคนเดียวก็ไม่ดี  ให้ไปอยู่ Motown ก็เป็นห่วง 

ในขณะที่เรากำลังจะเข้าไป   กอล์ฟไมค์ก็มาพอดี   แต่เราไม่เห็นตอนลงรถ  เพราะรีบเข้าไปก่อน   เหลือแต่ไกด์  อ่ะนะ  

พอเข้าไปรู้ว่าโต๊ะพี่แอ๋วอยู่ตรงไหน ก็รีบออกมาหาไกด์เลย   ผับนี้กว้างมาก   คนก็เยอะ  จนแทบไม่มีทางเดิน   นี่ถ้าพี่เบิ้ลไม่ออกมารับเราก็หาโต๊ะไม่เจอนะ   พี่แอ๋วจองโต๊ะซะติดเวทีด้านข้างเลย

ออกมาก็ไม่เจอไกด์แล้ว  เลยรู้ว่าไกด์กลับกัยซีซาร์แล้ว   ก็สบายใจหน่อย  มีเพื่อนกลับ  แต่เสียดายแทนไกด์อ่ะ   มาเสียเที่ยว

เราก็เลยเข้าไปรอดูกอล์ฟไมค์ข้างใน   พี่เบิ้ลก็เมานะเนี่ย   ดึงเรากับพี่แอ๋วลุกขึ้นเต้นใหญ่เลย มันดีเหมือนกัน   พยายามดึงตัวเองไม่ให้กินเหล้า   เพราะวันนี้นัดกับเอมไปดูหนังด้วย  เดี๋ยวแฮงค์

 

 

เที่ยงคืนครึ่งกว่าๆ  กอล์ฟไมค์ก็ขึ้นร้อง  อยากจะกรี๊ดค่ะ  แต่ก็ไม่ได้กรี๊ด  แค่ยิ้มออกมาเฉยๆ

กอล์ฟออกมาก่อน  แล้วก็ตามด้วยไมค์   ไมค์ทำผมทรงจินออกมาอีกแล้ว แต่ใส่หมวกไว้  

คนในผับก็ดูสนุกสนานกับกอล์ฟไมค์ดีนะ   พอออกมา  ได้ยินคนที่ยืนข้างหลัง พูดกัน   หล่ออ่ะ  น่ารัก  หน้าใสมากเลย (อันนี้พี่ขวัญชมไม่ขาดปาก)

ร้องเพลงอะไรบ้าง  จำไม่ได้ทั้งนั้น   แต่ถ่ายคลิปเพลง คนใจง่าย มาได้     มือถือกล้องไว้  แต่ตามองตัวจริง  ตอนกอล์ฟหันมาเล่นกล้องทางนี้  เลยถ่ายออกมาไม่ค่อยชัดเลย

ร้องเพลงแล้วก็ทักทาย   กอล์ฟ  เกร็งนะๆ    มีทักทายคนรอบเวที   เราก็  อ่ะ กอล์ฟยื่นมือมาให้จับ  

ปกติจะไม่ค่อยชอบเข้าไปเยื้อแย่งจับมือหรอก  แต่เรามันดันอยู่ตรงที่กอล์ฟเดินมาพอดี  

แล้วทางด้านเรา  ผู้หญิงที่สามารถยื่นมือไปให้กอล์ฟจับได้  ก็มีแต่เรากับพี่แอ๋ว   ไม่ยื่นมือไปให้มันจับเดี๋ยวจะหาว่าหยิ่ง (เอ่อ  เราคงเข้าใจผิด ไม่ใช่ดารา)

ตอนนี้ฮากอล์ฟ  ไม่รู้คิดไปเองเปล่า  แต่แกจับมือฉันแล้วเหมือนดึงไว้  เพราะลังเลว่าจะจับมือไหนต่อดี  5555+   

ไม่เคยเจอกอล์ฟบีบมือแน่นขนาดนี้  ประมาณว่า กูเลือกจับมือผู้หญิงไว้ก่อนจะปลอดภัยกว่า

ส่วนไมค์ก็จับปกติเหมือนทุกๆ ครั้ง  

วันนี้ไมค์เอนเตอร์เทนมากๆ   มีแต่คนบอกว่า ไมค์กระดี๊กระด๊าเป็นพิเศษ....เออ  ฉันก็คิดเหมือนกัน   ดีใจที่ได้เข้าผับเหรอ 

มีการหันมาเล่นตากับพี่แอ๋วด้วย  ประมาณว่า ยังตามเข้ามาถึงนี่ได้อีก   แต่จะว่าไป  ก็พอจะดูได้ไม่ยากอ่ะ  ว่าคนไหนแฟนคลับบ้าง  เพราะมากันได้ไม่กี่คนเอง

กอล์ฟก็มายิ้มทักทายพี่แอ๋ว  อันนี้คงจะประมาณว่า  แต่งงานแล้ว ยังตามจริงๆ ด้วย อย่างที่พี่แอ๋วบอก

แล้วก็จริงค่ะ  กอล์ฟไมค์  เอโระมากมาย   ดูแล้วเคลิ้ม   โดยเฉพาะเพลง Slowmotion มันส์มากๆ  แดนเซอร์ก็เต้นสวย

เพลงคนที่ถูกรักก็ชอบ  กอล์ฟร้องดีมาก 

ตอนแรกคิดว่าจะมาร้องแค่อย่างมาก 5 เพลง  แต่นี่  มีร้องเพลงของคนอื่นด้วย  เกือบจะตี 2  คุ้มมากๆ กับงานนี้ 

ตอนแรกคิดว่ากอล์ฟไมค์จะมาแบบสะลึมสะลือรบกวนเวลานอนของมัน  แต่มันคงจะสนุกกันมากกว่า  โดยเฉพาะไมค์

พอตอนออกมารอบหลัง  

ไมค์!!!!   ไมค์  น่ารักอะไรอย่างนี้   ผมแกเปิดหน้าเปิดตา  รวบจุกไว้   

แล้วเราก็ได้ยินคนข้างหลัง  สรรเสริญกันเป็นแถบๆ   "หน้าสวยมากเลยอ่า"  ยังความปลาบปลื้มาให้แก่เรา   เด็กฉันๆ  (เกี่ยวอะไรกัน)

คนในผับก็สนุกกับกอล์ฟไมค์กันมาก  เราเลยไม่ค่อยเกร็งเท่าไหร่   สนุกได้เต็มที่  เค้าก็ร้องเพลงตามกันได้  เราล่ะ มีความสุข

จนกอล์ฟไมค์จะกลับแล้ว   มองหาพี่แอ๋วไม่เจอ  เลยออกไปข้างนอก   เพิ่งรู้สึกว่าอึดอัดกับคนเยอะๆ ก็ตอนดูจบแล้ว  (ซะงั้น ก่อนหน้านี้  สนุกอย่างเดียว)

ตอนแรกก็กะจะโฟนอินกับไกด์  แต่แบตเรามันจะหมดอ่ะ คุยไม่รู้เรื่องเลย   เลยได้แค่ช่วงไฟท์ฟอยู

ออกไปเจอคุณแม่เค้า  พี่แอ๋วก็ดักรออยู่ข้างหลังรถ  จนกอล์ฟไมค์ออกมา  พี่แอ๋วเรียกไมค์ถ่ายรูป  น้องก็หันมาทำท่าแร๊พโย่ให้  น่ารักอะไรอย่างนี้  

กอล์ฟ...ไม่เป็นไรนะ  กอล์ฟ   ตอนนั้นเห็นสีหน้ากอล์ฟแล้ว  น้อยมาก ที่กอล์ฟจะแสดงสีหน้าแบบนี้

ส่งกอล์ฟไมค์เสร็จแล้ว  เราก็ไม่ได้เข้าไปข้างในอีกเลย  รอจนผับปิด  เพื่อนๆ พี่แอ๋วออกมา  ก็กลับ  เราไปนอนกลับพี่แอ๋ว 

กว่าจะถึงบ้านก็ตี 3 กว่า   ยังไม่ง่วงเลย  อารมณ์กอล์ฟไมค์ค้าง  แต่ตาจะปิดอยู่แล้ว  

ถ่ายกอล์ฟไมค์มาได้น้อยมากเลยอ่ะ  เมมเต็มทั้ง 2 อัน  ก็ตั้ง 3 งานอ่ะ  ทั้ง MORKS  พิช  กอล์ฟไมค์   ขนาดลบรูปที่กองถ่ายออกแล้วนะ 

มันเต็มเร็วเพราะอัดวิดิโออ่ะแหละ  ทั้งของ MORKS ของ กอล์ฟไมค์เลย

 

 

รูปชัดๆ ได้แค่นี้แหละ   อยู่มุมข้าง  ตาก็ไม่ได้ดูกล้อง มัวแต่มองกอล์ฟไมค์

 

 

 

 

 

 

 

ทั้งที่อยู่ทางด้านกอล์ฟ   แต่ทำไมถ่ายมาได้แต่ไมค์เยอะกว่าก็ไม่รู้

 

กว่าจะได้นอนก็ตี 4   ตอนเข้า  แม่โทรมาปลุกก่อนนาฬิกาเราปลุกซะอีก   ซักนู่นซักนี่   เราก็ไม่รู้จะตอบยังไงเลย  

แล้วก็ลุกมาดูสังข์ทอง   บอกพี่แอ๋วไว้แล้ว  ไม่ว่าจะนอนตีอะไร  ก็ต้องตื่นมาดูให้ได้    ดูเสร็จ   อาบน้ำแต่งตัวออกจากห้องพี่แอ๋ว  ไปหาเอม  พี่แอ๋ว พี่เบิ้ล พี่ขวัญยังไม่ตื่นกันเลยอ่ะ

ทำไม  เรามันยุ่งอย่างนี้เนี่ย   มาดูหนังกับเอม  เพราะเอมต้องดูรอบเช้า  จะได้กลับสระบุรีทัน  

 

ไปดูปิดเทอมใหญ่กัน

โฟกัสน่ารักดี   เราน้ำตาซึมนิดๆ  ตอนที่โฟกัสร้องเพลงอัดวิดิโออ่ะ  "ตับของเธอมีปัญหามั้ย"    แต่เราก็ไม่เคยรู้สึกอย่างนั้นว่ะ

เรื่องของนานา  น่ารัก  เป็นเราเอง  เราก็เลือกไม่ถูกว่าจะเอาคนไหนดี

ของ C เอ่อ  เรื่องนี้   กระทบตัวเอง   ไม่รู้ว่า ที่เร