จริงๆ มีเรื่องเครียดๆ เรื่องเรียนมากมาย ตลอดอาทิตย์นี้มา
แต่ไม่ขออัพดีกว่า ตอนนี้ขออยู่อย่างสบายๆ ไม่คิดเรื่องเรียนซักแป๊บนึง
วันนี้มีเรียนทั้งวันเลย พี่ปอ พี่ฟ้าก็โทรมาชวนออกไปเจอกัน เลยไม่ได้ไปซักที จนตอนเย็น พี่ๆ แกออกมาสยาม
เรียนเสร็จก็เลยไปหาพี่ฟ้า พี่ปอที่สยาม
ไม่รู้ไปทำไมเหมือนกัน แต่อยากไปเจอ ก็ไปนะ พร้อมกับหน้าโทรมๆ สมองเบลอๆ เพราะเรียนมาทั้งวันแล้ว
พี่ฟ้าพูดอะไรประมวลผลไม่ค่อยทันอีกแล้ว
พี่ฟ้าซื้อตุ๊กตาชิวาว่าไปซะก่อน ง่า เราอุตส่าห์มองไว้ว่าจะซื้อให้เป็นของขวัญ พี่ฟ้าเลย บอก ซื้ออย่างอื่นให้พี่แทนล่ะกัน คราวนี้รบจะเอาแฮร์รี่
โอ้ววว พี่ฉัน อ้อนเป็นเด็กๆ เลยวันนี้ รับปริญญาแล้วนะ 5555+
แต่ไม่ชอบคนขายตุ๊กตาเลยอ่ะ เล็กจะไม่ไปซื้อตุ๊กตาร้านนั้นล่ะ ไม่ชอบตั้งแต่แนะนำพี่ฟ้าตัวนู้นตัวนี้แล้ว
มันรู้สึกไม่ชอบอ่ะ แล้วเล็กก็น้อยมากเลยนะ ที่จะไม่ชอบใครขึ้นมา
แล้วพอพี่ฟ้าซื้อ แล้วเค้ามาบอกเล็กว่า งั้นก็ไม่ต้องซื้อ ไม่ชอบเลย
แล้วก็หาอะไรกิน
คิดไปคิดมา อยากไปกิน ที่ห้องอาหาร Hou Yuu ที่เซ็นทรัลเวิร์ล เพราะได้ยินมาว่า อร่อยมากๆ อร่อยกว่าฟูจิอีก
ก็เลยเดินไปกินกัน เฮ้อออ็ทไป เพราะ ราคาอาหารแต่ละอย่าง (แต่พี่ฟ้าก็ออกให้เราอ่ะนะ)
ได้เยอะมากกกกก อร่อยมากๆ เลยอ่ะ อร่อยกว่าฟูจิจริงๆ ด้วย เนื้อปลาสดดีอ่ะ
นึกถึงตอนที่มาดูกอล์ฟไมค์กันอาทิตย์ที่แล้ว แล้วแฟนคลับก็ได้กินกันแต่ซูชิ
ถ้าเป็นพวกเราได้เข้าไปนั่งกินด้วยนะ อีพวกนี้มันคงจะประมาณว่า พี่คะ ขอวาซาบิเพิ่มด้วยค่ะ พี่คะ ขอแซลมอนด้วยค่ะ 55555+ นอกจากซูชิ พวกเราจ่ายเอง
ไม่มีทางหรอก ที่จะกินแค่ที่เค้าจัดให้
55555+
แล้วพวกแฟนคลับ เค้าจะสนใจกอล์ฟไมค์กันใช่มั้ย ถ้าเราไปอยู่ในที่นั้น ตอนนั้น
กอล์ฟไมค์ก็กอล์ฟไมค์เหอะ กูไม่สน กูจะกินอย่างเดียว
ถ้าพวกมันเลือกมา มันคงประมาณว่า ทีหลังมีงานอะไรไม่เลือกไอพวกนี้อีกแล้ว 55+ คิดกันขำๆ
ง่า อยากกินอีกๆ ลูกค้าก็ไม่ค่อยเยอะหรอก แต่โต๊ะเราก็ดูจะเฮฮาปาร์ตี้เกินกว่าโต๊ะอื่นๆ เค้า พูดคุยกัน ส่งเพลงกัน จนพนักงานเค้าหัวเราะขำตามไปด้วย
แต่ก็นะ เค้าคงไม่ค่อยเห็นเด็กวัยรุ่นเข้ามากินที่นี่กันเท่าไหร่ แถมกินเสร็จแล้ว พวกเรายังเล่นกันกันอยู่อีก
พอออกจาก Hou Yuu แล้วก็ ว่าจะกลับบ้านกัน พี่ฟ้าเอารถมา
เหตุการณ์ยังปกติอยู่ แต่พอเข้าห้องน้ำที่เซ็นทรัลเวิร์ลก่อนกลับบ้าน
พี่ฟ้งไปในชักโครก ขณะที่กดน้ำแล้ว เง้อออออ จะกลับบ้านยังไงล่ะนั่น
ลงท่อไปเลยอ่ะ พี่ฟ้าเลยต้องไปเอากุญแจสำรองจากที่บ้านมาไขรถกลับบ้าน
เสียดาย......เสียดายพวงกุญแจมิกกี้เมาส์มากกว่า จากญี่ปุ่นเชียวนะ เฮ้ออออ เสียดายกุญแจรถน้อยกว่า
แต่เราอยู่ต่อไม่ได้อ่ะ เลยต้องกลับมาก่อน ตอนนั้นก็ 3 ทุ่มแล้ว ลืมดูนาฬิกาไปเลย
พี่ฟ้าให้ค่ารถแท๊กซี่กลับบ้าน ขอบคุณค่า เล็กต้องเกาะพี่ฟ้ากินอีกแล้ว
เดี๋ยวพรุ่งนี้ซื้อของปลอบใจให้น้า โอ๋ๆๆๆๆๆๆ
แล้วพรุ่งนี้ไปกิน Something Sweet กันมั้ย
จริงๆ มีเรื่องเครียดๆ เรื่องเรียนมากมาย ตลอดอาทิตย์นี้มา
แต่ไม่ขออัพดีกว่า ตอนนี้ขออยู่อย่างสบายๆ ไม่คิดเรื่องเรียนซักแป๊บนึง
วันนี้มีเรียนทั้งวันเลย พี่ปอ พี่ฟ้าก็โทรมาชวนออกไปเจอกัน เลยไม่ได้ไปซักที จนตอนเย็น พี่ๆ แกออกมาสยาม
เรียนเสร็จก็เลยไปหาพี่ฟ้า พี่ปอที่สยาม
ไม่รู้ไปทำไมเหมือนกัน แต่อยากไปเจอ ก็ไปนะ พร้อมกับหน้าโทรมๆ สมองเบลอๆ เพราะเรียนมาทั้งวันแล้ว
พี่ฟ้าพูดอะไรประมวลผลไม่ค่อยทันอีกแล้ว
พี่ฟ้าซื้อตุ๊กตาชิวาว่าไปซะก่อน ง่า เราอุตส่าห์มองไว้ว่าจะซื้อให้เป็นของขวัญ พี่ฟ้าเลย บอก ซื้ออย่างอื่นให้พี่แทนล่ะกัน คราวนี้รบจะเอาแฮร์รี่
โอ้ววว พี่ฉัน อ้อนเป็นเด็กๆ เลยวันนี้ รับปริญญาแล้วนะ 5555+
แต่ไม่ชอบคนขายตุ๊กตาเลยอ่ะ เล็กจะไม่ไปซื้อตุ๊กตาร้านนั้นล่ะ ไม่ชอบตั้งแต่แนะนำพี่ฟ้าตัวนู้นตัวนี้แล้ว
มันรู้สึกไม่ชอบอ่ะ แล้วเล็กก็น้อยมากเลยนะ ที่จะไม่ชอบใครขึ้นมา
แล้วพอพี่ฟ้าซื้อ แล้วเค้ามาบอกเล็กว่า งั้นก็ไม่ต้องซื้อ ไม่ชอบเลย
แล้วก็หาอะไรกิน
คิดไปคิดมา อยากไปกิน ที่ห้องอาหาร Hou Yuu ที่เซ็นทรัลเวิร์ล เพราะได้ยินมาว่า อร่อยมากๆ อร่อยกว่าฟูจิอีก
ก็เลยเดินไปกินกัน เฮ้อออ็ทไป เพราะ ราคาอาหารแต่ละอย่าง (แต่พี่ฟ้าก็ออกให้เราอ่ะนะ)
ได้เยอะมากกกกก อร่อยมากๆ เลยอ่ะ อร่อยกว่าฟูจิจริงๆ ด้วย เนื้อปลาสดดีอ่ะ
นึกถึงตอนที่มาดูกอล์ฟไมค์กันอาทิตย์ที่แล้ว แล้วแฟนคลับก็ได้กินกันแต่ซูชิ
ถ้าเป็นพวกเราได้เข้าไปนั่งกินด้วยนะ อีพวกนี้มันคงจะประมาณว่า พี่คะ ขอวาซาบิเพิ่มด้วยค่ะ พี่คะ ขอแซลมอนด้วยค่ะ 55555+ นอกจากซูชิ พวกเราจ่ายเอง
ไม่มีทางหรอก ที่จะกินแค่ที่เค้าจัดให้
55555+
แล้วพวกแฟนคลับ เค้าจะสนใจกอล์ฟไมค์กันใช่มั้ย ถ้าเราไปอยู่ในที่นั้น ตอนนั้น
กอล์ฟไมค์ก็กอล์ฟไมค์เหอะ กูไม่สน กูจะกินอย่างเดียว
ถ้าพวกมันเลือกมา มันคงประมาณว่า ทีหลังมีงานอะไรไม่เลือกไอพวกนี้อีกแล้ว 55+ คิดกันขำๆ
ง่า อยากกินอีกๆ ลูกค้าก็ไม่ค่อยเยอะหรอก แต่โต๊ะเราก็ดูจะเฮฮาปาร์ตี้เกินกว่าโต๊ะอื่นๆ เค้า พูดคุยกัน ส่งเพลงกัน จนพนักงานเค้าหัวเราะขำตามไปด้วย
แต่ก็นะ เค้าคงไม่ค่อยเห็นเด็กวัยรุ่นเข้ามากินที่นี่กันเท่าไหร่ แถมกินเสร็จแล้ว พวกเรายังเล่นกันกันอยู่อีก
พอออกจาก Hou Yuu แล้วก็ ว่าจะกลับบ้านกัน พี่ฟ้าเอารถมา
เหตุการณ์ยังปกติอยู่ แต่พอเข้าห้องน้ำที่เซ็นทรัลเวิร์ลก่อนกลับบ้าน
พี่ฟ้งไปในชักโครก ขณะที่กดน้ำแล้ว เง้อออออ จะกลับบ้านยังไงล่ะนั่น
ลงท่อไปเลยอ่ะ พี่ฟ้าเลยต้องไปเอากุญแจสำรองจากที่บ้านมาไขรถกลับบ้าน
เสียดาย......เสียดายพวงกุญแจมิกกี้เมาส์มากกว่า จากญี่ปุ่นเชียวนะ เฮ้ออออ เสียดายกุญแจรถน้อยกว่า
แต่เราอยู่ต่อไม่ได้อ่ะ เลยต้องกลับมาก่อน ตอนนั้นก็ 3 ทุ่มแล้ว ลืมดูนาฬิกาไปเลย
พี่ฟ้าให้ค่ารถแท๊กซี่กลับบ้าน ขอบคุณค่า เล็กต้องเกาะพี่ฟ้ากินอีกแล้ว
เดี๋ยวพรุ่งนี้ซื้อของปลอบใจให้น้า โอ๋ๆๆๆๆๆๆ
แล้วพรุ่งนี้ไปกิน Something Sweet กันมั้ย
สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น
จริงๆ มีเรื่องเครียดๆ เรื่องเรียนมากมาย ตลอดอาทิตย์นี้มา
แต่ไม่ขออัพดีกว่า ตอนนี้ขออยู่อย่างสบายๆ ไม่คิดเรื่องเรียนซักแป๊บนึง
วันนี้มีเรียนทั้งวันเลย พี่ปอ พี่ฟ้าก็โทรมาชวนออกไปเจอกัน เลยไม่ได้ไปซักที จนตอนเย็น พี่ๆ แกออกมาสยาม
เรียนเสร็จก็เลยไปหาพี่ฟ้า พี่ปอที่สยาม
ไม่รู้ไปทำไมเหมือนกัน แต่อยากไปเจอ ก็ไปนะ พร้อมกับหน้าโทรมๆ สมองเบลอๆ เพราะเรียนมาทั้งวันแล้ว
พี่ฟ้าพูดอะไรประมวลผลไม่ค่อยทันอีกแล้ว
พี่ฟ้าซื้อตุ๊กตาชิวาว่าไปซะก่อน ง่า เราอุตส่าห์มองไว้ว่าจะซื้อให้เป็นของขวัญ พี่ฟ้าเลย บอก ซื้ออย่างอื่นให้พี่แทนล่ะกัน คราวนี้รบจะเอาแฮร์รี่
โอ้ววว พี่ฉัน อ้อนเป็นเด็กๆ เลยวันนี้ รับปริญญาแล้วนะ 5555+
แต่ไม่ชอบคนขายตุ๊กตาเลยอ่ะ เล็กจะไม่ไปซื้อตุ๊กตาร้านนั้นล่ะ ไม่ชอบตั้งแต่แนะนำพี่ฟ้าตัวนู้นตัวนี้แล้ว
มันรู้สึกไม่ชอบอ่ะ แล้วเล็กก็น้อยมากเลยนะ ที่จะไม่ชอบใครขึ้นมา
แล้วพอพี่ฟ้าซื้อ แล้วเค้ามาบอกเล็กว่า งั้นก็ไม่ต้องซื้อ ไม่ชอบเลย
แล้วก็หาอะไรกิน
คิดไปคิดมา อยากไปกิน ที่ห้องอาหาร Hou Yuu ที่เซ็นทรัลเวิร์ล เพราะได้ยินมาว่า อร่อยมากๆ อร่อยกว่าฟูจิอีก
ก็เลยเดินไปกินกัน เฮ้อออ็ทไป เพราะ ราคาอาหารแต่ละอย่าง (แต่พี่ฟ้าก็ออกให้เราอ่ะนะ)
ได้เยอะมากกกกก อร่อยมากๆ เลยอ่ะ อร่อยกว่าฟูจิจริงๆ ด้วย เนื้อปลาสดดีอ่ะ
นึกถึงตอนที่มาดูกอล์ฟไมค์กันอาทิตย์ที่แล้ว แล้วแฟนคลับก็ได้กินกันแต่ซูชิ
ถ้าเป็นพวกเราได้เข้าไปนั่งกินด้วยนะ อีพวกนี้มันคงจะประมาณว่า พี่คะ ขอวาซาบิเพิ่มด้วยค่ะ พี่คะ ขอแซลมอนด้วยค่ะ 55555+ นอกจากซูชิ พวกเราจ่ายเอง
ไม่มีทางหรอก ที่จะกินแค่ที่เค้าจัดให้
55555+
แล้วพวกแฟนคลับ เค้าจะสนใจกอล์ฟไมค์กันใช่มั้ย ถ้าเราไปอยู่ในที่นั้น ตอนนั้น
กอล์ฟไมค์ก็กอล์ฟไมค์เหอะ กูไม่สน กูจะกินอย่างเดียว
ถ้าพวกมันเลือกมา มันคงประมาณว่า ทีหลังมีงานอะไรไม่เลือกไอพวกนี้อีกแล้ว 55+ คิดกันขำๆ
ง่า อยากกินอีกๆ ลูกค้าก็ไม่ค่อยเยอะหรอก แต่โต๊ะเราก็ดูจะเฮฮาปาร์ตี้เกินกว่าโต๊ะอื่นๆ เค้า พูดคุยกัน ส่งเพลงกัน จนพนักงานเค้าหัวเราะขำตามไปด้วย
แต่ก็นะ เค้าคงไม่ค่อยเห็นเด็กวัยรุ่นเข้ามากินที่นี่กันเท่าไหร่ แถมกินเสร็จแล้ว พวกเรายังเล่นกันกันอยู่อีก
พอออกจาก Hou Yuu แล้วก็ ว่าจะกลับบ้านกัน พี่ฟ้าเอารถมา
เหตุการณ์ยังปกติอยู่ แต่พอเข้าห้องน้ำที่เซ็นทรัลเวิร์ลก่อนกลับบ้าน
พี่ฟ้งไปในชักโครก ขณะที่กดน้ำแล้ว เง้อออออ จะกลับบ้านยังไงล่ะนั่น
ลงท่อไปเลยอ่ะ พี่ฟ้าเลยต้องไปเอากุญแจสำรองจากที่บ้านมาไขรถกลับบ้าน
เสียดาย......เสียดายพวงกุญแจมิกกี้เมาส์มากกว่า จากญี่ปุ่นเชียวนะ เฮ้ออออ เสียดายกุญแจรถน้อยกว่า
แต่เราอยู่ต่อไม่ได้อ่ะ เลยต้องกลับมาก่อน ตอนนั้นก็ 3 ทุ่มแล้ว ลืมดูนาฬิกาไปเลย
พี่ฟ้าให้ค่ารถแท๊กซี่กลับบ้าน ขอบคุณค่า เล็กต้องเกาะพี่ฟ้ากินอีกแล้ว
เดี๋ยวพรุ่งนี้ซื้อของปลอบใจให้น้า โอ๋ๆๆๆๆๆๆ
แล้วพรุ่งนี้ไปกิน Something Sweet กันมั้ย
สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น
แต่งไดใหม่แล้ว เพราะเห็นบอกว่าอ่านกันไม่ออก เฮ้อ ก็หวังว่ามันจะดีขึ้นแล้วนะ
ถูกใจกันยัง จริงๆ อยากได้ธีมกุหลาบอาบเลือด มันดูซาดิสต์ดี แต่เดี๋ยวก็อ่านกันไม่ออกอีก
เหมือนได้พักซักนิดนึง แต่ก็ยังไม่ได้ว่างอยู่ดี
การบ้านของเก่ายังทำไม่เสร็จก็มีของใหม่มาอีกแล้ว นิยายก็จะเขียน
ตอนนี้ถ้ามีใครถามว่า เราว่างมั้ย จะว่างเมื่อไหร่
คิดไม่ออกเลย ว่าเราจะว่างเมื่อไหร่ เราต้องทำหลายอย่างมาก มันเหมือนเป็นหน้าที่เลย
เรายังไม่เคยว่างเลย แล้วจะว่างเมื่อไหร่ ก็ไม่รู้ เพราะกำหนดไว้แล้ว ถ้าทำงานนี้เสร็จ กลับบ้านไป ต้องทำการบ้านนั้ต่อ เสร็จแล้วแต่งนิยาย พร้อมกับฟิคอีกเรื่องนึง
แล้วก็หางานพิเศษต่อ ตอนนี้ก็มีเวลามากจนลืมงานในเวบอีก
ไม่ได้โหลดอะไรเลย เพิ่งมารู้จากกิ๊ฟเมื่อคืนว่า Rinrin SAMURAI มีให้โหลดตั้งแต่วันพุธแล้ว
เมื่อวานนี้ พี่ฟ้ารับปริญญาแล้ว ตอนแรกคิดว่ารับสวนอัมพร แต่เค้าเปลี่ยนที่ไปรับที่มหาลัยพี่ฟ้า ดีนะ ที่เรายังไม่ได้ไป
ตกลงกันว่าจะไปเจอกันที่สยาม กับพี่ปอด้วย รีบพิมพ์นิยายจะเอาไปให้พี่ฟ้าอ่านดูว่าโอเคมั้ย
กว่าจะไปถึงตั้งบ่ายครึ่ง ไปติดก่อนถึงสยามอ่ะ เซ็งมากๆ วิ่งขึ้นไป MK ชั้น 7
พี่ฟ้ามาทั้งชุดรับปริญญา แต่งหน้าทำผมสวยเลยค่ะ เอานิยายไปให้พี่ฟ้าอ่าน พี่ฟ้าฮามากมายอ่า
ได้เจอข้าวเป็นครั้งแรก น่ารักมาก พี่แอดไปหาแล้วนะ ข้าวเรียนภาษาญี่ปุ่นด้วย กำลังจะได้ไปญี่ปุ่น แล้วเราก็ยังมีสายสืบเพิ่มมาอีกคนแล้ว 555+
กินกันไปฮากันไป หลังๆ ชักเหมือนเราตักอยู่คนเดียวเลย เค้าอิ่มกันหมดแล้ว
หลังจากนั้นพี่ปอไปเอา cd กับตูน (พี่ก็จำตูนไม่ได้แล้วเหมือนกัน จำไม่ได้ด้วยว่าคนไหนที่ประมูลกรอบรูปจินวันนั้น โทษทีนะ)
เดินกลับไปกลับมาระหว่างแมคใหญ่กับแมคโตคิว เพราะนัดกันยังไงไม่รู้ หรือต้องโทษ MBK ที่มันมีแมคเยอะเหลือเกิน
พี่ฟ้ากับข้าวต้องสลับรองเท้ากัน เพราะคัทชูของพี่ฟ้ากัด พอเอาไปให้ข้าวใส่ เปรี้ยวเลย 5555+ แถมตัวเองก็สูงอยู่แล้ว ยังจะใส่ส้นสูงอีก
ซักพักก็สลับกันอีกล่ะ พี่ฟ้ากับสลับรองเท้าข้าวกับพี่ปอ ใส่เดินไปซื้อรองเท้าแตะมาเปลี่ยน มันไม่รู้จะไปไหนอ่ะ แต่ว่าอยากกินเค้กที่ Something Sweet กัน ก็เลยกะว่าเดี๋ยวไป
แวะไปร้านมดดำก่อน แล้วก็เลยไปหาพี่เมย์ พี่เย็นที่ร้านเหมือนเดิม เล่นกันอยู่ในร้านแบบ......รู้ทั้งรู้นะ ว่ามีกล้องวงจรปิด แต่ก็เล่นกันซะ
พี่เมย์ถามว่า ไม่ไปดูกอล์ฟไมค์เหรอ พวกเราก็.............ไม่ๆๆๆๆ เราไม่ได้เป็นผู้โชคดีได้กินซูชิอ่ะ แล้วจะให้ไปเกาะกระจกอยู่หน้าร้านเหรอ จะไปกินเค้ก อยากกินเค้ก
แต่เดินมายังไม่ได้ทันได้ขึ้นรถไฟฟ้า โทรศัพท์พี่ฟ้าดัง พวกเรารีบเข้ามารุมล้อมกันใหญ่ หวังว่าจะได้ฟังฮอตนิวส์
ที่ไหนได้น้องพี่ฟ้าโทรมา ว่าไปรับปริญญาทำไมไม่บอก อ่ะนะ ให้เค้าไปเครียร์กันเอง
พวกเรารีบสลายโต๋ทันทีก่อนจะโดนลูกหลง
ถามว่า ไม่มาดูกอล์ฟไมค์ที่เซ็นทรัลเวิร์ลเหรอ ตอนแรกก็จะไม่ไป แต่สุดท้ายก็ อ่ะไปๆๆๆ ให้น้องเค้าเห็นพี่ฟ้าหน่อย แล้วเดี๋ยวค่อยไปกินเค้กกัน
ก็เลยไป ทั้งที่เราก็ลืมชื่อห้องอาหารไปแล้วนะ โทรไปถามอ้อยเอา นอกนั้นก็ไปสุ่มเอาเอง
แต่ว่า พอไปถึง ก็มีแฟนคลับมาเกาะอยู่หน้าร้านเหมือนกัน แต่ไม่เยอะมาก เดินไปดูตรงซอกบันไดที่มีกระจกกั้น เดินขึ้นไปเรื่อยๆ จนถึงช่องที่ไม่มีคนดู แล้วมันก็เห็นกอล์ฟไมค์ชัดเหมือนกันนะ ถึงจะไกลๆ แต่ก็น่ารักกันดี
แต่มันนั่งๆ ยืนๆ ลำบากหน่อยอ่ะ แล้วเรา ดันใส่ส้นสูงไปอีกแล้ว ก็ไม่คิดว่าจะมาดูนี่ พี่ฟ้าก็ต้องทั้งย่อทั้งมุด (บอกกับพี่เมย์ว่า ไม่ๆๆๆๆๆ สุดท้าย กูก็ต้องมาจนได้ เหมือนคราวที่แล้วเลย)
แล้วดูไปนี่ ไม่ได้ตื่นเต้น ดีใจ มีความสุขที่ได้เห็นกอล์ฟไมค์นะ แต่............ดูแล้ว หิว ไปนั่งมองมันกินซูชิกันเนี่ย
แล้วตรงตู้ที่มันตั้งบังอยู่อ่ะ มันมีกุ้งล๊อตเตอร์ตัวเบ้อเร่อเลย ดูกอล์ฟไมค์ไป ก้มดูล็อตเตอร์ไป โอ๊ยยย อยากกินกุ้ง 5555+
แล้วก็น่ารักมาก กอล์ฟจะป้อนซูชิให้ไมค์ แต่ไมค์หลบใหญ่เลย 5555+ กอล์ฟเลยจะเอายัดปาก แต่สุดท้ายก็เข้าปากตัวเอง
ไมค์เลยยกถ้วยมิโซซุป (มั้งนะ มองไม่ค่อยชัด) กรอกปากกอล์ฟ 555+ เป็นพี่ที่ดีต้องยอมน้อง
ดูอยู่ซักพัก ก็ออกมานั่งคุยกันข้างนอก แล้วก็บ้ากันอีกแล้ว มานั่งรอกอล์ฟไมค์ แต่เมาส์กันแต่เรื่อง News KAT-TUN
ไม่ได้สนใจเลย ถ้ากอล์ฟไมค์ออกมาก็คงวิ่งตามกันไม่ทัน 5555+
พอเข้าให้ไปต่อแถว ไอ้เราก็ไม่รู้หรอก ว่าเค้าต่อแถวอะไรกัน แต่โดนยัดๆ เข้าไปก็ไปกะเค้าด้วย
ที่แท้ แจกโปสเตอร์นิปปอน ได้ไปแล้วคราวที่ไปงานจับมือ แต่พี่ฟ้าไม่ยอมไปเอา เพราะมีกล้องถ่ายอยู่อ่ะ
อันนี้อาจจะให้พี่ฟ้าแหละ ไม่รู้พี่ฟ้าจะมาเอาวันไหน
จน 5 โมงครึ่ง ก็ยังไม่ออกกันมาซักที ข้าวก็ต้องกลับบ้าน เลยเดินไปส่งข้าวที่รถไฟฟ้า พี่ปอก็โดนโทรตาม เลยต้องแยกย้ายกันกลับ
อดกินเค้กเลยอ่า แต่ก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่เสียตังค์เยอะ
กลับบ้านมา ก็เอานิยายลองให้เอมอ่าน แต่เอมอ่านแล้วเงียบตลอดเลยอ่ะ ง่ะ เสียเซลส์มากเลย มันไม่สนุกเหรอเอม
แต่จริงๆ เอมก็เหมือนเราแหละ พวกนิยายพวกนี้เราก็ไม่อ่าน เพราะอ่านแล้วมันไม่สนุก แต่เราก็ยังแต่งนะ
เอาเถอะ พยายามต่อไป
เมื่อคืนก็คุยกับพี่ฟ้า พี่ปอ กิ๊ฟ กันตั้ง 4 ชั่วโมง คุยกันหลายเรื่องมาก ออกนอกเรื่องไปก็เยอะ ทั้งเรื่องตลกๆ เรื่องฮาๆ ปัญหา เรื่องเครียดๆ
กว่าจะได้นอนตั้ง ตี 2
เดี๋ยวจะออกไปท่าน้ำนนท์ ไปหาซื้อของที่ระลึก แล้วเงินเราอ่ะนะ มีซะที่ไหน คงต้องขอแม่ก่อน
ดีใจด้วยนะ พี่ฟ้า รับปริญญาแล้ว อยากรับเร็วๆ บ้างจัง
ดีใจด้วย ที่เข้าใจกันดีแล้ว
จริงๆ มีเรื่องเครียดๆ เรื่องเรียนมากมาย ตลอดอาทิตย์นี้มา
แต่ไม่ขออัพดีกว่า ตอนนี้ขออยู่อย่างสบายๆ ไม่คิดเรื่องเรียนซักแป๊บนึง
วันนี้มีเรียนทั้งวันเลย พี่ปอ พี่ฟ้าก็โทรมาชวนออกไปเจอกัน เลยไม่ได้ไปซักที จนตอนเย็น พี่ๆ แกออกมาสยาม
เรียนเสร็จก็เลยไปหาพี่ฟ้า พี่ปอที่สยาม
ไม่รู้ไปทำไมเหมือนกัน แต่อยากไปเจอ ก็ไปนะ พร้อมกับหน้าโทรมๆ สมองเบลอๆ เพราะเรียนมาทั้งวันแล้ว
พี่ฟ้าพูดอะไรประมวลผลไม่ค่อยทันอีกแล้ว
พี่ฟ้าซื้อตุ๊กตาชิวาว่าไปซะก่อน ง่า เราอุตส่าห์มองไว้ว่าจะซื้อให้เป็นของขวัญ พี่ฟ้าเลย บอก ซื้ออย่างอื่นให้พี่แทนล่ะกัน คราวนี้รบจะเอาแฮร์รี่
โอ้ววว พี่ฉัน อ้อนเป็นเด็กๆ เลยวันนี้ รับปริญญาแล้วนะ 5555+
แต่ไม่ชอบคนขายตุ๊กตาเลยอ่ะ เล็กจะไม่ไปซื้อตุ๊กตาร้านนั้นล่ะ ไม่ชอบตั้งแต่แนะนำพี่ฟ้าตัวนู้นตัวนี้แล้ว
มันรู้สึกไม่ชอบอ่ะ แล้วเล็กก็น้อยมากเลยนะ ที่จะไม่ชอบใครขึ้นมา
แล้วพอพี่ฟ้าซื้อ แล้วเค้ามาบอกเล็กว่า งั้นก็ไม่ต้องซื้อ ไม่ชอบเลย
แล้วก็หาอะไรกิน
คิดไปคิดมา อยากไปกิน ที่ห้องอาหาร Hou Yuu ที่เซ็นทรัลเวิร์ล เพราะได้ยินมาว่า อร่อยมากๆ อร่อยกว่าฟูจิอีก
ก็เลยเดินไปกินกัน เฮ้อออ็ทไป เพราะ ราคาอาหารแต่ละอย่าง (แต่พี่ฟ้าก็ออกให้เราอ่ะนะ)
ได้เยอะมากกกกก อร่อยมากๆ เลยอ่ะ อร่อยกว่าฟูจิจริงๆ ด้วย เนื้อปลาสดดีอ่ะ
นึกถึงตอนที่มาดูกอล์ฟไมค์กันอาทิตย์ที่แล้ว แล้วแฟนคลับก็ได้กินกันแต่ซูชิ
ถ้าเป็นพวกเราได้เข้าไปนั่งกินด้วยนะ อีพวกนี้มันคงจะประมาณว่า พี่คะ ขอวาซาบิเพิ่มด้วยค่ะ พี่คะ ขอแซลมอนด้วยค่ะ 55555+ นอกจากซูชิ พวกเราจ่ายเอง
ไม่มีทางหรอก ที่จะกินแค่ที่เค้าจัดให้
55555+
แล้วพวกแฟนคลับ เค้าจะสนใจกอล์ฟไมค์กันใช่มั้ย ถ้าเราไปอยู่ในที่นั้น ตอนนั้น
กอล์ฟไมค์ก็กอล์ฟไมค์เหอะ กูไม่สน กูจะกินอย่างเดียว
ถ้าพวกมันเลือกมา มันคงประมาณว่า ทีหลังมีงานอะไรไม่เลือกไอพวกนี้อีกแล้ว 55+ คิดกันขำๆ
ง่า อยากกินอีกๆ ลูกค้าก็ไม่ค่อยเยอะหรอก แต่โต๊ะเราก็ดูจะเฮฮาปาร์ตี้เกินกว่าโต๊ะอื่นๆ เค้า พูดคุยกัน ส่งเพลงกัน จนพนักงานเค้าหัวเราะขำตามไปด้วย
แต่ก็นะ เค้าคงไม่ค่อยเห็นเด็กวัยรุ่นเข้ามากินที่นี่กันเท่าไหร่ แถมกินเสร็จแล้ว พวกเรายังเล่นกันกันอยู่อีก
พอออกจาก Hou Yuu แล้วก็ ว่าจะกลับบ้านกัน พี่ฟ้าเอารถมา
เหตุการณ์ยังปกติอยู่ แต่พอเข้าห้องน้ำที่เซ็นทรัลเวิร์ลก่อนกลับบ้าน
พี่ฟ้งไปในชักโครก ขณะที่กดน้ำแล้ว เง้อออออ จะกลับบ้านยังไงล่ะนั่น
ลงท่อไปเลยอ่ะ พี่ฟ้าเลยต้องไปเอากุญแจสำรองจากที่บ้านมาไขรถกลับบ้าน
เสียดาย......เสียดายพวงกุญแจมิกกี้เมาส์มากกว่า จากญี่ปุ่นเชียวนะ เฮ้ออออ เสียดายกุญแจรถน้อยกว่า
แต่เราอยู่ต่อไม่ได้อ่ะ เลยต้องกลับมาก่อน ตอนนั้นก็ 3 ทุ่มแล้ว ลืมดูนาฬิกาไปเลย
พี่ฟ้าให้ค่ารถแท๊กซี่กลับบ้าน ขอบคุณค่า เล็กต้องเกาะพี่ฟ้ากินอีกแล้ว
เดี๋ยวพรุ่งนี้ซื้อของปลอบใจให้น้า โอ๋ๆๆๆๆๆๆ
แล้วพรุ่งนี้ไปกิน Something Sweet กันมั้ย
สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น
แต่งไดใหม่แล้ว เพราะเห็นบอกว่าอ่านกันไม่ออก เฮ้อ ก็หวังว่ามันจะดีขึ้นแล้วนะ
ถูกใจกันยัง จริงๆ อยากได้ธีมกุหลาบอาบเลือด มันดูซาดิสต์ดี แต่เดี๋ยวก็อ่านกันไม่ออกอีก
เหมือนได้พักซักนิดนึง แต่ก็ยังไม่ได้ว่างอยู่ดี
การบ้านของเก่ายังทำไม่เสร็จก็มีของใหม่มาอีกแล้ว นิยายก็จะเขียน
ตอนนี้ถ้ามีใครถามว่า เราว่างมั้ย จะว่างเมื่อไหร่
คิดไม่ออกเลย ว่าเราจะว่างเมื่อไหร่ เราต้องทำหลายอย่างมาก มันเหมือนเป็นหน้าที่เลย
เรายังไม่เคยว่างเลย แล้วจะว่างเมื่อไหร่ ก็ไม่รู้ เพราะกำหนดไว้แล้ว ถ้าทำงานนี้เสร็จ กลับบ้านไป ต้องทำการบ้านนั้ต่อ เสร็จแล้วแต่งนิยาย พร้อมกับฟิคอีกเรื่องนึง
แล้วก็หางานพิเศษต่อ ตอนนี้ก็มีเวลามากจนลืมงานในเวบอีก
ไม่ได้โหลดอะไรเลย เพิ่งมารู้จากกิ๊ฟเมื่อคืนว่า Rinrin SAMURAI มีให้โหลดตั้งแต่วันพุธแล้ว
เมื่อวานนี้ พี่ฟ้ารับปริญญาแล้ว ตอนแรกคิดว่ารับสวนอัมพร แต่เค้าเปลี่ยนที่ไปรับที่มหาลัยพี่ฟ้า ดีนะ ที่เรายังไม่ได้ไป
ตกลงกันว่าจะไปเจอกันที่สยาม กับพี่ปอด้วย รีบพิมพ์นิยายจะเอาไปให้พี่ฟ้าอ่านดูว่าโอเคมั้ย
กว่าจะไปถึงตั้งบ่ายครึ่ง ไปติดก่อนถึงสยามอ่ะ เซ็งมากๆ วิ่งขึ้นไป MK ชั้น 7
พี่ฟ้ามาทั้งชุดรับปริญญา แต่งหน้าทำผมสวยเลยค่ะ เอานิยายไปให้พี่ฟ้าอ่าน พี่ฟ้าฮามากมายอ่า
ได้เจอข้าวเป็นครั้งแรก น่ารักมาก พี่แอดไปหาแล้วนะ ข้าวเรียนภาษาญี่ปุ่นด้วย กำลังจะได้ไปญี่ปุ่น แล้วเราก็ยังมีสายสืบเพิ่มมาอีกคนแล้ว 555+
กินกันไปฮากันไป หลังๆ ชักเหมือนเราตักอยู่คนเดียวเลย เค้าอิ่มกันหมดแล้ว
หลังจากนั้นพี่ปอไปเอา cd กับตูน (พี่ก็จำตูนไม่ได้แล้วเหมือนกัน จำไม่ได้ด้วยว่าคนไหนที่ประมูลกรอบรูปจินวันนั้น โทษทีนะ)
เดินกลับไปกลับมาระหว่างแมคใหญ่กับแมคโตคิว เพราะนัดกันยังไงไม่รู้ หรือต้องโทษ MBK ที่มันมีแมคเยอะเหลือเกิน
พี่ฟ้ากับข้าวต้องสลับรองเท้ากัน เพราะคัทชูของพี่ฟ้ากัด พอเอาไปให้ข้าวใส่ เปรี้ยวเลย 5555+ แถมตัวเองก็สูงอยู่แล้ว ยังจะใส่ส้นสูงอีก
ซักพักก็สลับกันอีกล่ะ พี่ฟ้ากับสลับรองเท้าข้าวกับพี่ปอ ใส่เดินไปซื้อรองเท้าแตะมาเปลี่ยน มันไม่รู้จะไปไหนอ่ะ แต่ว่าอยากกินเค้กที่ Something Sweet กัน ก็เลยกะว่าเดี๋ยวไป
แวะไปร้านมดดำก่อน แล้วก็เลยไปหาพี่เมย์ พี่เย็นที่ร้านเหมือนเดิม เล่นกันอยู่ในร้านแบบ......รู้ทั้งรู้นะ ว่ามีกล้องวงจรปิด แต่ก็เล่นกันซะ
พี่เมย์ถามว่า ไม่ไปดูกอล์ฟไมค์เหรอ พวกเราก็.............ไม่ๆๆๆๆ เราไม่ได้เป็นผู้โชคดีได้กินซูชิอ่ะ แล้วจะให้ไปเกาะกระจกอยู่หน้าร้านเหรอ จะไปกินเค้ก อยากกินเค้ก
แต่เดินมายังไม่ได้ทันได้ขึ้นรถไฟฟ้า โทรศัพท์พี่ฟ้าดัง พวกเรารีบเข้ามารุมล้อมกันใหญ่ หวังว่าจะได้ฟังฮอตนิวส์
ที่ไหนได้น้องพี่ฟ้าโทรมา ว่าไปรับปริญญาทำไมไม่บอก อ่ะนะ ให้เค้าไปเครียร์กันเอง
พวกเรารีบสลายโต๋ทันทีก่อนจะโดนลูกหลง
ถามว่า ไม่มาดูกอล์ฟไมค์ที่เซ็นทรัลเวิร์ลเหรอ ตอนแรกก็จะไม่ไป แต่สุดท้ายก็ อ่ะไปๆๆๆ ให้น้องเค้าเห็นพี่ฟ้าหน่อย แล้วเดี๋ยวค่อยไปกินเค้กกัน
ก็เลยไป ทั้งที่เราก็ลืมชื่อห้องอาหารไปแล้วนะ โทรไปถามอ้อยเอา นอกนั้นก็ไปสุ่มเอาเอง
แต่ว่า พอไปถึง ก็มีแฟนคลับมาเกาะอยู่หน้าร้านเหมือนกัน แต่ไม่เยอะมาก เดินไปดูตรงซอกบันไดที่มีกระจกกั้น เดินขึ้นไปเรื่อยๆ จนถึงช่องที่ไม่มีคนดู แล้วมันก็เห็นกอล์ฟไมค์ชัดเหมือนกันนะ ถึงจะไกลๆ แต่ก็น่ารักกันดี
แต่มันนั่งๆ ยืนๆ ลำบากหน่อยอ่ะ แล้วเรา ดันใส่ส้นสูงไปอีกแล้ว ก็ไม่คิดว่าจะมาดูนี่ พี่ฟ้าก็ต้องทั้งย่อทั้งมุด (บอกกับพี่เมย์ว่า ไม่ๆๆๆๆๆ สุดท้าย กูก็ต้องมาจนได้ เหมือนคราวที่แล้วเลย)
แล้วดูไปนี่ ไม่ได้ตื่นเต้น ดีใจ มีความสุขที่ได้เห็นกอล์ฟไมค์นะ แต่............ดูแล้ว หิว ไปนั่งมองมันกินซูชิกันเนี่ย
แล้วตรงตู้ที่มันตั้งบังอยู่อ่ะ มันมีกุ้งล๊อตเตอร์ตัวเบ้อเร่อเลย ดูกอล์ฟไมค์ไป ก้มดูล็อตเตอร์ไป โอ๊ยยย อยากกินกุ้ง 5555+
แล้วก็น่ารักมาก กอล์ฟจะป้อนซูชิให้ไมค์ แต่ไมค์หลบใหญ่เลย 5555+ กอล์ฟเลยจะเอายัดปาก แต่สุดท้ายก็เข้าปากตัวเอง
ไมค์เลยยกถ้วยมิโซซุป (มั้งนะ มองไม่ค่อยชัด) กรอกปากกอล์ฟ 555+ เป็นพี่ที่ดีต้องยอมน้อง
ดูอยู่ซักพัก ก็ออกมานั่งคุยกันข้างนอก แล้วก็บ้ากันอีกแล้ว มานั่งรอกอล์ฟไมค์ แต่เมาส์กันแต่เรื่อง News KAT-TUN
ไม่ได้สนใจเลย ถ้ากอล์ฟไมค์ออกมาก็คงวิ่งตามกันไม่ทัน 5555+
พอเข้าให้ไปต่อแถว ไอ้เราก็ไม่รู้หรอก ว่าเค้าต่อแถวอะไรกัน แต่โดนยัดๆ เข้าไปก็ไปกะเค้าด้วย
ที่แท้ แจกโปสเตอร์นิปปอน ได้ไปแล้วคราวที่ไปงานจับมือ แต่พี่ฟ้าไม่ยอมไปเอา เพราะมีกล้องถ่ายอยู่อ่ะ
อันนี้อาจจะให้พี่ฟ้าแหละ ไม่รู้พี่ฟ้าจะมาเอาวันไหน
จน 5 โมงครึ่ง ก็ยังไม่ออกกันมาซักที ข้าวก็ต้องกลับบ้าน เลยเดินไปส่งข้าวที่รถไฟฟ้า พี่ปอก็โดนโทรตาม เลยต้องแยกย้ายกันกลับ
อดกินเค้กเลยอ่า แต่ก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่เสียตังค์เยอะ
กลับบ้านมา ก็เอานิยายลองให้เอมอ่าน แต่เอมอ่านแล้วเงียบตลอดเลยอ่ะ ง่ะ เสียเซลส์มากเลย มันไม่สนุกเหรอเอม
แต่จริงๆ เอมก็เหมือนเราแหละ พวกนิยายพวกนี้เราก็ไม่อ่าน เพราะอ่านแล้วมันไม่สนุก แต่เราก็ยังแต่งนะ
เอาเถอะ พยายามต่อไป
เมื่อคืนก็คุยกับพี่ฟ้า พี่ปอ กิ๊ฟ กันตั้ง 4 ชั่วโมง คุยกันหลายเรื่องมาก ออกนอกเรื่องไปก็เยอะ ทั้งเรื่องตลกๆ เรื่องฮาๆ ปัญหา เรื่องเครียดๆ
กว่าจะได้นอนตั้ง ตี 2
เดี๋ยวจะออกไปท่าน้ำนนท์ ไปหาซื้อของที่ระลึก แล้วเงินเราอ่ะนะ มีซะที่ไหน คงต้องขอแม่ก่อน
ดีใจด้วยนะ พี่ฟ้า รับปริญญาแล้ว อยากรับเร็วๆ บ้างจัง
ดีใจด้วย ที่เข้าใจกันดีแล้ว
กะจะอัพตั้งแต่ที่มหาลัยแล้ว แต่เราใช้คอมห้องสโมอ่ะ เค้าจะทำงานกัน รบกวนเค้าเปล่าๆ
ขณะนี้ เรากำลังอยู่ในภาวะความเครียดระดับกลาง เนื่องจากปัญหาหลายๆ อย่าง ดีที่ไม่มีเรื่องครอบครัว ไม่ได้ทะเลาะกับแม่
จนตอนนี้ก็เหลือแต่เรื่องเงิน เรื่องเรียน จิ๊บจ๊อยเอ๊งงงงงงงงง (เหรอ?)
เหอะๆ ปลอบใจตัวเองไปงั้นแหละ การบ้านก็ยังทำไม่ได้ เงินก็ไม่มีใช้ พยายามหากี่ทางๆ ก็ไม่ได้ซักทาง
ท้อเหมือนกันนะ แต่ก็ทำเป็นลืมไป
แถมเงิน หมดไปกับค่ากินเยอะมาก ทั้งที่เราอุตส่าห์ประหยัดแล้ว แต่มันหิวอ่ะ อยากกิน ถ้าเรายอมอด ร่างกายก็ยิ่งผอมไปใหญ่
ท้องไม่อิ่ม เราก็มีความเครียดได้ แม่ก็บอกว่า กินไปเถอะลูก อย่าปล่อยให้หิว ไม่ใช่ว่าไม่มีตังค์ซะเมื่อไหร่
โธ่ แม่จ๋า แม่ก็รู้ว่า ลูกแม่เวลาหิวขึ้นมา แล้วหิวทั้งวันเลยนะ
ช่วงนี้แม่ค่อนข้างตามใจเราบ่อยนะ คงเห็นเราเครียดๆ ถึงจะไม่หนักเท่าตอนนั้น เพราะเราหาทางออกเพื่อผ่อนคลายความเครียดลงได้แล้ว
อะไรยังไม่เกิดก็อย่าไปกังวลกับมัน เรื่องของคนรอบข้าง อย่าไปห่วงมาก อย่าเอาเรื่องของคนอื่นมาคิด
มันก็ได้ผลจริงๆ นะ แต่ว่า มันก็มีเรื่องของตัวเองให้คิดไม่หยุดหย่อนเลยเนี่ย ไม่คิดเรื่องของคนอื่น ก็ไม่พ้นคิดเรื่องของตัวเองอยู่ดี
แล้วเวลาเครียด เราก็ชอบเอาแต่ใจตัวเอง เผลอแสดงกิริยาเหมือนเด็กถูกตามใจ จะเอานู่นเอานี่ให้ได้
ตอนนี้รู้สึกว่า ตัวเองเป็นบ่อยจังอ่ะ จนกลัวว่า เค้าจะไม่ชอบกันแล้ว
แต่ง Destiny เสร็จแล้ว แต่ พี่ฟ้า กับ พี่ปอ บอกว่า อ่านไม่รู้เรื่อง เศร้ามากมาย เราก็ไม่ถนัดแต่งเรื่องสั้นด้วยสิ นี่เป็นเรื่องแรกเลย ที่แต่ง
แล้วก็ไม่ได้เต็มใจจะแต่งจริงๆ รู้สึกตลอดว่า แต่งไปมันไม่ดีเลย แต่ทำไงได้ ยังไงก็ต้องแต่งให้ได้ เลยแต่งออกมาจนจบ
เอาไว้มีเวลาแล้วค่อยคิดเรื่องใหม่อีกทีแล้วกัน ตอนนี้หัวสมองตื้อตัน เพราะต้องทำการบ้าน
ตอนนี้แต่ง เดวิล แล้วสบายใจที่สุด กำลังสนุก เราถนัดแต่งเรื่องยาวๆ อ่ะ เพราะเรื่องสั้น จบให้มันกระชับไม่ลง
ขนาดพยายามทำตัวให้ไม่เครียดแล้วนะ แต่มันเหมือนมีความเครียดแฝงอ่ะ
ตั้งแต่หายจากไม่สบาย ก็นอนดึกทุกวันเลย ปิดคอมดึก (ตั้งใจจะดูแลสุขภาพของตัวเอง ทำได้แค่อาทิตย์เดียว ก็กลับมาเหมือนเดิมอีกแล้ว)
แต่มันก็นอนไม่หลับ พลิกไปพลิกมาอยู่ตั้งนาน จนหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้
พอตอนเช้า ติ่นมาก็ปวดเมื่อยตัว แถมตื่นสายทุกวันเลย มันลุกไม่ไหว ปวดหัว คิ้วขมวดตั้งแต่ยังไม่ลืมตาด้วยซ้ำ ไม่เป็นเช้าที่ตื่นมาอย่างสดใสซักวันเลย
ก่อนจะลืมตาขึ้นมา ต้องทุรนทุรายเหมือนคนฝันร้ายเลยอ่ะ คือมันตื่นแล้วนะ แต่มันลืมตาไม่ขึ้น ถึงได้รู้ตัวว่าเป็นยังไง
แล้วเวลาที่หลับไปแล้ว ก็ไม่หลับสนิทเลย ฝันเครียดๆ ทุกคืน จำไม่ได้หรอกว่าฝันว่าอะไร แต่มันทำให้เครียดมาจนถึงเช้า
วันนี้ไปเรียน ก็ไม่ได้เรียนอะไรเลย ไปดูตัวอย่างงานที่จะต้องพรีเซนท์ พอดูเสร็จ เรากับเฟนกับหวานก็ออกจากห้องเลย ไม่ได้รอเลิก
รู้สึกเป็นเด็กไม่ดีจัง เดินออกไปทั้งที่อ.ยังอยู่ในห้อง แต่มันไม่ไหวแล้ว สภาพจิตแย่เล็กน้อย
เมื่อไหร่จะจบปี 2 ซักทีนะ เหนื่อยจังเลย ปีนี้
แม่ว่าบอกว่า เวลาใครถามว่าอายุเท่าไหร่ ให้บอกว่า 20 ไปเลย เป็นการแก้เคล็ด เพราะถ้าบอกว่า 19 ชีวิตเรามันก็จะก้าวขึ้นก้าวลง ก้าวผิดก้าวพลาดอยู่นั่นแหละ
เมื่อเช้าแม่ซื้อซูชิมาให้ อร่อยดีอ่ะ อยากกินวาซาบิแบบซี๊ดขึ้นจมูกเลย เลยใส่ซะเต็มที่ ชอบอ่ะ บางที ถึงไม่ได้กิน ก็อยากกินวาซาบิกับอะไรก็ได้ ให้มันขึ้ยจมูก แต่ถ้าเป็นปลาดิบจะอร่อยมากเลย
ช่วงนี้เป็นไรไม่รู้ ตั้งแต่ไม่สบาย อยากกินทาโกะยากิแทบทุกวันเลย ถึงจะกินไปแล้ว วันต่อมาก็อยากกินอีก
ได้ซิมไวรัสมาจากพี่ทราย ทีนี้จะสลับเบอร์ใช้ละ (ไม่มีเงินเตืมค่าโทรอีกกู -_-")
รักทุกคนจังเลย
ทำไมนะ เวลาเราอยู่ในความเครียด ถึงไม่มีใครมาสนใจเราเลย.............
แล้วเราก็ย้อนถามตัวเองว่า เรารู้บ้างรึเปล่า หรือเคยสนใจบ้างมั้ย ว่ามีใครต้องการให้เราไปอยู่ข้างๆ เวลาเค้าเครียดน่ะ
แต่ในขณะเดียวกัน ก็ไม่อยากให้ใครมาอยู่ข้างๆ เวลาเราเครียด
จริงๆ มีเรื่องเครียดๆ เรื่องเรียนมากมาย ตลอดอาทิตย์นี้มา
แต่ไม่ขออัพดีกว่า ตอนนี้ขออยู่อย่างสบายๆ ไม่คิดเรื่องเรียนซักแป๊บนึง
วันนี้มีเรียนทั้งวันเลย พี่ปอ พี่ฟ้าก็โทรมาชวนออกไปเจอกัน เลยไม่ได้ไปซักที จนตอนเย็น พี่ๆ แกออกมาสยาม
เรียนเสร็จก็เลยไปหาพี่ฟ้า พี่ปอที่สยาม
ไม่รู้ไปทำไมเหมือนกัน แต่อยากไปเจอ ก็ไปนะ พร้อมกับหน้าโทรมๆ สมองเบลอๆ เพราะเรียนมาทั้งวันแล้ว
พี่ฟ้าพูดอะไรประมวลผลไม่ค่อยทันอีกแล้ว
พี่ฟ้าซื้อตุ๊กตาชิวาว่าไปซะก่อน ง่า เราอุตส่าห์มองไว้ว่าจะซื้อให้เป็นของขวัญ พี่ฟ้าเลย บอก ซื้ออย่างอื่นให้พี่แทนล่ะกัน คราวนี้รบจะเอาแฮร์รี่
โอ้ววว พี่ฉัน อ้อนเป็นเด็กๆ เลยวันนี้ รับปริญญาแล้วนะ 5555+
แต่ไม่ชอบคนขายตุ๊กตาเลยอ่ะ เล็กจะไม่ไปซื้อตุ๊กตาร้านนั้นล่ะ ไม่ชอบตั้งแต่แนะนำพี่ฟ้าตัวนู้นตัวนี้แล้ว
มันรู้สึกไม่ชอบอ่ะ แล้วเล็กก็น้อยมากเลยนะ ที่จะไม่ชอบใครขึ้นมา
แล้วพอพี่ฟ้าซื้อ แล้วเค้ามาบอกเล็กว่า งั้นก็ไม่ต้องซื้อ ไม่ชอบเลย
แล้วก็หาอะไรกิน
คิดไปคิดมา อยากไปกิน ที่ห้องอาหาร Hou Yuu ที่เซ็นทรัลเวิร์ล เพราะได้ยินมาว่า อร่อยมากๆ อร่อยกว่าฟูจิอีก
ก็เลยเดินไปกินกัน เฮ้อออ็ทไป เพราะ ราคาอาหารแต่ละอย่าง (แต่พี่ฟ้าก็ออกให้เราอ่ะนะ)
ได้เยอะมากกกกก อร่อยมากๆ เลยอ่ะ อร่อยกว่าฟูจิจริงๆ ด้วย เนื้อปลาสดดีอ่ะ
นึกถึงตอนที่มาดูกอล์ฟไมค์กันอาทิตย์ที่แล้ว แล้วแฟนคลับก็ได้กินกันแต่ซูชิ
ถ้าเป็นพวกเราได้เข้าไปนั่งกินด้วยนะ อีพวกนี้มันคงจะประมาณว่า พี่คะ ขอวาซาบิเพิ่มด้วยค่ะ พี่คะ ขอแซลมอนด้วยค่ะ 55555+ นอกจากซูชิ พวกเราจ่ายเอง
ไม่มีทางหรอก ที่จะกินแค่ที่เค้าจัดให้
55555+
แล้วพวกแฟนคลับ เค้าจะสนใจกอล์ฟไมค์กันใช่มั้ย ถ้าเราไปอยู่ในที่นั้น ตอนนั้น
กอล์ฟไมค์ก็กอล์ฟไมค์เหอะ กูไม่สน กูจะกินอย่างเดียว
ถ้าพวกมันเลือกมา มันคงประมาณว่า ทีหลังมีงานอะไรไม่เลือกไอพวกนี้อีกแล้ว 55+ คิดกันขำๆ
ง่า อยากกินอีกๆ ลูกค้าก็ไม่ค่อยเยอะหรอก แต่โต๊ะเราก็ดูจะเฮฮาปาร์ตี้เกินกว่าโต๊ะอื่นๆ เค้า พูดคุยกัน ส่งเพลงกัน จนพนักงานเค้าหัวเราะขำตามไปด้วย
แต่ก็นะ เค้าคงไม่ค่อยเห็นเด็กวัยรุ่นเข้ามากินที่นี่กันเท่าไหร่ แถมกินเสร็จแล้ว พวกเรายังเล่นกันกันอยู่อีก
พอออกจาก Hou Yuu แล้วก็ ว่าจะกลับบ้านกัน พี่ฟ้าเอารถมา
เหตุการณ์ยังปกติอยู่ แต่พอเข้าห้องน้ำที่เซ็นทรัลเวิร์ลก่อนกลับบ้าน
พี่ฟ้งไปในชักโครก ขณะที่กดน้ำแล้ว เง้อออออ จะกลับบ้านยังไงล่ะนั่น
ลงท่อไปเลยอ่ะ พี่ฟ้าเลยต้องไปเอากุญแจสำรองจากที่บ้านมาไขรถกลับบ้าน
เสียดาย......เสียดายพวงกุญแจมิกกี้เมาส์มากกว่า จากญี่ปุ่นเชียวนะ เฮ้ออออ เสียดายกุญแจรถน้อยกว่า
แต่เราอยู่ต่อไม่ได้อ่ะ เลยต้องกลับมาก่อน ตอนนั้นก็ 3 ทุ่มแล้ว ลืมดูนาฬิกาไปเลย
พี่ฟ้าให้ค่ารถแท๊กซี่กลับบ้าน ขอบคุณค่า เล็กต้องเกาะพี่ฟ้ากินอีกแล้ว
เดี๋ยวพรุ่งนี้ซื้อของปลอบใจให้น้า โอ๋ๆๆๆๆๆๆ
แล้วพรุ่งนี้ไปกิน Something Sweet กันมั้ย
สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น
แต่งไดใหม่แล้ว เพราะเห็นบอกว่าอ่านกันไม่ออก เฮ้อ ก็หวังว่ามันจะดีขึ้นแล้วนะ
ถูกใจกันยัง จริงๆ อยากได้ธีมกุหลาบอาบเลือด มันดูซาดิสต์ดี แต่เดี๋ยวก็อ่านกันไม่ออกอีก
เหมือนได้พักซักนิดนึง แต่ก็ยังไม่ได้ว่างอยู่ดี
การบ้านของเก่ายังทำไม่เสร็จก็มีของใหม่มาอีกแล้ว นิยายก็จะเขียน
ตอนนี้ถ้ามีใครถามว่า เราว่างมั้ย จะว่างเมื่อไหร่
คิดไม่ออกเลย ว่าเราจะว่างเมื่อไหร่ เราต้องทำหลายอย่างมาก มันเหมือนเป็นหน้าที่เลย
เรายังไม่เคยว่างเลย แล้วจะว่างเมื่อไหร่ ก็ไม่รู้ เพราะกำหนดไว้แล้ว ถ้าทำงานนี้เสร็จ กลับบ้านไป ต้องทำการบ้านนั้ต่อ เสร็จแล้วแต่งนิยาย พร้อมกับฟิคอีกเรื่องนึง
แล้วก็หางานพิเศษต่อ ตอนนี้ก็มีเวลามากจนลืมงานในเวบอีก
ไม่ได้โหลดอะไรเลย เพิ่งมารู้จากกิ๊ฟเมื่อคืนว่า Rinrin SAMURAI มีให้โหลดตั้งแต่วันพุธแล้ว
เมื่อวานนี้ พี่ฟ้ารับปริญญาแล้ว ตอนแรกคิดว่ารับสวนอัมพร แต่เค้าเปลี่ยนที่ไปรับที่มหาลัยพี่ฟ้า ดีนะ ที่เรายังไม่ได้ไป
ตกลงกันว่าจะไปเจอกันที่สยาม กับพี่ปอด้วย รีบพิมพ์นิยายจะเอาไปให้พี่ฟ้าอ่านดูว่าโอเคมั้ย
กว่าจะไปถึงตั้งบ่ายครึ่ง ไปติดก่อนถึงสยามอ่ะ เซ็งมากๆ วิ่งขึ้นไป MK ชั้น 7
พี่ฟ้ามาทั้งชุดรับปริญญา แต่งหน้าทำผมสวยเลยค่ะ เอานิยายไปให้พี่ฟ้าอ่าน พี่ฟ้าฮามากมายอ่า
ได้เจอข้าวเป็นครั้งแรก น่ารักมาก พี่แอดไปหาแล้วนะ ข้าวเรียนภาษาญี่ปุ่นด้วย กำลังจะได้ไปญี่ปุ่น แล้วเราก็ยังมีสายสืบเพิ่มมาอีกคนแล้ว 555+
กินกันไปฮากันไป หลังๆ ชักเหมือนเราตักอยู่คนเดียวเลย เค้าอิ่มกันหมดแล้ว
หลังจากนั้นพี่ปอไปเอา cd กับตูน (พี่ก็จำตูนไม่ได้แล้วเหมือนกัน จำไม่ได้ด้วยว่าคนไหนที่ประมูลกรอบรูปจินวันนั้น โทษทีนะ)
เดินกลับไปกลับมาระหว่างแมคใหญ่กับแมคโตคิว เพราะนัดกันยังไงไม่รู้ หรือต้องโทษ MBK ที่มันมีแมคเยอะเหลือเกิน
พี่ฟ้ากับข้าวต้องสลับรองเท้ากัน เพราะคัทชูของพี่ฟ้ากัด พอเอาไปให้ข้าวใส่ เปรี้ยวเลย 5555+ แถมตัวเองก็สูงอยู่แล้ว ยังจะใส่ส้นสูงอีก
ซักพักก็สลับกันอีกล่ะ พี่ฟ้ากับสลับรองเท้าข้าวกับพี่ปอ ใส่เดินไปซื้อรองเท้าแตะมาเปลี่ยน มันไม่รู้จะไปไหนอ่ะ แต่ว่าอยากกินเค้กที่ Something Sweet กัน ก็เลยกะว่าเดี๋ยวไป
แวะไปร้านมดดำก่อน แล้วก็เลยไปหาพี่เมย์ พี่เย็นที่ร้านเหมือนเดิม เล่นกันอยู่ในร้านแบบ......รู้ทั้งรู้นะ ว่ามีกล้องวงจรปิด แต่ก็เล่นกันซะ
พี่เมย์ถามว่า ไม่ไปดูกอล์ฟไมค์เหรอ พวกเราก็.............ไม่ๆๆๆๆ เราไม่ได้เป็นผู้โชคดีได้กินซูชิอ่ะ แล้วจะให้ไปเกาะกระจกอยู่หน้าร้านเหรอ จะไปกินเค้ก อยากกินเค้ก
แต่เดินมายังไม่ได้ทันได้ขึ้นรถไฟฟ้า โทรศัพท์พี่ฟ้าดัง พวกเรารีบเข้ามารุมล้อมกันใหญ่ หวังว่าจะได้ฟังฮอตนิวส์
ที่ไหนได้น้องพี่ฟ้าโทรมา ว่าไปรับปริญญาทำไมไม่บอก อ่ะนะ ให้เค้าไปเครียร์กันเอง
พวกเรารีบสลายโต๋ทันทีก่อนจะโดนลูกหลง
ถามว่า ไม่มาดูกอล์ฟไมค์ที่เซ็นทรัลเวิร์ลเหรอ ตอนแรกก็จะไม่ไป แต่สุดท้ายก็ อ่ะไปๆๆๆ ให้น้องเค้าเห็นพี่ฟ้าหน่อย แล้วเดี๋ยวค่อยไปกินเค้กกัน
ก็เลยไป ทั้งที่เราก็ลืมชื่อห้องอาหารไปแล้วนะ โทรไปถามอ้อยเอา นอกนั้นก็ไปสุ่มเอาเอง
แต่ว่า พอไปถึง ก็มีแฟนคลับมาเกาะอยู่หน้าร้านเหมือนกัน แต่ไม่เยอะมาก เดินไปดูตรงซอกบันไดที่มีกระจกกั้น เดินขึ้นไปเรื่อยๆ จนถึงช่องที่ไม่มีคนดู แล้วมันก็เห็นกอล์ฟไมค์ชัดเหมือนกันนะ ถึงจะไกลๆ แต่ก็น่ารักกันดี
แต่มันนั่งๆ ยืนๆ ลำบากหน่อยอ่ะ แล้วเรา ดันใส่ส้นสูงไปอีกแล้ว ก็ไม่คิดว่าจะมาดูนี่ พี่ฟ้าก็ต้องทั้งย่อทั้งมุด (บอกกับพี่เมย์ว่า ไม่ๆๆๆๆๆ สุดท้าย กูก็ต้องมาจนได้ เหมือนคราวที่แล้วเลย)
แล้วดูไปนี่ ไม่ได้ตื่นเต้น ดีใจ มีความสุขที่ได้เห็นกอล์ฟไมค์นะ แต่............ดูแล้ว หิว ไปนั่งมองมันกินซูชิกันเนี่ย
แล้วตรงตู้ที่มันตั้งบังอยู่อ่ะ มันมีกุ้งล๊อตเตอร์ตัวเบ้อเร่อเลย ดูกอล์ฟไมค์ไป ก้มดูล็อตเตอร์ไป โอ๊ยยย อยากกินกุ้ง 5555+
แล้วก็น่ารักมาก กอล์ฟจะป้อนซูชิให้ไมค์ แต่ไมค์หลบใหญ่เลย 5555+ กอล์ฟเลยจะเอายัดปาก แต่สุดท้ายก็เข้าปากตัวเอง
ไมค์เลยยกถ้วยมิโซซุป (มั้งนะ มองไม่ค่อยชัด) กรอกปากกอล์ฟ 555+ เป็นพี่ที่ดีต้องยอมน้อง
ดูอยู่ซักพัก ก็ออกมานั่งคุยกันข้างนอก แล้วก็บ้ากันอีกแล้ว มานั่งรอกอล์ฟไมค์ แต่เมาส์กันแต่เรื่อง News KAT-TUN
ไม่ได้สนใจเลย ถ้ากอล์ฟไมค์ออกมาก็คงวิ่งตามกันไม่ทัน 5555+
พอเข้าให้ไปต่อแถว ไอ้เราก็ไม่รู้หรอก ว่าเค้าต่อแถวอะไรกัน แต่โดนยัดๆ เข้าไปก็ไปกะเค้าด้วย
ที่แท้ แจกโปสเตอร์นิปปอน ได้ไปแล้วคราวที่ไปงานจับมือ แต่พี่ฟ้าไม่ยอมไปเอา เพราะมีกล้องถ่ายอยู่อ่ะ
อันนี้อาจจะให้พี่ฟ้าแหละ ไม่รู้พี่ฟ้าจะมาเอาวันไหน
จน 5 โมงครึ่ง ก็ยังไม่ออกกันมาซักที ข้าวก็ต้องกลับบ้าน เลยเดินไปส่งข้าวที่รถไฟฟ้า พี่ปอก็โดนโทรตาม เลยต้องแยกย้ายกันกลับ
อดกินเค้กเลยอ่า แต่ก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่เสียตังค์เยอะ
กลับบ้านมา ก็เอานิยายลองให้เอมอ่าน แต่เอมอ่านแล้วเงียบตลอดเลยอ่ะ ง่ะ เสียเซลส์มากเลย มันไม่สนุกเหรอเอม
แต่จริงๆ เอมก็เหมือนเราแหละ พวกนิยายพวกนี้เราก็ไม่อ่าน เพราะอ่านแล้วมันไม่สนุก แต่เราก็ยังแต่งนะ
เอาเถอะ พยายามต่อไป
เมื่อคืนก็คุยกับพี่ฟ้า พี่ปอ กิ๊ฟ กันตั้ง 4 ชั่วโมง คุยกันหลายเรื่องมาก ออกนอกเรื่องไปก็เยอะ ทั้งเรื่องตลกๆ เรื่องฮาๆ ปัญหา เรื่องเครียดๆ
กว่าจะได้นอนตั้ง ตี 2
เดี๋ยวจะออกไปท่าน้ำนนท์ ไปหาซื้อของที่ระลึก แล้วเงินเราอ่ะนะ มีซะที่ไหน คงต้องขอแม่ก่อน
ดีใจด้วยนะ พี่ฟ้า รับปริญญาแล้ว อยากรับเร็วๆ บ้างจัง
ดีใจด้วย ที่เข้าใจกันดีแล้ว
กะจะอัพตั้งแต่ที่มหาลัยแล้ว แต่เราใช้คอมห้องสโมอ่ะ เค้าจะทำงานกัน รบกวนเค้าเปล่าๆ
ขณะนี้ เรากำลังอยู่ในภาวะความเครียดระดับกลาง เนื่องจากปัญหาหลายๆ อย่าง ดีที่ไม่มีเรื่องครอบครัว ไม่ได้ทะเลาะกับแม่
จนตอนนี้ก็เหลือแต่เรื่องเงิน เรื่องเรียน จิ๊บจ๊อยเอ๊งงงงงงงงง (เหรอ?)
เหอะๆ ปลอบใจตัวเองไปงั้นแหละ การบ้านก็ยังทำไม่ได้ เงินก็ไม่มีใช้ พยายามหากี่ทางๆ ก็ไม่ได้ซักทาง
ท้อเหมือนกันนะ แต่ก็ทำเป็นลืมไป
แถมเงิน หมดไปกับค่ากินเยอะมาก ทั้งที่เราอุตส่าห์ประหยัดแล้ว แต่มันหิวอ่ะ อยากกิน ถ้าเรายอมอด ร่างกายก็ยิ่งผอมไปใหญ่
ท้องไม่อิ่ม เราก็มีความเครียดได้ แม่ก็บอกว่า กินไปเถอะลูก อย่าปล่อยให้หิว ไม่ใช่ว่าไม่มีตังค์ซะเมื่อไหร่
โธ่ แม่จ๋า แม่ก็รู้ว่า ลูกแม่เวลาหิวขึ้นมา แล้วหิวทั้งวันเลยนะ
ช่วงนี้แม่ค่อนข้างตามใจเราบ่อยนะ คงเห็นเราเครียดๆ ถึงจะไม่หนักเท่าตอนนั้น เพราะเราหาทางออกเพื่อผ่อนคลายความเครียดลงได้แล้ว
อะไรยังไม่เกิดก็อย่าไปกังวลกับมัน เรื่องของคนรอบข้าง อย่าไปห่วงมาก อย่าเอาเรื่องของคนอื่นมาคิด
มันก็ได้ผลจริงๆ นะ แต่ว่า มันก็มีเรื่องของตัวเองให้คิดไม่หยุดหย่อนเลยเนี่ย ไม่คิดเรื่องของคนอื่น ก็ไม่พ้นคิดเรื่องของตัวเองอยู่ดี
แล้วเวลาเครียด เราก็ชอบเอาแต่ใจตัวเอง เผลอแสดงกิริยาเหมือนเด็กถูกตามใจ จะเอานู่นเอานี่ให้ได้
ตอนนี้รู้สึกว่า ตัวเองเป็นบ่อยจังอ่ะ จนกลัวว่า เค้าจะไม่ชอบกันแล้ว
แต่ง Destiny เสร็จแล้ว แต่ พี่ฟ้า กับ พี่ปอ บอกว่า อ่านไม่รู้เรื่อง เศร้ามากมาย เราก็ไม่ถนัดแต่งเรื่องสั้นด้วยสิ นี่เป็นเรื่องแรกเลย ที่แต่ง
แล้วก็ไม่ได้เต็มใจจะแต่งจริงๆ รู้สึกตลอดว่า แต่งไปมันไม่ดีเลย แต่ทำไงได้ ยังไงก็ต้องแต่งให้ได้ เลยแต่งออกมาจนจบ
เอาไว้มีเวลาแล้วค่อยคิดเรื่องใหม่อีกทีแล้วกัน ตอนนี้หัวสมองตื้อตัน เพราะต้องทำการบ้าน
ตอนนี้แต่ง เดวิล แล้วสบายใจที่สุด กำลังสนุก เราถนัดแต่งเรื่องยาวๆ อ่ะ เพราะเรื่องสั้น จบให้มันกระชับไม่ลง
ขนาดพยายามทำตัวให้ไม่เครียดแล้วนะ แต่มันเหมือนมีความเครียดแฝงอ่ะ
ตั้งแต่หายจากไม่สบาย ก็นอนดึกทุกวันเลย ปิดคอมดึก (ตั้งใจจะดูแลสุขภาพของตัวเอง ทำได้แค่อาทิตย์เดียว ก็กลับมาเหมือนเดิมอีกแล้ว)
แต่มันก็นอนไม่หลับ พลิกไปพลิกมาอยู่ตั้งนาน จนหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้
พอตอนเช้า ติ่นมาก็ปวดเมื่อยตัว แถมตื่นสายทุกวันเลย มันลุกไม่ไหว ปวดหัว คิ้วขมวดตั้งแต่ยังไม่ลืมตาด้วยซ้ำ ไม่เป็นเช้าที่ตื่นมาอย่างสดใสซักวันเลย
ก่อนจะลืมตาขึ้นมา ต้องทุรนทุรายเหมือนคนฝันร้ายเลยอ่ะ คือมันตื่นแล้วนะ แต่มันลืมตาไม่ขึ้น ถึงได้รู้ตัวว่าเป็นยังไง
แล้วเวลาที่หลับไปแล้ว ก็ไม่หลับสนิทเลย ฝันเครียดๆ ทุกคืน จำไม่ได้หรอกว่าฝันว่าอะไร แต่มันทำให้เครียดมาจนถึงเช้า
วันนี้ไปเรียน ก็ไม่ได้เรียนอะไรเลย ไปดูตัวอย่างงานที่จะต้องพรีเซนท์ พอดูเสร็จ เรากับเฟนกับหวานก็ออกจากห้องเลย ไม่ได้รอเลิก
รู้สึกเป็นเด็กไม่ดีจัง เดินออกไปทั้งที่อ.ยังอยู่ในห้อง แต่มันไม่ไหวแล้ว สภาพจิตแย่เล็กน้อย
เมื่อไหร่จะจบปี 2 ซักทีนะ เหนื่อยจังเลย ปีนี้
แม่ว่าบอกว่า เวลาใครถามว่าอายุเท่าไหร่ ให้บอกว่า 20 ไปเลย เป็นการแก้เคล็ด เพราะถ้าบอกว่า 19 ชีวิตเรามันก็จะก้าวขึ้นก้าวลง ก้าวผิดก้าวพลาดอยู่นั่นแหละ
เมื่อเช้าแม่ซื้อซูชิมาให้ อร่อยดีอ่ะ อยากกินวาซาบิแบบซี๊ดขึ้นจมูกเลย เลยใส่ซะเต็มที่ ชอบอ่ะ บางที ถึงไม่ได้กิน ก็อยากกินวาซาบิกับอะไรก็ได้ ให้มันขึ้ยจมูก แต่ถ้าเป็นปลาดิบจะอร่อยมากเลย
ช่วงนี้เป็นไรไม่รู้ ตั้งแต่ไม่สบาย อยากกินทาโกะยากิแทบทุกวันเลย ถึงจะกินไปแล้ว วันต่อมาก็อยากกินอีก
ได้ซิมไวรัสมาจากพี่ทราย ทีนี้จะสลับเบอร์ใช้ละ (ไม่มีเงินเตืมค่าโทรอีกกู -_-")
รักทุกคนจังเลย
ทำไมนะ เวลาเราอยู่ในความเครียด ถึงไม่มีใครมาสนใจเราเลย.............
แล้วเราก็ย้อนถามตัวเองว่า เรารู้บ้างรึเปล่า หรือเคยสนใจบ้างมั้ย ว่ามีใครต้องการให้เราไปอยู่ข้างๆ เวลาเค้าเครียดน่ะ
แต่ในขณะเดียวกัน ก็ไม่อยากให้ใครมาอยู่ข้างๆ เวลาเราเครียด
2-3 วันมานี้ ยุ่งอยู่แต่กับคอม (ปกติก็ยุ่งไม่ใช่เหรอ) เพราะคิดว่า เครื่องมันคงไม่ไหวแล้ว เราคงต้องล้างซะที
เข้าอะไรก็เออเร่อ เปิดอะไรก็ไม่ได้
ทั้งไวรัส ทั้งไฟล์เต็มเครื่อง เราเลยต้องรีบไรท์ทุกอย่างออกจากเครื่องก่อนที่พี่เค้าจะมาลงวินโดว์ให้ใหม่
ไปซื้อซีดีมา 50 แผ่น แต่ไรท์ไปๆ กลัวว่า แค่ 50 แผ่นมันจะไม่พอ.....................ก็ดูแต่ละไฟล์ที่เราเก็บไว้ดิ
ทำการไรท์อยู่ 3 วัน จัดการเคลียร์ไฟล์ในไดร์ C ได้แล้ว ก็เหลือแต่ไดร์ D เหอะๆๆๆ เปิดมาแล้ว จับไม่ถูก ไม่รู้จะเริ่มตรงไหนก่อนดี
เพราะเราจะเก็บไฟล์ Jr ไว้ในไดร์ D ทั้งหมด ถึงจะแยกเป็นประเภทแล้วก็เหอะ แต่.............มันเยอะอ่ะ เยอะเหลือเกิน ไม่ได้ไรท์ออกจากเครื่องมานานแล้ว
แต่ก็พยายามจัดไฟล์ไว้อ่ะนะ
และแล้ว................หลังจากที่ไรท์ ไฟล์ เพลง PV คลิป ของ KAT-TUN และ News เสร็จแล้ว ก็เหลือของวงอื่นๆ
อยู่ๆ แผ่นที่ใส่เข้าไปก็เด้งออก ไม่ยอมไรท์ให้เลย ทั้งที่เราพยายามยัดแล้ว
ฮืออออออ ตอนนี้เกือบจะได้ร้องไห้แล้วนะ ทำไมมันไรท์ไม่ได้อ่ะ เราตายเลยนะนั่น
ทั้ง Tackey-Tsubasa Ya-Ya-yah J.J.Expess W-inds Arashi Kanjani8 TVXQ และสารพัดเพลงญี่ปุ่นทั้งหมด
ดีนะ ที่ KAT-TUN กับ News ไรท์เสร็จไปแล้ว ไม่งั้นเราร้องไห้จริงๆ แน่ล
สุดท้าย ตอนแรกกะว่าจะให้ล้างทุกไดร์เลย ก็ไม่ได้ ต้องเก็บไดร์ D ไว้อีก เฮ้ออออออ
ลงครึ่งวัน เหนื่อยกันไป มึนกันไป ทั้งพี่ทั้งเรา ช่วยกันทำ
ตอนนี้เลยยังทำอะไรไม่ได้เลย เพราะยังจัดระเบียบเครื่องไม่เสร็จ
เรื่องสั้นที่แต่งค้างไว้ก็ยังไม่ได้แต่งต่อ เฮ้ออออ ยิ่งมาดู Haru and Natsu แล้วยิ่งเข้าไปใหญ่เลย
ร้องไห้น้ำตาท่วม เข้ากับเรื่องที่กำลังเขียนอยู่เลย
ยิ่งฉากที่จากกันที่ท่าเรือโกเบ ดูกี่ครั้งๆ ก็ร้องไห้ตามไปด้วยทุกที นัตสึตอนเด็กน่ารักมาก ตาโต
แต่..........ซึบาสะก็น่ารักนะ เหอะๆๆๆๆ
เหนื่อยจัง เข้าใจแล้วว่า ถึงหาได้ก็เก็บไม่อยู่น่ะ มันอย่างนี้นี่เอง ยังไม่ได้เงินเลย ก็มีเรื่องให้เสียเงิน
ช่วงนี้นอนไม่หลับเลย ไม่รู้เพราะอะไร อาจจะความเครียดแฝง
ยังต้องเสียเงินอีกเยอะเลย แล้วยังจะการบ้านอีก เครื่องปริ้นที่เสียก็ยังไม่ได้ไปซ่อม
พอแล้วล่ะ มาบ่นแค่นี้แหละ
ช่วงนี้ ไม่ค
~Rachel~
