counter 11,617

☆ Lips ☆

ไม่ไหวแล้ว    PV ตัวนี้ต้องอัพ   ละลายกันไปเลย

KAT-TUN พันธุ์ร็อค  แต่เป็นร็อคที่สวย (แรด) โคตรรรรรรรรร

ไปดูภาพเองดีกว่า   เพราะมันเกินคำบรรยาย


แคปมั่วๆ นะ   เพราะว่า  เอ่อ.........มือสั่นค่ะ  สายตาของเมะและจิน  กรีดลึกเข้าไปถึงหัวใจ



แล้วทำไมแกจะต้องทาอายแชโดว์สีดำอยู่คนเดียวด้วยวะ   แค่นี้ยังสวยไม่พออีกรึไง  แค่สายตา กับท่าทางยั่วยวน (อิจิน) ของแก   ฉันก็จะเลือดหมดตัวตายอยู่แล้ว




อิจิน   เซ็กซี่ได้อีก




แรดได้อีกนะ  ริมฝีปากนั้น !!!  เก็บไว้ให้จินคนเดียวเหอะ




แกนี่ให้อารมณ์เหมือน Butterfly เลย




หล่อได้อีกนะ 







แรดเกินไปแล้วววววววววววววววววว!!!!!!!!!!!!!  กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด





ภาพนี้คงโหดได้ใจพี่ปอ......คุณสามี 5555+





จุนโนะ....คุณชายให้อารมณ์เจ้าชายน้ำแข็งมาก  (ผมที่มันชี้เด่ๆ เนี่ยแหละ  ใครคิดให้แกวะ)





พี่คิ  เท่ห์ได้อีก





ทัตจังงงงงงงงงงงงงงง  คุณเธอยังสวยไม่เปลี่ยนแปลงงง  ความงามของคุณเธอพุ่งถึงขีดสุด





เอ่อ.....ไม่ต้องเลียนแบบเมะก็ได้นะ  ไอ้ท่าแลบลิ้นเนี่ย





หล่อเวอร์ล่ะ  จุนโนะ





พี่ยู.....เหมือนเค้าจะแคปพี่ยูไม่ค่อยจะติดเท่าไหร่เลย  เปล่าลำเอียงน้า





อ๊ากกกกกกกกกกกกก!!!! ไหล่นี้น่าลูบไล้





อิจิน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!





รูปนี้  จริงๆ มันคงเสียอ่ะ  แต่ได้อารมณ์คู่ฟิค  จุนโนะ-ทัตซึยะ





คู่สามี-ภรรยา





เย้  ยังมีพี่ยูอยู่





ร็อคได้อีก  ตาก็ดำ  เล็บก็ดำ........แก!!!!!  สวยกว่าฉันอีก








 

ทำไมรูปสุดท้าย  มันเป็นจุนโนะล่ะเนี่ย

แต่คุณชายท่านก็หล่อ   PV นี้  อนุโลมให้

จะว่าไป  แกก็เข้ากับผมทรงนี้ใช้ได้อยู่



พอล่ะ   อัพไป  แคปรูปไป  จะกระอักเลือดตาย  เพราะความแรดของเมะ  

พรุ่งนี้มีพรีเซนต์งาน  แต่.........ถ้าไม่อัพคืนนี้   ไม่ได้หลับไม่ได้นอนกันพอดี

☆ Lips ☆

ไม่ไหวแล้ว    PV ตัวนี้ต้องอัพ   ละลายกันไปเลย

KAT-TUN พันธุ์ร็อค  แต่เป็นร็อคที่สวย (แรด) โคตรรรรรรรรร

ไปดูภาพเองดีกว่า   เพราะมันเกินคำบรรยาย


แคปมั่วๆ นะ   เพราะว่า  เอ่อ.........มือสั่นค่ะ  สายตาของเมะและจิน  กรีดลึกเข้าไปถึงหัวใจ



แล้วทำไมแกจะต้องทาอายแชโดว์สีดำอยู่คนเดียวด้วยวะ   แค่นี้ยังสวยไม่พออีกรึไง  แค่สายตา กับท่าทางยั่วยวน (อิจิน) ของแก   ฉันก็จะเลือดหมดตัวตายอยู่แล้ว




อิจิน   เซ็กซี่ได้อีก




แรดได้อีกนะ  ริมฝีปากนั้น !!!  เก็บไว้ให้จินคนเดียวเหอะ




แกนี่ให้อารมณ์เหมือน Butterfly เลย




หล่อได้อีกนะ 







แรดเกินไปแล้วววววววววววววววววว!!!!!!!!!!!!!  กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด





ภาพนี้คงโหดได้ใจพี่ปอ......คุณสามี 5555+





จุนโนะ....คุณชายให้อารมณ์เจ้าชายน้ำแข็งมาก  (ผมที่มันชี้เด่ๆ เนี่ยแหละ  ใครคิดให้แกวะ)





พี่คิ  เท่ห์ได้อีก





ทัตจังงงงงงงงงงงงงงง  คุณเธอยังสวยไม่เปลี่ยนแปลงงง  ความงามของคุณเธอพุ่งถึงขีดสุด





เอ่อ.....ไม่ต้องเลียนแบบเมะก็ได้นะ  ไอ้ท่าแลบลิ้นเนี่ย





หล่อเวอร์ล่ะ  จุนโนะ





พี่ยู.....เหมือนเค้าจะแคปพี่ยูไม่ค่อยจะติดเท่าไหร่เลย  เปล่าลำเอียงน้า





อ๊ากกกกกกกกกกกกก!!!! ไหล่นี้น่าลูบไล้





อิจิน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!





รูปนี้  จริงๆ มันคงเสียอ่ะ  แต่ได้อารมณ์คู่ฟิค  จุนโนะ-ทัตซึยะ





คู่สามี-ภรรยา





เย้  ยังมีพี่ยูอยู่





ร็อคได้อีก  ตาก็ดำ  เล็บก็ดำ........แก!!!!!  สวยกว่าฉันอีก








 

ทำไมรูปสุดท้าย  มันเป็นจุนโนะล่ะเนี่ย

แต่คุณชายท่านก็หล่อ   PV นี้  อนุโลมให้

จะว่าไป  แกก็เข้ากับผมทรงนี้ใช้ได้อยู่



พอล่ะ   อัพไป  แคปรูปไป  จะกระอักเลือดตาย  เพราะความแรดของเมะ  

พรุ่งนี้มีพรีเซนต์งาน  แต่.........ถ้าไม่อัพคืนนี้   ไม่ได้หลับไม่ได้นอนกันพอดี

- เหนื่อยกับความพยายาม -

เหนื่อย

เหนื่อยจริงๆ

แต่จะท้อก็ไม่ได้   ถ้าเราท้อแล้วต่อไปจะเป็นยังไง  ดูอย่างพ่อเราสิ  

พยายามมาทั้งชีวิต  กว่าจะมีให้เราได้ขนาดนี้   แต่พ่อก็ยังไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ

อยากร้องไห้  แต่มันก็มีน้ำตาไหลออกมาแค่หยดเดียว

น่าเสียดายนะ   ที่เกิดมา  ได้แค่นี้   ไม่มีอะไรซักอย่าง

หลายๆ คนบอกว่า

ความพยายามอยู่ที่ไหน   ความสำเร็จอยู่ที่นั่น

มันก็คงจะจริงแหละนะ   แต่ว่า......กว่าความสำเร็จจะมาถึง    พวกเราคงจะตายไปพร้อมกับความพยายามก่อน

สมัยนี้น่ะ   จะอยู่ได้  ไม่ใช่อาศัยแต่ความพยายามเท่านั้นนะ    มันต้องมีโอกาสเข้ามาด้วย   ถ้าไม่มีโอกาส  ก็อยู่ไม่รอด

ถ้าไม่มีอะไรมาสนับสนุน  ก้ก้าวต่อไปไม่ได้

แล้วคนระดับล่างๆ อย่างเรา  จะให้เอาอะไรมาสนับสนุนล่ะ   เงินก็ไม่มี  ไม่มีชื่อเสียง   ไม่มีอะไรซักอย่าง   ที่จะทำให้ได้มา

ไมค์....ที่ไมค์เคยพูดไว้น่ะ  มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ นะ

"ความพยายาม  มันก็เป็นได้แค่ความพยายาม"

ตอนที่เราฟังนะ   เราสะอึกนะ   ไมค์พูดตรงกับที่เรารู้สึกมากเลย

ความพยายาม  มันก็เป็นได้แค่ความพยายาม  เราไม่มีอะไรมาช่วยเหลือ   ไม่มีโอกาสให้เข้ามา   เราก็อยู่ได้แค่ตรงนี้  ถึงจะพยายามแค่ไหนก็เถอะ

มันเหนื่อยนะ   ที่ไม่ว่าทำอะไรแค่ไหน  ก็ไม่เกิดผลอะไรเลย

มีเรื่องอะไรต่ออะไรมากมาย  ที่ทำให้เราต้องมานั่งคิด    เราก็ไม่รู้จะคิดไปทำไม  แต่ถ้าไม่คิด   แล้วจะปล่อยให้เรื่องมันเป็นอย่างนี้ต่อไปเหรอ

เป็นห่วงทุกคน  เป็นห่วงพ่อ  เป็นห่วงแม่  ต่อไปจะทำยังไง

บางทีก็อยากอยู่คนเดียว    อยากนั่งคิดอะไรตามลำพัง

ช่วงนี้ทำงานมาก  จนแทบไม่มีเวลามานั่งหาทางคิดแก้ปัญหา  หรือคิดจะทำอะไรให้มันดีขึ้นเลย

นิยายก็ไม่ได้แต่ง   เบื่อมากมาย

พยายามคิด   เอาเถอะ    ตอนนี้เราอายุยังน้อยอยู่    เอาเถอะ  ต่อไปยังต้องเจออะไรอีกมาก  

ออกไปข้างนอก   ก็อยู่ตามปกติ    อยู่ในบ้าน  ทำงานบ้าน  ทำอะไรแล้ว  ก็เจอแต่ปัญหาเดิมๆ อีกเหมือนเคย

พอละ   ไม่อยากคิดมาก  (ถึงมันจะทำไม่ค่อยจะได้ก็เหอะ)

ถึงจะเป็นได้แค่ความพยายาม   แต่มันก็ต้องพยายามต่อไป    ไม่งั้นจะอยู่ได้ยังไง

............................

.......................

..................

...............

........

...

ขอบคุณ  พ่อ  ที่ทำงานหนักเพื่อครอบครัว  เพื่อให้เราได้มีเงินใช้

ขอบคุณ  แม่  ที่ดูแลเรามาตลอด   ถึงเราจะดื้อจะซน   จะเถียงกับแม่   แต่เราก็รักแม่

ขอบคุณ  เอม  น้องสาวของพี่   ที่อยู่ข้างๆ พี่

ขอบคุณ  พี่ฟ้า  ที่ช่วยเล็กหลายๆ เรื่องเลย  

ขอบคุณ  พี่กิกิ  ที่เป็นที่ปรึกษาให้นา   คอยชี้แนะ  คอยให้คำแนะนำ

ขอบคุณ  พี่แอ๋ว  พี่สาวที่แสนดีเสมอมา

ขอบคุณ   พี่ปอ  ที่มีอะไรสนุกๆ มาให้ทำตลอด

ขอบคุณ  ไกด์  ถ้าไม่มีไกด์คุยด้วย  เราคงเหงา  จนต้องกลับไปคิดมากอีก

ขอบคุณ   เดช  จริงๆ  เวลาไม่ได้คุยเอ็มกับแกก็ไม่ได้ฮาเลย

ขอบคุณ  เฟน  ที่ช่วยเราทำการบ้าน

ขอบคุณน้องๆ อีกหลายคน   ที่นับถือพี่เป็นพี่




ที่สำคัญ

สุขสันต์วันเกิดนะคะ   พ่อ

หนูไม่มีอะไรจะให้พ่อเลย   แต่หนูจะเป็นเด็กดี  จะเรียนให้จบเร็วๆ  พ่อจะได้ไม่ลำบาก   พ่อจะได้มีเวลาทำตามความฝันของพ่อที่อยากจะทำ

หนูจะไม่มีพยายามสร้างปัญหาให้ครอบครังต้องหนักใจ

ขอบคุณพ่อมากๆ  ที่เป็นพ่อที่ดี เป็นผู้นำครอบครัวที่ดี   ถึงแม้เราจะมีกันแค่นี้  ไม่รวย  แต่ไม่มีอะไร  แต่พ่อก็ทำให้พวกเรามีกิน มีใช้  ไม่ลำบาก

หนูรักพ่อค่ะ  พ่ออยู่กับหนูนานๆ นะ   เห็นหนูได้ประสบความสำเร็จ  แล้วก็ได้สบาย  ให้หนูได้เลี้ยงพ่อกับแม่บ้าง

ตอนนี้ความฝันของหนู  มีแค่เรียนจบเร็วๆ มีงานดีๆ ทำ  เก็บเงินได้เยอะๆ เร็วๆ  ซื้อรถ ซื้อบ้านให้พ่อกับแม่

☆ Lips ☆

ไม่ไหวแล้ว    PV ตัวนี้ต้องอัพ   ละลายกันไปเลย

KAT-TUN พันธุ์ร็อค  แต่เป็นร็อคที่สวย (แรด) โคตรรรรรรรรร

ไปดูภาพเองดีกว่า   เพราะมันเกินคำบรรยาย


แคปมั่วๆ นะ   เพราะว่า  เอ่อ.........มือสั่นค่ะ  สายตาของเมะและจิน  กรีดลึกเข้าไปถึงหัวใจ



แล้วทำไมแกจะต้องทาอายแชโดว์สีดำอยู่คนเดียวด้วยวะ   แค่นี้ยังสวยไม่พออีกรึไง  แค่สายตา กับท่าทางยั่วยวน (อิจิน) ของแก   ฉันก็จะเลือดหมดตัวตายอยู่แล้ว




อิจิน   เซ็กซี่ได้อีก




แรดได้อีกนะ  ริมฝีปากนั้น !!!  เก็บไว้ให้จินคนเดียวเหอะ




แกนี่ให้อารมณ์เหมือน Butterfly เลย




หล่อได้อีกนะ 







แรดเกินไปแล้วววววววววววววววววว!!!!!!!!!!!!!  กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด





ภาพนี้คงโหดได้ใจพี่ปอ......คุณสามี 5555+





จุนโนะ....คุณชายให้อารมณ์เจ้าชายน้ำแข็งมาก  (ผมที่มันชี้เด่ๆ เนี่ยแหละ  ใครคิดให้แกวะ)





พี่คิ  เท่ห์ได้อีก





ทัตจังงงงงงงงงงงงงงง  คุณเธอยังสวยไม่เปลี่ยนแปลงงง  ความงามของคุณเธอพุ่งถึงขีดสุด





เอ่อ.....ไม่ต้องเลียนแบบเมะก็ได้นะ  ไอ้ท่าแลบลิ้นเนี่ย





หล่อเวอร์ล่ะ  จุนโนะ





พี่ยู.....เหมือนเค้าจะแคปพี่ยูไม่ค่อยจะติดเท่าไหร่เลย  เปล่าลำเอียงน้า





อ๊ากกกกกกกกกกกกก!!!! ไหล่นี้น่าลูบไล้





อิจิน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!





รูปนี้  จริงๆ มันคงเสียอ่ะ  แต่ได้อารมณ์คู่ฟิค  จุนโนะ-ทัตซึยะ





คู่สามี-ภรรยา





เย้  ยังมีพี่ยูอยู่





ร็อคได้อีก  ตาก็ดำ  เล็บก็ดำ........แก!!!!!  สวยกว่าฉันอีก








 

ทำไมรูปสุดท้าย  มันเป็นจุนโนะล่ะเนี่ย

แต่คุณชายท่านก็หล่อ   PV นี้  อนุโลมให้

จะว่าไป  แกก็เข้ากับผมทรงนี้ใช้ได้อยู่



พอล่ะ   อัพไป  แคปรูปไป  จะกระอักเลือดตาย  เพราะความแรดของเมะ  

พรุ่งนี้มีพรีเซนต์งาน  แต่.........ถ้าไม่อัพคืนนี้   ไม่ได้หลับไม่ได้นอนกันพอดี

- เหนื่อยกับความพยายาม -

เหนื่อย

เหนื่อยจริงๆ

แต่จะท้อก็ไม่ได้   ถ้าเราท้อแล้วต่อไปจะเป็นยังไง  ดูอย่างพ่อเราสิ  

พยายามมาทั้งชีวิต  กว่าจะมีให้เราได้ขนาดนี้   แต่พ่อก็ยังไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ

อยากร้องไห้  แต่มันก็มีน้ำตาไหลออกมาแค่หยดเดียว

น่าเสียดายนะ   ที่เกิดมา  ได้แค่นี้   ไม่มีอะไรซักอย่าง

หลายๆ คนบอกว่า

ความพยายามอยู่ที่ไหน   ความสำเร็จอยู่ที่นั่น

มันก็คงจะจริงแหละนะ   แต่ว่า......กว่าความสำเร็จจะมาถึง    พวกเราคงจะตายไปพร้อมกับความพยายามก่อน

สมัยนี้น่ะ   จะอยู่ได้  ไม่ใช่อาศัยแต่ความพยายามเท่านั้นนะ    มันต้องมีโอกาสเข้ามาด้วย   ถ้าไม่มีโอกาส  ก็อยู่ไม่รอด

ถ้าไม่มีอะไรมาสนับสนุน  ก้ก้าวต่อไปไม่ได้

แล้วคนระดับล่างๆ อย่างเรา  จะให้เอาอะไรมาสนับสนุนล่ะ   เงินก็ไม่มี  ไม่มีชื่อเสียง   ไม่มีอะไรซักอย่าง   ที่จะทำให้ได้มา

ไมค์....ที่ไมค์เคยพูดไว้น่ะ  มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ นะ

"ความพยายาม  มันก็เป็นได้แค่ความพยายาม"

ตอนที่เราฟังนะ   เราสะอึกนะ   ไมค์พูดตรงกับที่เรารู้สึกมากเลย

ความพยายาม  มันก็เป็นได้แค่ความพยายาม  เราไม่มีอะไรมาช่วยเหลือ   ไม่มีโอกาสให้เข้ามา   เราก็อยู่ได้แค่ตรงนี้  ถึงจะพยายามแค่ไหนก็เถอะ

มันเหนื่อยนะ   ที่ไม่ว่าทำอะไรแค่ไหน  ก็ไม่เกิดผลอะไรเลย

มีเรื่องอะไรต่ออะไรมากมาย  ที่ทำให้เราต้องมานั่งคิด    เราก็ไม่รู้จะคิดไปทำไม  แต่ถ้าไม่คิด   แล้วจะปล่อยให้เรื่องมันเป็นอย่างนี้ต่อไปเหรอ

เป็นห่วงทุกคน  เป็นห่วงพ่อ  เป็นห่วงแม่  ต่อไปจะทำยังไง

บางทีก็อยากอยู่คนเดียว    อยากนั่งคิดอะไรตามลำพัง

ช่วงนี้ทำงานมาก  จนแทบไม่มีเวลามานั่งหาทางคิดแก้ปัญหา  หรือคิดจะทำอะไรให้มันดีขึ้นเลย

นิยายก็ไม่ได้แต่ง   เบื่อมากมาย

พยายามคิด   เอาเถอะ    ตอนนี้เราอายุยังน้อยอยู่    เอาเถอะ  ต่อไปยังต้องเจออะไรอีกมาก  

ออกไปข้างนอก   ก็อยู่ตามปกติ    อยู่ในบ้าน  ทำงานบ้าน  ทำอะไรแล้ว  ก็เจอแต่ปัญหาเดิมๆ อีกเหมือนเคย

พอละ   ไม่อยากคิดมาก  (ถึงมันจะทำไม่ค่อยจะได้ก็เหอะ)

ถึงจะเป็นได้แค่ความพยายาม   แต่มันก็ต้องพยายามต่อไป    ไม่งั้นจะอยู่ได้ยังไง

............................

.......................

..................

...............

........

...

ขอบคุณ  พ่อ  ที่ทำงานหนักเพื่อครอบครัว  เพื่อให้เราได้มีเงินใช้

ขอบคุณ  แม่  ที่ดูแลเรามาตลอด   ถึงเราจะดื้อจะซน   จะเถียงกับแม่   แต่เราก็รักแม่

ขอบคุณ  เอม  น้องสาวของพี่   ที่อยู่ข้างๆ พี่

ขอบคุณ  พี่ฟ้า  ที่ช่วยเล็กหลายๆ เรื่องเลย  

ขอบคุณ  พี่กิกิ  ที่เป็นที่ปรึกษาให้นา   คอยชี้แนะ  คอยให้คำแนะนำ

ขอบคุณ  พี่แอ๋ว  พี่สาวที่แสนดีเสมอมา

ขอบคุณ   พี่ปอ  ที่มีอะไรสนุกๆ มาให้ทำตลอด

ขอบคุณ  ไกด์  ถ้าไม่มีไกด์คุยด้วย  เราคงเหงา  จนต้องกลับไปคิดมากอีก

ขอบคุณ   เดช  จริงๆ  เวลาไม่ได้คุยเอ็มกับแกก็ไม่ได้ฮาเลย

ขอบคุณ  เฟน  ที่ช่วยเราทำการบ้าน

ขอบคุณน้องๆ อีกหลายคน   ที่นับถือพี่เป็นพี่




ที่สำคัญ

สุขสันต์วันเกิดนะคะ   พ่อ

หนูไม่มีอะไรจะให้พ่อเลย   แต่หนูจะเป็นเด็กดี  จะเรียนให้จบเร็วๆ  พ่อจะได้ไม่ลำบาก   พ่อจะได้มีเวลาทำตามความฝันของพ่อที่อยากจะทำ

หนูจะไม่มีพยายามสร้างปัญหาให้ครอบครังต้องหนักใจ

ขอบคุณพ่อมากๆ  ที่เป็นพ่อที่ดี เป็นผู้นำครอบครัวที่ดี   ถึงแม้เราจะมีกันแค่นี้  ไม่รวย  แต่ไม่มีอะไร  แต่พ่อก็ทำให้พวกเรามีกิน มีใช้  ไม่ลำบาก

หนูรักพ่อค่ะ  พ่ออยู่กับหนูนานๆ นะ   เห็นหนูได้ประสบความสำเร็จ  แล้วก็ได้สบาย  ให้หนูได้เลี้ยงพ่อกับแม่บ้าง

ตอนนี้ความฝันของหนู  มีแค่เรียนจบเร็วๆ มีงานดีๆ ทำ  เก็บเงินได้เยอะๆ เร็วๆ  ซื้อรถ ซื้อบ้านให้พ่อกับแม่

- Discovery Museum -

จะอัพตั้งแต่เมื่อวันอังคารล่ะ    แต่เดี๋ยวนี้เป็นไรไม่รู้  คร้านจะอัพได   ขี้เกียจพิมพ์

สงสัยคงเพราะว่า ไปพิมพ์งานมาทั้งวัน  ตั้งแต่เลิกเรียน  พิมพ์เสร็จก็กลับบ้าน  เล่นคอมก็ต้องพิมพ์ฟิค  พิมการบ้าน

เมื่อวันอังคาร  โดดเรียน....ไปพิพิธภัณฑ์กับอ.   เหอะๆๆ  โดดวิชานึงไปกับอีกวิชา   แต่ก็คุ้มนะ  สนุกดี   รู้สึกไม่เสียใจที่ได้มา

มีใครรู้จักบ้าง  

Discovery Museum  พิพิธภัณฑ์แห่งการเรียนรู้
  

อยู่มี่สนามหลวง   แถวๆ บริเวณวัดโพธิ์

ลองไปดูนะ    แล้วคุณจะได้พบกับพิพิธภัณฑ์ที่คุณคงจะไม่คุ้นเคยเท่าไหร่    เพราะส่วนมากที่เคยเจอ  คือ   วัตถุต่างๆ จะอยู่ในตู้กระจก  ห้ามแตะต้อง   มีแค่ป้ายบอกว่านี่คืออะไร  มีความเป็นมายังไง

แต่ที่นี่   ของหลายๆ อย่างๆ  สามารถจับต้องได้  ทดลองเล่นได้   มีเกมส์แปลกๆ ให้เล่น   ให้ลองค้าขายในสมัยอยุธยา  เกมส์ยิงปืนใหญ่ค่ายทหารพม่า (อันนี้เราไมได้เล่น เพราะคนเล่นกันเยอะ)

มีละครสั้นสนุกๆ  แทนการเล่าเรื่องจากแผ่นป้ายเพียงอย่างเดียว

แต่ห้องที่ดูครื้นเครงที่สุด ก็ห้องยุค 60  เป็นบาร์  ดูแล้วมีสีสัน   สนุกมากมาย     คิดถึงพ่อเลย  พ่อก็เป็นวัยรุ่นสมัยนั้น    เราว่า สมัยนั้น มันดูคลาสิกดีนะ   แต่ก็ไม่เสียดายหรอก  ที่เกิดมายุคนี้  เพราะมันตระการตามากขึ้น

มีทางเดินที่เหมือนเป็นแคทวอร์คให้เดินแบบกันด้วย  (เรากับเฟนไปเดินให้อ.ดูมา  5555+  อายว่ะ)

ไปกับน้องปี 1  ปี2 ไปกันแค่ 4 คนเอง

ไม่ได้ถ่ายรูปมานะ    เพราะไม่ได้เอากล้องไป   คือคิดว่ามันจะเหมือนพิพิธภัณฑ์ทั่วไปไง   ไม่ให้ถ่ายรูป  ไม่ให้ส่งเสียงดัง  ห้ามจับนั่นจับนี่

แล้วอีกอย่าง  คุณเฟนลี่โทรมาตอนหิ้วกระเป๋าออกจากบ้านพอดีเลยไม่ได้กลับเข้าไปหยิบ

แต่คราวหน้าต้องไปอีกแน่ๆ  แล้วก็หาโอกาสไปเองด้วย

จะไปถ่ายรูป

....................

.............

.......

...

วันนี้ก็เข้าเรียนไม่ทันอีกแล้ว    เลยไมได้เช็คชื่เลย  เฮ้อ   เซ็ง  จะสอบอยู่แล้ว  แต่ก็ไม่ได้ขยันเหมือนเคย

ก็เลยไปถ่ายรูปบ้านญวนกันมา  มีนัทไปด้วย  เลยได้สัมภาษณ์เยอะขึ้น   ขอบใจนัทมาก

แต่ที่ชอบที่สุด  คือบรรยากาศในสุสาน   วังเวงดี  




ถ่ายรูปในบ้านญวนกันมาเยอะมาก     แล้วก็ไปนั่งเล่นที่ศาลาท่าน้ำ  




สนุกดี   แต่เมื่อยขามากๆ   หลังๆ หงุดหงิดนิดหน่อย   เพราะร้อน

แล้วก็เข้าไปพิมพ์งานได้ชั่วโมงเดียวเอง    ก็ออกไปหาพี่ฟ้าที่สยาม  

เดินๆๆๆ  ต่อ   ไปซื้อของมากมาย (ของพี่ฟ้า)   แต่วันนี้กินฟูจิไม่หมดอ่ะ   วันนี้เป็นอะไรเนี่ย  เสียดายของจัง

พี่ฟ้าไปซื้อมือถือ   แล้วก็ซื้อให้เราเครื่องนึงด้วย  เพราะเราต้องการเครื่องจำเป็นด่วน  แล้วไปผ่อนพี่ฟ้าทีหลังเอา

ขอบคุณมากค่ะ    เล็กติดพี่ฟ้าอยู่จะครึ่งหมื่นแล้วนะ   (ไม่นับสารพัดที่พี่ฟ้าให้ และที่ขอไปโดยไม่ได้บอกว่าจะคืน)

อยากได้ชุดแซ็คร้าน Goofie-Mikie อ่ะ   สวยมากๆ เลย   เฮ่ออออ

ได้เงินมา  ต้องจ่ายอะไรอีกเยอะแยะ  คงไมได้เอาไปใช้เล่นหรอก

....................

.............

.......

...

หลายคนอยากเห็นลูกของเรากัน

วันนี้เอารูปลงเครื่องแล้ว



น่ารักมั้ยล่า  ^^  น้องกุชชี่ กับ น้องพราด้า

☆ Lips ☆

ไม่ไหวแล้ว    PV ตัวนี้ต้องอัพ   ละลายกันไปเลย

KAT-TUN พันธุ์ร็อค  แต่เป็นร็อคที่สวย (แรด) โคตรรรรรรรรร

ไปดูภาพเองดีกว่า   เพราะมันเกินคำบรรยาย


แคปมั่วๆ นะ   เพราะว่า  เอ่อ.........มือสั่นค่ะ  สายตาของเมะและจิน  กรีดลึกเข้าไปถึงหัวใจ



แล้วทำไมแกจะต้องทาอายแชโดว์สีดำอยู่คนเดียวด้วยวะ   แค่นี้ยังสวยไม่พออีกรึไง  แค่สายตา กับท่าทางยั่วยวน (อิจิน) ของแก   ฉันก็จะเลือดหมดตัวตายอยู่แล้ว




อิจิน   เซ็กซี่ได้อีก




แรดได้อีกนะ  ริมฝีปากนั้น !!!  เก็บไว้ให้จินคนเดียวเหอะ




แกนี่ให้อารมณ์เหมือน Butterfly เลย




หล่อได้อีกนะ 







แรดเกินไปแล้วววววววววววววววววว!!!!!!!!!!!!!  กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด





ภาพนี้คงโหดได้ใจพี่ปอ......คุณสามี 5555+





จุนโนะ....คุณชายให้อารมณ์เจ้าชายน้ำแข็งมาก  (ผมที่มันชี้เด่ๆ เนี่ยแหละ  ใครคิดให้แกวะ)





พี่คิ  เท่ห์ได้อีก





ทัตจังงงงงงงงงงงงงงง  คุณเธอยังสวยไม่เปลี่ยนแปลงงง  ความงามของคุณเธอพุ่งถึงขีดสุด





เอ่อ.....ไม่ต้องเลียนแบบเมะก็ได้นะ  ไอ้ท่าแลบลิ้นเนี่ย





หล่อเวอร์ล่ะ  จุนโนะ





พี่ยู.....เหมือนเค้าจะแคปพี่ยูไม่ค่อยจะติดเท่าไหร่เลย  เปล่าลำเอียงน้า





อ๊ากกกกกกกกกกกกก!!!! ไหล่นี้น่าลูบไล้





อิจิน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!





รูปนี้  จริงๆ มันคงเสียอ่ะ  แต่ได้อารมณ์คู่ฟิค  จุนโนะ-ทัตซึยะ





คู่สามี-ภรรยา





เย้  ยังมีพี่ยูอยู่





ร็อคได้อีก  ตาก็ดำ  เล็บก็ดำ........แก!!!!!  สวยกว่าฉันอีก








 

ทำไมรูปสุดท้าย  มันเป็นจุนโนะล่ะเนี่ย

แต่คุณชายท่านก็หล่อ   PV นี้  อนุโลมให้

จะว่าไป  แกก็เข้ากับผมทรงนี้ใช้ได้อยู่



พอล่ะ   อัพไป  แคปรูปไป  จะกระอักเลือดตาย  เพราะความแรดของเมะ  

พรุ่งนี้มีพรีเซนต์งาน  แต่.........ถ้าไม่อัพคืนนี้   ไม่ได้หลับไม่ได้นอนกันพอดี

- เหนื่อยกับความพยายาม -

เหนื่อย

เหนื่อยจริงๆ

แต่จะท้อก็ไม่ได้   ถ้าเราท้อแล้วต่อไปจะเป็นยังไง  ดูอย่างพ่อเราสิ  

พยายามมาทั้งชีวิต  กว่าจะมีให้เราได้ขนาดนี้   แต่พ่อก็ยังไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ

อยากร้องไห้  แต่มันก็มีน้ำตาไหลออกมาแค่หยดเดียว

น่าเสียดายนะ   ที่เกิดมา  ได้แค่นี้   ไม่มีอะไรซักอย่าง

หลายๆ คนบอกว่า

ความพยายามอยู่ที่ไหน   ความสำเร็จอยู่ที่นั่น

มันก็คงจะจริงแหละนะ   แต่ว่า......กว่าความสำเร็จจะมาถึง    พวกเราคงจะตายไปพร้อมกับความพยายามก่อน

สมัยนี้น่ะ   จะอยู่ได้  ไม่ใช่อาศัยแต่ความพยายามเท่านั้นนะ    มันต้องมีโอกาสเข้ามาด้วย   ถ้าไม่มีโอกาส  ก็อยู่ไม่รอด

ถ้าไม่มีอะไรมาสนับสนุน  ก้ก้าวต่อไปไม่ได้

แล้วคนระดับล่างๆ อย่างเรา  จะให้เอาอะไรมาสนับสนุนล่ะ   เงินก็ไม่มี  ไม่มีชื่อเสียง   ไม่มีอะไรซักอย่าง   ที่จะทำให้ได้มา

ไมค์....ที่ไมค์เคยพูดไว้น่ะ  มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ นะ

"ความพยายาม  มันก็เป็นได้แค่ความพยายาม"

ตอนที่เราฟังนะ   เราสะอึกนะ   ไมค์พูดตรงกับที่เรารู้สึกมากเลย

ความพยายาม  มันก็เป็นได้แค่ความพยายาม  เราไม่มีอะไรมาช่วยเหลือ   ไม่มีโอกาสให้เข้ามา   เราก็อยู่ได้แค่ตรงนี้  ถึงจะพยายามแค่ไหนก็เถอะ

มันเหนื่อยนะ   ที่ไม่ว่าทำอะไรแค่ไหน  ก็ไม่เกิดผลอะไรเลย

มีเรื่องอะไรต่ออะไรมากมาย  ที่ทำให้เราต้องมานั่งคิด    เราก็ไม่รู้จะคิดไปทำไม  แต่ถ้าไม่คิด   แล้วจะปล่อยให้เรื่องมันเป็นอย่างนี้ต่อไปเหรอ

เป็นห่วงทุกคน  เป็นห่วงพ่อ  เป็นห่วงแม่  ต่อไปจะทำยังไง

บางทีก็อยากอยู่คนเดียว    อยากนั่งคิดอะไรตามลำพัง

ช่วงนี้ทำงานมาก  จนแทบไม่มีเวลามานั่งหาทางคิดแก้ปัญหา  หรือคิดจะทำอะไรให้มันดีขึ้นเลย

นิยายก็ไม่ได้แต่ง   เบื่อมากมาย

พยายามคิด   เอาเถอะ    ตอนนี้เราอายุยังน้อยอยู่    เอาเถอะ  ต่อไปยังต้องเจออะไรอีกมาก  

ออกไปข้างนอก   ก็อยู่ตามปกติ    อยู่ในบ้าน  ทำงานบ้าน  ทำอะไรแล้ว  ก็เจอแต่ปัญหาเดิมๆ อีกเหมือนเคย

พอละ   ไม่อยากคิดมาก  (ถึงมันจะทำไม่ค่อยจะได้ก็เหอะ)

ถึงจะเป็นได้แค่ความพยายาม   แต่มันก็ต้องพยายามต่อไป    ไม่งั้นจะอยู่ได้ยังไง

............................

.......................

..................

...............

........

...

ขอบคุณ  พ่อ  ที่ทำงานหนักเพื่อครอบครัว  เพื่อให้เราได้มีเงินใช้

ขอบคุณ  แม่  ที่ดูแลเรามาตลอด   ถึงเราจะดื้อจะซน   จะเถียงกับแม่   แต่เราก็รักแม่

ขอบคุณ  เอม  น้องสาวของพี่   ที่อยู่ข้างๆ พี่

ขอบคุณ  พี่ฟ้า  ที่ช่วยเล็กหลายๆ เรื่องเลย  

ขอบคุณ  พี่กิกิ  ที่เป็นที่ปรึกษาให้นา   คอยชี้แนะ  คอยให้คำแนะนำ

ขอบคุณ  พี่แอ๋ว  พี่สาวที่แสนดีเสมอมา

ขอบคุณ   พี่ปอ  ที่มีอะไรสนุกๆ มาให้ทำตลอด

ขอบคุณ  ไกด์  ถ้าไม่มีไกด์คุยด้วย  เราคงเหงา  จนต้องกลับไปคิดมากอีก

ขอบคุณ   เดช  จริงๆ  เวลาไม่ได้คุยเอ็มกับแกก็ไม่ได้ฮาเลย

ขอบคุณ  เฟน  ที่ช่วยเราทำการบ้าน

ขอบคุณน้องๆ อีกหลายคน   ที่นับถือพี่เป็นพี่




ที่สำคัญ

สุขสันต์วันเกิดนะคะ   พ่อ

หนูไม่มีอะไรจะให้พ่อเลย   แต่หนูจะเป็นเด็กดี  จะเรียนให้จบเร็วๆ  พ่อจะได้ไม่ลำบาก   พ่อจะได้มีเวลาทำตามความฝันของพ่อที่อยากจะทำ

หนูจะไม่มีพยายามสร้างปัญหาให้ครอบครังต้องหนักใจ

ขอบคุณพ่อมากๆ  ที่เป็นพ่อที่ดี เป็นผู้นำครอบครัวที่ดี   ถึงแม้เราจะมีกันแค่นี้  ไม่รวย  แต่ไม่มีอะไร  แต่พ่อก็ทำให้พวกเรามีกิน มีใช้  ไม่ลำบาก

หนูรักพ่อค่ะ  พ่ออยู่กับหนูนานๆ นะ   เห็นหนูได้ประสบความสำเร็จ  แล้วก็ได้สบาย  ให้หนูได้เลี้ยงพ่อกับแม่บ้าง

ตอนนี้ความฝันของหนู  มีแค่เรียนจบเร็วๆ มีงานดีๆ ทำ  เก็บเงินได้เยอะๆ เร็วๆ  ซื้อรถ ซื้อบ้านให้พ่อกับแม่

- Discovery Museum -

จะอัพตั้งแต่เมื่อวันอังคารล่ะ    แต่เดี๋ยวนี้เป็นไรไม่รู้  คร้านจะอัพได   ขี้เกียจพิมพ์

สงสัยคงเพราะว่า ไปพิมพ์งานมาทั้งวัน  ตั้งแต่เลิกเรียน  พิมพ์เสร็จก็กลับบ้าน  เล่นคอมก็ต้องพิมพ์ฟิค  พิมการบ้าน

เมื่อวันอังคาร  โดดเรียน....ไปพิพิธภัณฑ์กับอ.   เหอะๆๆ  โดดวิชานึงไปกับอีกวิชา   แต่ก็คุ้มนะ  สนุกดี   รู้สึกไม่เสียใจที่ได้มา

มีใครรู้จักบ้าง  

Discovery Museum  พิพิธภัณฑ์แห่งการเรียนรู้
  

อยู่มี่สนามหลวง   แถวๆ บริเวณวัดโพธิ์

ลองไปดูนะ    แล้วคุณจะได้พบกับพิพิธภัณฑ์ที่คุณคงจะไม่คุ้นเคยเท่าไหร่    เพราะส่วนมากที่เคยเจอ  คือ   วัตถุต่างๆ จะอยู่ในตู้กระจก  ห้ามแตะต้อง   มีแค่ป้ายบอกว่านี่คืออะไร  มีความเป็นมายังไง

แต่ที่นี่   ของหลายๆ อย่างๆ  สามารถจับต้องได้  ทดลองเล่นได้   มีเกมส์แปลกๆ ให้เล่น   ให้ลองค้าขายในสมัยอยุธยา  เกมส์ยิงปืนใหญ่ค่ายทหารพม่า (อันนี้เราไมได้เล่น เพราะคนเล่นกันเยอะ)

มีละครสั้นสนุกๆ  แทนการเล่าเรื่องจากแผ่นป้ายเพียงอย่างเดียว

แต่ห้องที่ดูครื้นเครงที่สุด ก็ห้องยุค 60  เป็นบาร์  ดูแล้วมีสีสัน   สนุกมากมาย     คิดถึงพ่อเลย  พ่อก็เป็นวัยรุ่นสมัยนั้น    เราว่า สมัยนั้น มันดูคลาสิกดีนะ   แต่ก็ไม่เสียดายหรอก  ที่เกิดมายุคนี้  เพราะมันตระการตามากขึ้น

มีทางเดินที่เหมือนเป็นแคทวอร์คให้เดินแบบกันด้วย  (เรากับเฟนไปเดินให้อ.ดูมา  5555+  อายว่ะ)

ไปกับน้องปี 1  ปี2 ไปกันแค่ 4 คนเอง

ไม่ได้ถ่ายรูปมานะ    เพราะไม่ได้เอากล้องไป   คือคิดว่ามันจะเหมือนพิพิธภัณฑ์ทั่วไปไง   ไม่ให้ถ่ายรูป  ไม่ให้ส่งเสียงดัง  ห้ามจับนั่นจับนี่

แล้วอีกอย่าง  คุณเฟนลี่โทรมาตอนหิ้วกระเป๋าออกจากบ้านพอดีเลยไม่ได้กลับเข้าไปหยิบ

แต่คราวหน้าต้องไปอีกแน่ๆ  แล้วก็หาโอกาสไปเองด้วย

จะไปถ่ายรูป

....................

.............

.......

...

วันนี้ก็เข้าเรียนไม่ทันอีกแล้ว    เลยไมได้เช็คชื่เลย  เฮ้อ   เซ็ง  จะสอบอยู่แล้ว  แต่ก็ไม่ได้ขยันเหมือนเคย

ก็เลยไปถ่ายรูปบ้านญวนกันมา  มีนัทไปด้วย  เลยได้สัมภาษณ์เยอะขึ้น   ขอบใจนัทมาก

แต่ที่ชอบที่สุด  คือบรรยากาศในสุสาน   วังเวงดี  




ถ่ายรูปในบ้านญวนกันมาเยอะมาก     แล้วก็ไปนั่งเล่นที่ศาลาท่าน้ำ  




สนุกดี   แต่เมื่อยขามากๆ   หลังๆ หงุดหงิดนิดหน่อย   เพราะร้อน

แล้วก็เข้าไปพิมพ์งานได้ชั่วโมงเดียวเอง    ก็ออกไปหาพี่ฟ้าที่สยาม  

เดินๆๆๆ  ต่อ   ไปซื้อของมากมาย (ของพี่ฟ้า)   แต่วันนี้กินฟูจิไม่หมดอ่ะ   วันนี้เป็นอะไรเนี่ย  เสียดายของจัง

พี่ฟ้าไปซื้อมือถือ   แล้วก็ซื้อให้เราเครื่องนึงด้วย  เพราะเราต้องการเครื่องจำเป็นด่วน  แล้วไปผ่อนพี่ฟ้าทีหลังเอา

ขอบคุณมากค่ะ    เล็กติดพี่ฟ้าอยู่จะครึ่งหมื่นแล้วนะ   (ไม่นับสารพัดที่พี่ฟ้าให้ และที่ขอไปโดยไม่ได้บอกว่าจะคืน)

อยากได้ชุดแซ็คร้าน Goofie-Mikie อ่ะ   สวยมากๆ เลย   เฮ่ออออ

ได้เงินมา  ต้องจ่ายอะไรอีกเยอะแยะ  คงไมได้เอาไปใช้เล่นหรอก

....................

.............

.......

...

หลายคนอยากเห็นลูกของเรากัน

วันนี้เอารูปลงเครื่องแล้ว



น่ารักมั้ยล่า  ^^  น้องกุชชี่ กับ น้องพราด้า

- น้องกุชชี่ & น้องพราด้า -

เรามีลูกแล้วน้า    

ชื่อ น้องกุชชี่กับน้องพราด้า  (แรดมั้ย  555+  พี่ฟ้าตั้งให้)

เป็นแฮม   อายุ....ไม่รู้เท่าไหร่    5555+   ตัวผู้กับตัวเมีย

ตอนแรกจะให้ชื่อ  น้อง ซูชิ แซลมอน  พุดดิ้ง พาต้า  ไทโย โชอง  คาเรน คาริน

สุดท้าย  เอาชื่อนี้แหละ  ไฮโซดี   ถ้ามันมีลูก  จะให้เอา เบอเบอร์รี่  วิเวียน ฯลฯ 5555+

อยากเลี้ยงมานานแล้วแหละ     แต่กว่าจะขอแม่ได้     แล้วพี่ปอ  พี่ฟ้าเคยบอกว่า ถ้าลูกพี่ฟ้าพี่ปอผสมพันธุ์กันได้เมื่อไหร่  จะเอามาให้เลี้ยง

แต่  เชอะ....เค้าไม่ง้อแล้ว   ริรินคลอดลูก   แต่พี่ปอทำใจยกให้ไม่ได้

วันต่อมา  บอกแม่ว่า  หนูพี่ปอคลอดลูก    แม่ก็   ท่าทางยิ้มๆ     แล้วพอตอนเย็น  กลับมาพูดกับแม่   แม่ก็บอกว่า  ให้ไปขอของน้าข้างบ้าน  ที่เค้าย้ายบ้านไปแล้วสิ  

แล้วพูดยังไม่ทันขาดคำ   น้าเค้ามาหาพอดี   เลยอ้อนแม่   ขอไปรับลูก

ขอมา 2 ตัว    เป็นตัวผู้กับตัวเมีย  (ถ้ามันออกลูก  กูจะวุ่นขนาดไหนวะเนี่ย)   แม่บอกว่า  ถ้ามันมีลูก   เอาให้คนอื่นไปนะ  เลี้ยงไม่ไหว.....จะพยายามอ่ะ

ตอนแรกที่เลือกมา   แยกออกนะ  ว่าตัวไหนเป็นตัวไหน    แต่พอเอามาอยู่รวมกัน   มันแยกไม่ออก   ต้องจับมันมาหงายดู   แล้วจ้องหน้า

แล้วเราก็ไม่มีอุปกรณ์อะไรซักอย่าง    ต้องลำบากน้า   ขับรถมาส่งที่บ้าน   เอาหนูในกะละมังมาก่อน  แล้วขับรถพาออกไปหาซื้อกรง

แต่ร้านแถวบ้าน  พอดีกรงหนูหมด    ก็เลย  เอามาแค่    ที่ใส่น้ำ   อาหาร  ขี้เลื่อย  ทราย  ที่ใส่ทราย   สเปรย์ทำความสะอาด  แล้วก็จานดาวเทียม   เอามาให้มันเล่น

พอกลับมาบ้าน   แนต ก็เลยไปเอากรงที่เคยใส่เม่น (ซึ่งจริงๆ แล้วมันคือกรงหนู)  ออกมาให้  เพราะว่าย้ายเม่นไปอยู่ในกล่องใหญ่ๆ แล้ว

กรงใหญ่โคตร    ลูกกู  ตัวกะปิ๊ดเดียว    แถมล้อมาให้มันเล่น   แต่ไม่มีบ้านมา

ก็เลยได้บ้านเม่น  ที่เม่นมันไม่อยู่มา   บ้านหลังเบ้อเร่อ   เอามาใส่    

เอามาเลี้ยงนี่   คนอื่นช่วยตลอด   ไม่ได้ลงทุนเลย   หนูก็ไม่ได้ซื้อ   กรงก็ไม่ได้ซื้อ  อาศัยของคนอื่น

เอามาอยู่ 3 วัน   จัดบ้านใหม่ให้มันทุกวัน   จนมันคงบ่น   จะย้ายไปไหนวะ  อะไรนักหนาวะ

ตอนนี้  เลยลงตัวอยู่ที่   เอากระบอกดินเผามาวางให้มันอยู่แทนบ้าน    เพราะบ้านที่เอาลงไป  แม่งมีบ้านให้อยู่ไม่เข้าไปอยู่กัน  ชอบไปซุกอยู่ข้างๆ ซอกบ้าน

น้ำก็กินไม่เป็น   ช่วงแรก  ต้องป้อนน้ำให้อีก  แล้วเอามาสอนให้มันกินน้ำ

ตอนนี้กลายเป็นขวัญใจ  พ่อกับแม่เราไปแล้ว   ทั้งที่ก่อนหน้านี้  บอกว่า  จะเลี้ยงแน่เหรอ  มีภาระนะ  เอามาแล้วเลี้ยงเองนะ  แม่ไม่ยุ่งด้วยหรอก   รำคาญจะจับมันเขวี้ยงออกนอกบ้านเลย

สรุป   แม่กับพ่อ   เหมือนจะเล่นกับมันมากกว่าเราซะอีก  -_-"

แม่เดี๋ยวก็หยิบออกมาเล่น   เดี๋ยวพ่อก็จัดบ้านให้มันใหม่    แม่บอกว่า  พ่อกลับมาจากทำงาน   ก็มารื้อบ้านมันเลย  

แถมน้องแฮมยังเป็นนายแบบด้วย   เอามาถ่ายรูป  มันก็นิ้ง นิ่ง   ให้ถ่าย  (เปล่าหรอก   มันคงมึน   ไปปลุกมันมาถ่ายรูป)

พอไปอยู่ในมือเอม   ซนไต่ไปไต่มาจนเอมจับไม่ทันเลย

ตอนนี้วันๆ  อยู่กับลูก  

เค้าบอกว่า   เลี้ยงหนูแล้วจะทำให้อารมณ์เย็นขึ้น  อารมณ์ดี   เราก็อาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้มั้ง   แต่ไอ้เรื่องอารมณ์เย็นยังไม่แน่ใจ

ดูดิ    งานก็มีเยอะแยะ   เอาหนูมาเลี้ยงอีก    นิยายแทบไม่ต้องเขียนกันพอดี    แต่ไม่เป็นไร  อยากเลี้ยงอ่ะ  

มีคนยุให้เลี้ยงหมาด้วย

อยากได้อ่ะ   ที่ร้านขายอุปกรณ์   ขายลูกหมา  พันธุ์  สปิตต์ เจแปนนิส   น่ารักมาก  อยากได้พันธุ์ ไม่ก็ไซบีเรียน  หรือ โกลเดน    แต่คงยากอ่ะ

เพราะกว่าจะขอตัวเล็กได้  ก็แทบตาย

เดี๋ยววันหลัง    เอารูปน้องกุชชี่กับน้องพราด้ามาให้ดู   ถ่ายแล้ว  แต่ขี้เกียจเอาลงคอม

.....................................

.......................

.............

....

เมื่อวานไปหา ไกด์ กับ เอวา  ที่สยามมา    แล้วพอดีว่า  เอมมาจองบัตรรีกแห่งสยามด้วย   ก็เลยมีโอกาสออกจากบ้าน

และเนื่องจากว่า  เอวารีเควส   เลยสละคิวงาน   ออกไปหา  5555+

พอไปถึง   "อ๊า  พี่นาสวยกว่าที่คิด"    5555+ โอ๊ย  ปลิ้ม   แต่อย่ามาเจอพี่ตอนใส่ชุดนักศึกษานะ   จะถอนคำพูดไม่ทัน

ไกด์หัวเราะ   วันนี้มีเวลาสวย  ถ้าเป็นวันอื่น  เอวา  จะไม่พูดอย่างนี้  555+

กว่าจะออกก็เกือบบ่าย 2  เลยมีเวลา  แต่งตัว   ใส่กระโปรง  ตอนแรกจะใส่กระโปรงไกด์   แต่  แม่ไม่ให้ผ่าน เซ็งเลย

แล้วก็ใส่รองเท้าส้นสูงยีนส์  ที่ซื้อมาแล้ว  ติดแผ่นรองกัดตั้งหลายอัน  โคตรเจ็บเท้าเลย  แต่ต้องใส่ให้ได้

ไปเดินเล่น   กินสเวนเซ่น  แล้วก็นั่งเล่นในโตโยต้า   พักขา   เพราะแต่ละคนโดนรองเท้ากัด  เลยต้องนั่นแท๊กซี่กลับ  เพราะขืนรถเมล์ไม่ไหวแล้ว  ปวดเท้า

ไปเจอเสื้ออ่ะ   แต่ละตัวที่ชอบ 390  350  370  แต่ก็สวยนะ  เงินก็มีพอ  แต่ต้องเก็บไว้ใช้อีก  

และที่สำคัญ  ที่ถูกใจมากๆ คือ รองเท้า  มันออกแนว  บู๊ตสั้น  ส้นสูง  390  หรูอ่ะ   แต่ชอบ   ลองแล้วพอดี  ท่าทางน่าใส่  อยากได้มาก   แต่ก็ไม่ได้ซื้อ
  

อีกอย่าง  เมื่อวันพุธ  เพิ่งจะซื้อรองเท้ามาใหม่  เอมบอกว่า หรูมาก   แล้วพื้นมันเหมือนเรืออ่ะ  ยังไม่รู้เลยว่าจะใส่ได้รึเปล่า    แม่ยังไม่เห็นเลย

กำลังลองๆ กันอยู่ในห้อง  เอมก็บรรยายไป   "เออ  สวยว่ะ  หรู  หรูจนไม่น่าจะราคา 199  สวยดี   แม่เปิดประตูเข้ามาเห็น"   -_-';

เมื่อเช้าเอมก็ไปแล้ว  แต่เช้าเลย  เฮ้อออ  เซ็ง  ต้องอยู่คนเดียวอีกแล้ว

ใส่เสื้อผ้าเราไปด้วย  เพราะเอมดันเอาเสื้อสีชมพูมา   แต่ส่วนใหญ่เค้าใส่สีดำกัน   เราเลยให้เอาเสื้อสีชมพูไว้นี่  เผื่อเราใส่  ว่าแต่เมื่อไหร่จะได้ใส่วะเนี่ย

☆ Lips ☆

ไม่ไหวแล้ว    PV ตัวนี้ต้องอัพ   ละลายกันไปเลย

KAT-TUN พันธุ์ร็อค  แต่เป็นร็อคที่สวย (แรด) โคตรรรรรรรรร

ไปดูภาพเองดีกว่า   เพราะมันเกินคำบรรยาย


แคปมั่วๆ นะ   เพราะว่า  เอ่อ.........มือสั่นค่ะ  สายตาของเมะและจิน  กรีดลึกเข้าไปถึงหัวใจ



แล้วทำไมแกจะต้องทาอายแชโดว์สีดำอยู่คนเดียวด้วยวะ   แค่นี้ยังสวยไม่พออีกรึไง  แค่สายตา กับท่าทางยั่วยวน (อิจิน) ของแก   ฉันก็จะเลือดหมดตัวตายอยู่แล้ว




อิจิน   เซ็กซี่ได้อีก




แรดได้อีกนะ  ริมฝีปากนั้น !!!  เก็บไว้ให้จินคนเดียวเหอะ




แกนี่ให้อารมณ์เหมือน Butterfly เลย




หล่อได้อีกนะ 







แรดเกินไปแล้วววววววววววววววววว!!!!!!!!!!!!!  กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด





ภาพนี้คงโหดได้ใจพี่ปอ......คุณสามี 5555+





จุนโนะ....คุณชายให้อารมณ์เจ้าชายน้ำแข็งมาก  (ผมที่มันชี้เด่ๆ เนี่ยแหละ  ใครคิดให้แกวะ)





พี่คิ  เท่ห์ได้อีก





ทัตจังงงงงงงงงงงงงงง  คุณเธอยังสวยไม่เปลี่ยนแปลงงง  ความงามของคุณเธอพุ่งถึงขีดสุด





เอ่อ.....ไม่ต้องเลียนแบบเมะก็ได้นะ  ไอ้ท่าแลบลิ้นเนี่ย





หล่อเวอร์ล่ะ  จุนโนะ





พี่ยู.....เหมือนเค้าจะแคปพี่ยูไม่ค่อยจะติดเท่าไหร่เลย  เปล่าลำเอียงน้า





อ๊ากกกกกกกกกกกกก!!!! ไหล่นี้น่าลูบไล้





อิจิน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!





รูปนี้  จริงๆ มันคงเสียอ่ะ  แต่ได้อารมณ์คู่ฟิค  จุนโนะ-ทัตซึยะ





คู่สามี-ภรรยา





เย้  ยังมีพี่ยูอยู่





ร็อคได้อีก  ตาก็ดำ  เล็บก็ดำ........แก!!!!!  สวยกว่าฉันอีก








 

ทำไมรูปสุดท้าย  มันเป็นจุนโนะล่ะเนี่ย

แต่คุณชายท่านก็หล่อ   PV นี้  อนุโลมให้

จะว่าไป  แกก็เข้ากับผมทรงนี้ใช้ได้อยู่



พอล่ะ   อัพไป  แคปรูปไป  จะกระอักเลือดตาย  เพราะความแรดของเมะ  

พรุ่งนี้มีพรีเซนต์งาน  แต่.........ถ้าไม่อัพคืนนี้   ไม่ได้หลับไม่ได้นอนกันพอดี

- เหนื่อยกับความพยายาม -

เหนื่อย

เหนื่อยจริงๆ

แต่จะท้อก็ไม่ได้   ถ้าเราท้อแล้วต่อไปจะเป็นยังไง  ดูอย่างพ่อเราสิ  

พยายามมาทั้งชีวิต  กว่าจะมีให้เราได้ขนาดนี้   แต่พ่อก็ยังไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ

อยากร้องไห้  แต่มันก็มีน้ำตาไหลออกมาแค่หยดเดียว

น่าเสียดายนะ   ที่เกิดมา  ได้แค่นี้   ไม่มีอะไรซักอย่าง

หลายๆ คนบอกว่า

ความพยายามอยู่ที่ไหน   ความสำเร็จอยู่ที่นั่น

มันก็คงจะจริงแหละนะ   แต่ว่า......กว่าความสำเร็จจะมาถึง    พวกเราคงจะตายไปพร้อมกับความพยายามก่อน

สมัยนี้น่ะ   จะอยู่ได้  ไม่ใช่อาศัยแต่ความพยายามเท่านั้นนะ    มันต้องมีโอกาสเข้ามาด้วย   ถ้าไม่มีโอกาส  ก็อยู่ไม่รอด

ถ้าไม่มีอะไรมาสนับสนุน  ก้ก้าวต่อไปไม่ได้

แล้วคนระดับล่างๆ อย่างเรา  จะให้เอาอะไรมาสนับสนุนล่ะ   เงินก็ไม่มี  ไม่มีชื่อเสียง   ไม่มีอะไรซักอย่าง   ที่จะทำให้ได้มา

ไมค์....ที่ไมค์เคยพูดไว้น่ะ  มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ นะ

"ความพยายาม  มันก็เป็นได้แค่ความพยายาม"

ตอนที่เราฟังนะ   เราสะอึกนะ   ไมค์พูดตรงกับที่เรารู้สึกมากเลย

ความพยายาม  มันก็เป็นได้แค่ความพยายาม  เราไม่มีอะไรมาช่วยเหลือ   ไม่มีโอกาสให้เข้ามา   เราก็อยู่ได้แค่ตรงนี้  ถึงจะพยายามแค่ไหนก็เถอะ

มันเหนื่อยนะ   ที่ไม่ว่าทำอะไรแค่ไหน  ก็ไม่เกิดผลอะไรเลย

มีเรื่องอะไรต่ออะไรมากมาย  ที่ทำให้เราต้องมานั่งคิด    เราก็ไม่รู้จะคิดไปทำไม  แต่ถ้าไม่คิด   แล้วจะปล่อยให้เรื่องมันเป็นอย่างนี้ต่อไปเหรอ

เป็นห่วงทุกคน  เป็นห่วงพ่อ  เป็นห่วงแม่  ต่อไปจะทำยังไง

บางทีก็อยากอยู่คนเดียว    อยากนั่งคิดอะไรตามลำพัง

ช่วงนี้ทำงานมาก  จนแทบไม่มีเวลามานั่งหาทางคิดแก้ปัญหา  หรือคิดจะทำอะไรให้มันดีขึ้นเลย

นิยายก็ไม่ได้แต่ง   เบื่อมากมาย

พยายามคิด   เอาเถอะ    ตอนนี้เราอายุยังน้อยอยู่    เอาเถอะ  ต่อไปยังต้องเจออะไรอีกมาก  

ออกไปข้างนอก   ก็อยู่ตามปกติ    อยู่ในบ้าน  ทำงานบ้าน  ทำอะไรแล้ว  ก็เจอแต่ปัญหาเดิมๆ อีกเหมือนเคย

พอละ   ไม่อยากคิดมาก  (ถึงมันจะทำไม่ค่อยจะได้ก็เหอะ)

ถึงจะเป็นได้แค่ความพยายาม   แต่มันก็ต้องพยายามต่อไป    ไม่งั้นจะอยู่ได้ยังไง

............................

.......................

..................

...............

........

...

ขอบคุณ  พ่อ  ที่ทำงานหนักเพื่อครอบครัว  เพื่อให้เราได้มีเงินใช้

ขอบคุณ  แม่  ที่ดูแลเรามาตลอด   ถึงเราจะดื้อจะซน   จะเถียงกับแม่   แต่เราก็รักแม่

ขอบคุณ  เอม  น้องสาวของพี่   ที่อยู่ข้างๆ พี่

ขอบคุณ  พี่ฟ้า  ที่ช่วยเล็กหลายๆ เรื่องเลย  

ขอบคุณ  พี่กิกิ  ที่เป็นที่ปรึกษาให้นา   คอยชี้แนะ  คอยให้คำแนะนำ

ขอบคุณ  พี่แอ๋ว  พี่สาวที่แสนดีเสมอมา

ขอบคุณ   พี่ปอ  ที่มีอะไรสนุกๆ มาให้ทำตลอด

ขอบคุณ  ไกด์  ถ้าไม่มีไกด์คุยด้วย  เราคงเหงา  จนต้องกลับไปคิดมากอีก

ขอบคุณ   เดช  จริงๆ  เวลาไม่ได้คุยเอ็มกับแกก็ไม่ได้ฮาเลย

ขอบคุณ  เฟน  ที่ช่วยเราทำการบ้าน

ขอบคุณน้องๆ อีกหลายคน   ที่นับถือพี่เป็นพี่




ที่สำคัญ

สุขสันต์วันเกิดนะคะ   พ่อ

หนูไม่มีอะไรจะให้พ่อเลย   แต่หนูจะเป็นเด็กดี  จะเรียนให้จบเร็วๆ  พ่อจะได้ไม่ลำบาก   พ่อจะได้มีเวลาทำตามความฝันของพ่อที่อยากจะทำ

หนูจะไม่มีพยายามสร้างปัญหาให้ครอบครังต้องหนักใจ

ขอบคุณพ่อมากๆ  ที่เป็นพ่อที่ดี เป็นผู้นำครอบครัวที่ดี   ถึงแม้เราจะมีกันแค่นี้  ไม่รวย  แต่ไม่มีอะไร  แต่พ่อก็ทำให้พวกเรามีกิน มีใช้  ไม่ลำบาก

หนูรักพ่อค่ะ  พ่ออยู่กับหนูนานๆ นะ   เห็นหนูได้ประสบความสำเร็จ  แล้วก็ได้สบาย  ให้หนูได้เลี้ยงพ่อกับแม่บ้าง

ตอนนี้ความฝันของหนู  มีแค่เรียนจบเร็วๆ มีงานดีๆ ทำ  เก็บเงินได้เยอะๆ เร็วๆ  ซื้อรถ ซื้อบ้านให้พ่อกับแม่

- Discovery Museum -

จะอัพตั้งแต่เมื่อวันอังคารล่ะ    แต่เดี๋ยวนี้เป็นไรไม่รู้  คร้านจะอัพได   ขี้เกียจพิมพ์

สงสัยคงเพราะว่า ไปพิมพ์งานมาทั้งวัน  ตั้งแต่เลิกเรียน  พิมพ์เสร็จก็กลับบ้าน  เล่นคอมก็ต้องพิมพ์ฟิค  พิมการบ้าน

เมื่อวันอังคาร  โดดเรียน....ไปพิพิธภัณฑ์กับอ.   เหอะๆๆ  โดดวิชานึงไปกับอีกวิชา   แต่ก็คุ้มนะ  สนุกดี   รู้สึกไม่เสียใจที่ได้มา

มีใครรู้จักบ้าง  

Discovery Museum  พิพิธภัณฑ์แห่งการเรียนรู้
  

อยู่มี่สนามหลวง   แถวๆ บริเวณวัดโพธิ์

ลองไปดูนะ    แล้วคุณจะได้พบกับพิพิธภัณฑ์ที่คุณคงจะไม่คุ้นเคยเท่าไหร่    เพราะส่วนมากที่เคยเจอ  คือ   วัตถุต่างๆ จะอยู่ในตู้กระจก  ห้ามแตะต้อง   มีแค่ป้ายบอกว่านี่คืออะไร  มีความเป็นมายังไง

แต่ที่นี่   ของหลายๆ อย่างๆ  สามารถจับต้องได้  ทดลองเล่นได้   มีเกมส์แปลกๆ ให้เล่น   ให้ลองค้าขายในสมัยอยุธยา  เกมส์ยิงปืนใหญ่ค่ายทหารพม่า (อันนี้เราไมได้เล่น เพราะคนเล่นกันเยอะ)

มีละครสั้นสนุกๆ  แทนการเล่าเรื่องจากแผ่นป้ายเพียงอย่างเดียว

แต่ห้องที่ดูครื้นเครงที่สุด ก็ห้องยุค 60  เป็นบาร์  ดูแล้วมีสีสัน   สนุกมากมาย     คิดถึงพ่อเลย  พ่อก็เป็นวัยรุ่นสมัยนั้น    เราว่า สมัยนั้น มันดูคลาสิกดีนะ   แต่ก็ไม่เสียดายหรอก  ที่เกิดมายุคนี้  เพราะมันตระการตามากขึ้น

มีทางเดินที่เหมือนเป็นแคทวอร์คให้เดินแบบกันด้วย  (เรากับเฟนไปเดินให้อ.ดูมา  5555+  อายว่ะ)

ไปกับน้องปี 1  ปี2 ไปกันแค่ 4 คนเอง

ไม่ได้ถ่ายรูปมานะ    เพราะไม่ได้เอากล้องไป   คือคิดว่ามันจะเหมือนพิพิธภัณฑ์ทั่วไปไง   ไม่ให้ถ่ายรูป  ไม่ให้ส่งเสียงดัง  ห้ามจับนั่นจับนี่

แล้วอีกอย่าง  คุณเฟนลี่โทรมาตอนหิ้วกระเป๋าออกจากบ้านพอดีเลยไม่ได้กลับเข้าไปหยิบ

แต่คราวหน้าต้องไปอีกแน่ๆ  แล้วก็หาโอกาสไปเองด้วย

จะไปถ่ายรูป

....................

.............

.......

...

วันนี้ก็เข้าเรียนไม่ทันอีกแล้ว    เลยไมได้เช็คชื่เลย  เฮ้อ   เซ็ง  จะสอบอยู่แล้ว  แต่ก็ไม่ได้ขยันเหมือนเคย

ก็เลยไปถ่ายรูปบ้านญวนกันมา  มีนัทไปด้วย  เลยได้สัมภาษณ์เยอะขึ้น   ขอบใจนัทมาก

แต่ที่ชอบที่สุด  คือบรรยากาศในสุสาน   วังเวงดี  




ถ่ายรูปในบ้านญวนกันมาเยอะมาก     แล้วก็ไปนั่งเล่นที่ศาลาท่าน้ำ  




สนุกดี   แต่เมื่อยขามากๆ   หลังๆ หงุดหงิดนิดหน่อย   เพราะร้อน

แล้วก็เข้าไปพิมพ์งานได้ชั่วโมงเดียวเอง    ก็ออกไปหาพี่ฟ้าที่สยาม  

เดินๆๆๆ  ต่อ   ไปซื้อของมากมาย (ของพี่ฟ้า)   แต่วันนี้กินฟูจิไม่หมดอ่ะ   วันนี้เป็นอะไรเนี่ย  เสียดายของจัง

พี่ฟ้าไปซื้อมือถื